Ο θάνατος του μεγάλου Χέντο

Στην εποχή του Tik Tok, του Twitter και του Netflix το όνομα Πάκο Χέντο είναι κρυμμένο πίσω από αριθμούς και στατιστικές. Οι γηραιότεροι επικαλούνται τον Πελέ γιατί ο ίδιος φροντίζει με κάθε τρόπο να βρίσκεται στην επικαιρότητα και κάνουν τον σταυρό τους όταν ακούν το όνομα Μαραντόνα. Οι νεότεροι μιμούνται τις ντρίμπλες του Μέσι και τους πανηγυρισμούς του Κριστιάνο Ρονάλντο ενώ οι νεοσσοί θέλουν να γίνουν Εμπαπέ και Χάαλαντ.

Ο Χέντο που έφυγε χθες από τη ζωή στα 88 του χρόνια, έπεσε στη λήθη του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Αν δεν είχε ταυτιστεί με τη Ρεάλ με μοναδικό τρόπο, κανείς δεν θα ασχολούταν με τον θάνατό του. Είναι η οξειδωτική δράση που προκαλεί η απόσταση του χρόνου την οποία ο Τύπος έχει υποχρέωση να αποκρούει.

Δεκαοκτώ χρόνια αγωνίστηκε στη Βασίλισσα. Ξεκίνησε το 1953, στα 20 του χρόνια και κρέμασε τα παπούτσια του το 1971, ποδοσφαιρικός παππούς.

Αγωνιζόταν στο αριστερό άκρο της επίθεσης. Η ταχύτητά του ήταν απαράμιλλη όπως και η αθλητικότητά του. Ενας Κριστιάνο Ρονάλντο πριν από εβδομήντα χρόνια. Πετούσε την μπάλα μπροστά είκοσι μέτρα και ξεχυνόταν στην επίθεση. Τον αποκαλούσαν Galerna del Cantabrico, η Θύελλα της Κανταβρίας, περιοχή από την οποία καταγόταν.

Μαζί με τον Ντι Στέφανο έχτισε τον μύθο της Ρεάλ Μαδρίτης. Είναι ο μοναδικός παίκτης που έχει κατακτήσει έξι φορές το Κύπελλο Πρωταθλητριών το οποίο σήμερα αποκαλούμε Τσάμπιονς Λιγκ, έχει παίξει σε οκτώ τελικούς, όσους και ο Πάολο Μαλντίνι και έχει κατακτήσει 12 φορές τον τίτλο του πρωταθλητή.

Με την κατάκτηση του ισπανικού Σούπερ Καπ την Κυριακή, ο Μαρσέλο ισοφάρισε το ρεκόρ των 23 τίτλων που έχει σηκώσει με τη λευκή φανέλα.

Ο Χέντο ήταν πάντοτε χαμηλών τόνων. Ηθελε να περνά απαρατήρητος και τα κατάφερνε μια χαρά. Στην τελευταία του συνέντευξη στη «Μάρκα», πριν από έξι χρόνια, όταν αντικατέστησε τον θανόντα Ντι Στέφανο στη θέση του επίτιμου προέδρου της Ρεάλ, ο Χέντο έλεγε πως ονειρεύεται ότι παίζει ακόμα ποδόσφαιρο. Εν πτωχία και ερημία ποδοσφαιρικών ιδεών, ο Χέντο θα έμοιαζε με τη Σάγκρι Λα του αθλήματος.