Η άδοξη πτώση της «Αυγής»

Εχω αφηγηθεί κι άλλη φορά ένα περιστατικό με την εφημερίδα «Αυγή» στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Ο παλιός καπετάνιος Μίμης Μπουκουβάλας, που αφιέρωνε πολύ χρόνο στα γραφεία του ΚΚΕ εσωτερικού, έστειλε νεαρούς ρηγάδες στη Ραψάνη για να βρουν τον ένα τακτικό αναγνώστη που αγόραζε την «Αυγή» και να φτιάξουν οργάνωση του κόμματος. Πήγαν τα παιδιά και ανακάλυψαν ότι την εφημερίδα την αγόραζε μια ηλικιωμένη γυναίκα, μόνη. Τη συνάντησαν κι εκείνη τους είπε ότι γράμματα δεν ήξερε, αλλά ο άντρας της, τον οποίο υπεραγαπούσε, την είχε παρακαλέσει πριν πεθάνει να αγοράζει κάθε μέρα αυτή την εφημερίδα, επειδή έγραφε «το δίκιο». Την αγόραζε λοιπόν ανελλιπώς, έστω και χωρίς να μπορεί να τη διαβάσει.

Αν η γυναίκα εκείνη συνέχιζε να ζει, είναι βέβαιο ότι θα συνέχιζε να αγοράζει την εφημερίδα, νομίζοντας ότι συνεχίζει να γράφει «το δίκιο», που στο ΚΚΕ εσωτερικού ήταν οι θέσεις της δημοκρατικής Αριστεράς. Πού να ‘ξερε ότι η εφημερίδα «του δίκιου» είχε υποστηρίξει τους μηδενιστές ταραξίες της Αθήνας μετά τα επεισόδια που ακολούθησαν τη δολοφονία του Γρηγορόπουλου, ότι χαιρέτιζε με σατιρικά ποιηματάκια «το έλατο που άρπαζε», μάλιστα τα ποιηματάκια τα υπέγραφε ο μετέπειτα διευθυντής της. Πού να ‘ξερε ότι η εφημερίδα θα ταυτιζόταν με τη λαϊκιστική προπαγάνδα της περιόδου μετά τη χρεοκοπία και τα μνημόνια, ότι θα παρέδιδε τη βασική σχολιαστική στήλη της σε έναν παλιό υβριστή του ανανεωτικού χώρου ο οποίος, από τη θέση του Μεγάλου Δασκάλου Θανάση Καρτερού, θα προπαγάνδιζε ριζοσπαστικά τη γραμμή του, πανηγυρίζοντας μάλιστα όταν επί κυβερνήσεων ΣΥΡΙΖΑ έπεφταν διάφορα ΜΜΕ τα οποία απλώς έκαναν αντιπολίτευση. Ο Μεγάλος Δάσκαλος έγραφε, ενδεικτικά, στις 4/1/2017, όταν οι εφημερίδες του τότε ΔΟΛ κατέρρεαν: «Ακόμα τρών’ και πίνουν και τον Τσίπρα φοβερίζουν. Ακόμα φωνάζουν -πέφτοντας!!- ότι πέφτει η κυβέρνηση. Ακόμα προπαγανδίζουν -σαράντα πέντε Γιάννηδες – τη γνώση του… κοκκόρου: Οτι τελείωσε ο ΣΥΡΙΖΑ».

Κι όμως, και ο ΣΥΡΙΖΑ, ευτυχώς για τη χώρα, τελείωσε ως κυβέρνηση, και οι εφημερίδες του τότε ΔΟΛ, με τους τότε καθημαγμένους εργαζόμενους, άντεξαν και συνεχίζουν. Οχι ως επιδοτούμενα ΜΜΕ αλλά δοκιμαζόμενα καθημερινά στην αγορά. Γιατί; Απλούστατα, επειδή το βασικό κεφάλαιό τους είναι η δημοσιογραφική παράδοσή τους που συνεχίζεται, οι εργαζόμενοί τους, η αναγκαιότητά τους για την καταγραφή έγκυρων ειδήσεων και παρεμβατικού σχολιασμού, η εξωστρέφεια και ο, στο πλαίσιο της δημοκρατικής τάξης, πλουραλισμός τους.

Αυτό ήταν το λάθος με την «Αυγή». Για τον ΣΥΡΙΖΑ, ήταν απλώς ένα κομματικό φύλλο, που βαθμιαία έγραφε μόνο ό,τι συνέφερε το κόμμα, τη γραμμή. Αντί για δημοσιογραφία έκανε προπαγάνδα. Και για πολύ καιρό, παρήγαγε κομματικούς καβγάδες. Μεγέθυνση ειδησαρίων, αποσιωπήσεις άλλων. Και τοξικά πρωτοσέλιδα.

Ηταν επιλογή. Και έτσι ακύρωνε την τεράστια προσφορά συνεργασιών από εκατοντάδες αριστερούς διανοούμενους και καλλιτέχνες, που συνεχίζεται – την ενδελέχεια και το αναλυτικό πνεύμα τέτοιων συνεργασιών το κατάπιε το κομματικό καπέλο. Κάπως έτσι, ως ακυρωμένο ΜΜΕ, ως βήμα προπαγάνδας, κατάφερε να μην την αγοράζει κανείς. Ούτε καν οι κομματικοί, όπως ανέφερε ο παραιτηθείς διευθυντής της.

Δικαίως φωνάζουν οι δημοσιογράφοι της εφημερίδας. Ανέχτηκαν όμως, για καιρό, να τους καταργήσει το κόμμα, που αδιαφορούσε για «το δίκιο». Κι ύστερα, ήρθε άγρια η πραγματικότητα.