Στο μυαλό του Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ

Αν κάποιοι αναμένεται να εκτιμήσουν ιδιαίτερα την ταινία «Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ» («Enfant terrible», Γερμανία, 2021) του Οσκαρ Ρέλερ, είναι βέβαια εκείνοι που εκτιμούν και αγαπούν το έργο ενός από τους πιο αξιόλογους ευρωπαίους σκηνοθέτες που πέρασαν ποτέ από τον κινηματογράφο. Απροσάρμοστος, ασυγκράτητος, «αναρχικός», τοξικομανής, άνθρωπος με τρομερά σεξουαλικά πάθη και εντελώς αυτοκαταστροφικός σαν χαρακτήρας, ο Ράινερ Βέρνερ Φασμπίντερ (1945 – 1982) υπήρξε συγχρόνως ένας από τους πιο παραγωγικούς, προσανατολισμένους και συνεπείς στη δουλειά τους καλλιτέχνες του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, μέσα τα οποία υπηρέτησε ασταμάτητα από τα μέσα της δεκαετίας του 1960 μέχρι τον θάνατό του. Χωρίς να συμπεριλάβουμε τις θεατρικές δουλειές του, από το 1969 με το «Η αγάπη είναι πιο κρύα από τον θάνατο», μέχρι τη χρονιά του θανάτου του, ο Φασμπίντερ σκηνοθέτησε 41 ταινίες, τηλεταινίες και σειρές, ανάμεσα στις οποίες και την επική μίνι σειρά «Βερολίνο Αλεξάντερπλατς» που ανήκει στα σημαντικότερα τηλεοπτικά έργα που έχουν γυριστεί ποτέ στη γερμανική (και ίσως όχι μόνο) τηλεόραση. Και τι ταινίες! Εκτός άλλων διακρίνονται από μια απίστευτη θεματική ποικιλία – αρκεί να σκεφτεί πόσο διαφορετικές μεταξύ τους: ανάμεσά τους «Τα πικρά δάκρυα της Πέτρα Φον Καντ», «Ο έμπορος των τεσσάρων εποχών», «Ο έλληνας γείτονας», «Εφι Μπριστ», «Λιλί Μαρλέν» και «Η χρονιά με τα 13 φεγγάρια».