Η θεία αφέλειά του

O Νάσος Ηλιόπουλος, εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, έχει συμπαθητικό πρόσωπο και θεία αφέλεια. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά είναι επαρκείς λόγοι για να βρίσκεται στον δημόσιο στίβο. Για την παρουσία του αυτή μας ανταμείβει με υπέροχες δηλώσεις, που δείχνουν ότι αυτή η θεία αφέλεια ορίζει και τη στάση του στην πολιτική.

Απαντώντας, π.χ., στην πρωθυπουργική εξαγγελία για αύξηση του κατώτατου μισθού, ζητάει αύξηση τώρα και ανεβάζει το ποσό σε 800 ευρώ μηνιαίως. Μπράβο του, πώς δεν το είχαν σκεφτεί στην κυβέρνηση να δώσουν όχι 800 αλλά 8 χιλιάδες;

Τα πράγματα, βεβαίως, είναι λίγο πιο δύσκολα, και καλό θα ήταν να τα θυμόταν καμιά φορά ο εκπρόσωπος, επειδή βρέθηκε στο σύστημα εξουσίας που παραλίγο, μετά την περήφανη διαπραγμάτευση του 2015, το δημοψήφισμα και τα capital control, να στείλει τη χώρα σε έναν μαγικό κόσμο όπου ζήτημα θα ήταν αν είχαμε όχι 800 αλλά 8 ευρώ μηνιαίως. Και που, μετά το δημοψήφισμα, την κωλοτούμπα και το τρίτο Μνημόνιο (το Μνημόνιο Τσίπρα), με την οικονομία σε επιτροπεία, οδήγησε τη χώρα σε μια παρατεταμένη περίοδο στασιμότητας.

Το ζήτημα δηλαδή είναι γιατί όταν κυβέρνησε ο ΣΥΡΙΖΑ, αντί να μοιράζουν λεφτά όπως θα το ‘θελαν ο εκπρόσωπος και τα κομματικά επιτελεία, νομοθετήθηκε η μείωση του βασικού κατώτατου μισθού κατά 22% από τα 751 ευρώ στα 586 ευρώ; Και όχι μόνο.

Το ζήτημα είναι ότι από τα 1.154 ευρώ που ήταν ο μέσος μηνιαίος μισθός τον Δεκέμβριο του 2014, έπεσε στα 936 ευρώ τον Οκτώβριο του 2016. Οι μισθωτοί έχασαν την πρώτη διετία ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κατά μέσον όρο 218 ευρώ τον μήνα (ποσοστό 18,9%) από τις μηνιαίες τους αποδοχές.

Το ζήτημα, επίσης, είναι ότι, στη μερική απασχόληση, η μέση αμοιβή τον Δεκέμβριο του 2014 ήταν 470 ευρώ και τον Οκτώβριο του 2016 υποχώρησε κατά 17,4%, στα 388 ευρώ, όσο είναι σχεδόν το επίδομα ανεργίας των 360 ευρώ!

Γιατί άραγε είχαν συμβεί όλα αυτά; Είχε μήπως υποσταλεί η επαναστατικότητα του ΣΥΡΙΖΑ εκείνη την εποχή; Είχε νεύρα ο Αλέξης Τσίπρας και δεν έβαζε το χέρι στην τσέπη; Γιατί άραγε συμπεριφερόταν σαν πολιτικά αυτόχειρας και δεν έριξε χρήμα στις τσέπες των ψηφοφόρων του ώστε να γεμίσει και η κάλπη ψηφαλάκια;

Ξέρω τι θα σκεφτεί ο εκπρόσωπος διαβάζοντας αυτά τα στοιχεία. Οτι ήταν δύσκολη η συγκυρία, ότι υπήρχε Μνημόνιο, ότι ήταν οι αντικειμενικές συνθήκες. Να συμφωνήσω, αλλά θα του υπενθυμίσω ότι οι διακηρύξεις του κόμματός του ήταν ακριβώς στον αντίποδα. Οτι ο ΣΥΡΙΖΑ, με δεκανίκι το κόμμα του Καμμένου, ανέλαβε τη διακυβέρνηση για να σκίσει τα Μνημόνια και το μόνο που κατάφερε ήταν να οδηγηθεί σε τρίτο Μνημόνιο – και αυτό ήταν θετική εξέλιξη. Θυμάται την υπόσχεση για κατώτατο μισθό; Επαναφορά στα 751 ευρώ, έλεγε το περίφημο Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης. Είδαμε και τι έδωσε: 586 ευρώ.

Με τούτα και με κείνα, με ρητορικές ντουφεκιές στον γάμο του Καραγκιόζη, το επάγγελμα της πολιτικής υποκαθιστά το επάγγελμα της κωμωδίας – με αποτέλεσμα να μένουν οι κωμικοί άνεργοι. Κάντε κάτι, κύριε Εκπρόσωπε!

Ας τελειώνουμε με τη βία
Διάβασα προσεκτικά το άρθρο του πρώην υπουργού Παιδείας, επί ΣΥΡΙΖΑ, Κώστα Γαβρόγλου, ο οποίος θεωρεί ότι η κυβέρνηση εκμεταλλεύεται μεμονωμένα περιστατικά για να πείσει ότι υπάρχει ανομία στα πανεπιστήμια ώστε να δικαιολογείται η αστυνομοκρατία. Ο άνθρωπος που για πελατειακούς λόγους ουσιαστικά κατάργησε σε μια νύχτα την τεχνική εκπαίδευση είναι πεισμένος (χωρίς να αναφέρει πηγή) ότι το ελληνικό πανεπιστήμιο βρίσκεται ανάμεσα στα καλύτερα 5% παγκοσμίως. Οσον αφορά τη βία στις σχολές, παραπέμπει στο ομόφωνο πόρισμα μιας δικής του επιτροπής υπό τον Νίκο Παρασκευόπουλο που θεωρεί ότι δεν υπάρχει κανένας λόγος για τη δημιουργία πανεπιστημιακής αστυνομίας.
Ο Κώστας Γαβρόγλου παραπλανά. Η βία στο πανεπιστήμιο σημαίνει, πρωτίστως, παραβίαση των νόμων. Είναι αδιανόητο να μην ισχύει στα ΑΕΙ ο νόμος που ισχύει στην υπόλοιπη επικράτεια. Το θέμα αυτό δεν λύνεται με ανοχή των παραβατικών ομάδων. Ούτε μπορεί η Πολιτεία να περιμένει την απόφαση των πρυτάνεων για να εφαρμόσει τον νόμο. Προκρίθηκε η δημιουργία ενός μόνιμου σώματος, ειδικά εκπαιδευμένου, που θα δρα αμέσως, πριν προκύψουν τα ζητήματα, χωρίς να υπάρχει ανάγκη πρόσκλησης της αστυνομίας από τις πρυτανικές αρχές. Δεν είναι δυνατόν το πανεπιστήμιο να είναι οχυρό παραβατικότητας με τις πλάτες των Αρχών, κρατικών και ακαδημαϊκών – όπως έγινε χθες στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, όπου κρύφτηκαν κουκουλοφόροι κυνηγημένοι από την αστυνομία.
Είναι κουραστικά εμμονική η ρητορική αυτών που έχουν συμβάλει καθοριστικά στην κακοδαιμονία της ανώτατης εκπαίδευσης. Απαιτείται πολιτική βούληση που, αποφασιστικά, θα την ακυρώσει.