Διμέτωπος {LF}από το Μαξίμου
Με το βλέμμα στις κάλπες της απλής αναλογικής το κυβερνητικό επιτελείο στρέφει πλέον τα βέλη του και στο ΚΙΝΑΛ
(File: TZAM0609.jpg )
Πρώτες τροχιοδεικτικές βολές και αλλαγή κλίματος καταγράφονται από το γαλάζιο στρατόπεδο προς τη Χαριλάου Τρικούπη έναν μήνα μετά την εγκατάσταση του Νίκου Ανδρουλάκη στο αρχηγικό γραφείο του έκτου ορόφου και δείχνουν προς γρήγορη διαμόρφωση ενός «διμέτωπου» πλέον αγώνα του Μαξίμου έναντι ΣΥΡΙΖΑ και Κινήματος Αλλαγής για τη διατήρηση της πολιτικής κυριαρχίας. Σε μια έτσι κι αλλιώς προεκλογική χρονιά και στον ορίζοντα της απλής αναλογικής που καταργεί τις όποιες βεβαιότητες, η κινητικότητα στο πολιτικό σκηνικό με αιχμή τις πασοκικές κινήσεις βρίσκεται στο μικροσκόπιο της Ηρώδου Αττικού και της Πειραιώς.
Η στρατηγική αναδιαμορφώνεται με τις εξελίξεις στο πολιτικό πεδίο και ο τελικός στόχος είναι διπλός, αφενός η ηγεμονία Μητσοτάκη στο κεντρώο ακροατήριο, αφετέρου η απορρόφηση πιέσεων από τα δεξιά. «Δεδομένοι ψηφοφόροι, όχι, δεν υπάρχουν…» σχολιάζει χαρακτηριστικά κυβερνητικός παράγοντας. Η ΝΔ θέλει ουσιαστικά να μπλοκάρει τα περιθώρια διεκδικήσεων από την Κεντροαριστερά και ο Πρωθυπουργός επιθυμεί να εμπεδώσει «εκσυγχρονιστικό» προφίλ. Και μπορεί στην κυβέρνηση να δείχνουν μέχρι στιγμής ότι δεν ταυτίζουν τον Αλέξη Τσίπρα και τον Ανδρουλάκη (σε επίπεδο ρητορικής για παράδειγμα), ωστόσο όχι μόνο τηρούν στάση επιφυλακτικότητας, έως και καχυποψίας ορισμένοι γαλάζιοι, για τις θέσεις του νέου πολιτικού παίκτη, αλλά επιπλέον αναμένεται να ανοίξουν κεφάλαιο πίεσης προς το νέο ΠΑΣΟΚ. Τα πανεπιστήμια, η οικονομία και η πανδημία, άλλωστε, αρχίζουν ήδη να λειτουργούν ως τα πρώτα συγκρουσιακά πεδία μεταξύ Ηρώδου Αττικού και Χαριλάου Τρικούπη και μένει να φανεί το πόσο θα δυναμώσει αυτή η κατεύθυνση στις σχέσεις μεταξύ πρώτου και τρίτου κοινοβουλευτικού κόμματος.
Αιχμές. Αρκετά κυβερνητικά στελέχη σχολιάζουν σκωπτικά την αποφυγή προς το παρόν του Ανδρουλάκη να μπαίνει σε βάθος σε κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την κοινωνία, ενώ η κυρίαρχη εκτίμηση παραμένει ότι εξελίσσεται μια μάχη αναδιανομής δυνάμεων και εδραίωσης ρόλων στην αντιπολίτευση, που – κατά τους κυβερνητικούς – δεν επηρεάζει τη θέση της ΝΔ. Περίπου έτσι ερμηνεύεται, για παράδειγμα, η φράση Ανδρουλάκη για «σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση».
Σε κάθε περίπτωση, με εκκρεμότητα ακόμη την αποδοχή της πρότασης του Πρωθυπουργού προς τον Ανδρουλάκη «να τα πούμε από κοντά», όλα δείχνουν πως η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να εντείνει τα «χτυπήματά» της με αυτή τη διμέτωπη στρατηγική. Είναι χαρακτηριστική η κατηγορία του Μαξίμου ότι το Κίνημα Αλλαγής δεν βρήκε μια καθαρή λέξη να πει για την επίθεση που δέχτηκε ο πρύτανης του ΑΠΘ, όσο κι αν η Χαριλάου Τρικούπη παρέπεμπε αργότερα στο τιτίβισμα στήριξης προς τον Νίκο Παπαϊωάννου από την τομεάρχη Παιδείας Χαρά Κεφαλίδου. Αντίστοιχα, ευκαιρία για αιχμές βρήκε ο διευθυντής του γαλάζιου γραφείου Τύπου Νίκος Ρωμάνος στην κιναλίτικη καμπάνια υπέρ του εμβολιασμού, κάτι που επίσης δεν άφησε αναπάντητο η Χαριλάου Τρικούπη κατηγορώντας τους νεοδημοκράτες ότι «αντί για αυτοκριτική κάνουν κριτική». Την ίδια στιγμή που το Κίνημα Αλλαγής δείχνει από την πλευρά του διάθεση να ανεβάσει τους τόνους και για την οικονομία αλλά και για το επιτελικό κράτος, στην κυβέρνηση, αποκωδικοποιώντας και την τελευταία συνέντευξη Ανδρουλάκη, θεωρούν ότι όσο θα αυξάνονται τα διλήμματα και οι τόνοι προς τη Χαριλάου Τρικούπη τόσο θα αναγκάζεται στη διατύπωση πιο καθαρών θέσεων, που, όπως πιστεύουν, «δεν έχουν διατυπωθεί μέχρι σήμερα».
Πάντως πρωθυπουργικοί συνεργάτες διαμηνύουν ότι ο Μητσοτάκης έχει δεσμευτεί προς τους πολίτες «με συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο» και ότι «αυτό δεν αλλάζει», με την αγωνία προφανώς να επιβεβαιώνονται οι προσδοκίες για την αντιμετώπιση των προκλήσεων και των ανησυχιών της κοινωνίας με κυρίαρχη προτεραιότητα την οικονομία. Και ως αντίβαρο στην κυβερνητική φθορά προκρίνεται η ένταση τόσο σε δράσεις που επικοινωνιακά θα ενισχύουν το αφήγημα περί «προοδευτικής κυβέρνησης» όσο και σε κοινωνικά θέματα (δικαιωμάτων, ευάλωτων κ.ο.κ.).














