Πρώτη ακρόαση με καθοδηγητή τον Μενέντεζ

Πέρασε την πρώτη του ακρόαση χθες ο εκλεκτός του Τζο Μπάιντεν για τη θέση του πρεσβευτή των ΗΠΑ στην Ελλάδα, Τζορτζ Τσούνης, και θα ακολουθήσουν τις επόμενες μέρες και οι υπόλοιπες ακροάσεις, καθώς και η «ανάκρισή» του από τους γερουσιαστές της αρμόδιας επιτροπής. Στην πρώτη εμφάνιση που είναι και η πιο τυπική, για τις συστάσεις, δεν φαίνεται να τα πήγε άσχημα, παρότι πρωτοτύπησε σε σχέση με άλλους υποψήφιους αναφερόμενος στους γονείς του και την οικογένειά του. Βοήθησε ίσως ότι είχε απέναντί του και τη γνώριμη παρουσία του Μπομπ Μενέντεζ, ο οποίος δεν έχασε την ευκαιρία να εξάρει τον ρόλο της Ελλάδας ως υπεύθυνη δύναμη στην περιοχή της, να υπενθυμίσει ότι η ελληνοαμερικανική συνεργασία είναι πλέον πιο στενή από ποτέ και να απαριθμήσει τις σχετικές νομοθετικές πρωτοβουλίες στις οποίες έχει βάλει την υπογραφή του.

Από το «δόγμα Τρούμαν» ως την Κίνα

Για να σας δώσω μια γεύση, ο Τσούνης ξεκίνησε συστήνοντας τον εαυτό του ως έναν Ελληνοαμερικανό, παιδί μεταναστών, που ζει το «αμερικανικό όνειρο», ενώ επιχείρησε να δείξει ότι γνωρίζει τα ελληνοαμερικανικά ζητήματα με ιστορικές αναφορές στο δόγμα Τρούμαν «που δεν άφησε την Ελλάδα να γίνει σοβιετική αποικία». Εδωσε δε, μεγάλη έμφαση στην κινεζική επιρροή, αναφέροντας πως έχει είναι σημαντική στην Ελλάδα λόγω των επενδύσεων του Πεκίνου, αν και επεσήμανε, ταυτοχρόνως, ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη «έχει μια πολύ καθαρή ματιά για το τι κάνει η Κίνα». Και δεσμεύτηκε πως «αν αναλάβω, θα συνεργαστώ με την αμερικανική κυβέρνηση, την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων και την ελληνική κυβέρνηση για να το ανατρέψω αυτό και σαν άνθρωπος της αγοράς γνωρίζω καλά πώς να ανταγωνίζομαι επιθετικά σε επιχειρηματικά ζητήματα». Σε τι δεν αναφέρθηκε καθόλου στην πρώτη αυτή ακρόαση; Στα ελληνοτουρκικά.

Ασκήσεις ισορροπίας στο Μεταναστευτικό

Ενα θέμα που μας καίει ιδιαιτέρως φιλοδοξεί να λύσει η γαλλική προεδρία της ΕΕ, το θέμα της συναίνεσης σε ένα νέο ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο. Οι διαπραγματεύσεις έχουν κολλήσει στις διαφωνίες μεταξύ νότιων, βόρειων και ανατολικών. Συνοπτικά, η ελληνική πλευρά με συμμάχους την Κύπρο, την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Μάλτα, υποστηρίζει ότι πρέπει να υπάρχει ρήτρα υποχρεωτικής αλληλεγγύης, ώστε να μην καταλήγουν μετανάστες και πρόσφυγες εγκλωβισμένοι στις χώρες πρώτης εισόδου. Το θέμα συζητήθηκε χθες σε επίπεδο πρέσβεων των κρατών μελών στην ΕΕ κι απ’ ό,τι ακούω η Ελλάδα δεν βγήκε ιδιαίτερα ικανοποιημένη από τη συνάντηση. Γιατί γίνεται πολλή κουβέντα για το πώς θα ενισχυθεί η διαδικασία υποδοχής ταυτοποίησης στα σύνορα της ΕΕ (δηλαδή σε χώρες όπως η δική μας), αλλά όχι περί υποχρεωτικότητας των κρατών μελών να μοιραστούν τα «βάρη».

Γέφυρες πασοκικές

Μπορεί στο Κίνημα Αλλαγής διάφοροι παπανδρεϊκοί να περιμένουν τον Νίκο Ανδρουλάκη στη γωνία για να «κράξουν» με την πρώτη ευκαιρία, όμως με την πλειοψηφία των στελεχών που κρατούσαν το κόμμα τα προηγούμενα χρόνια και στήριξαν Γιώργο Παπανδρέου χτίζονται κάποιες γέφυρες. Γίνονται συναντήσεις, συνομιλίες, γενικώς επικρατεί μια διάθεση διάλυσης τυχόν καχυποψιών που είχαν καλλιεργηθεί. Γι’ αυτό και δεν θεωρώ τυχαία την ικανοποίηση που εξέφρασαν στελέχη της ομάδας της Ανανεωτικών (όπως, για παράδειγμα, ο Θόδωρος Μαργαρίτης) από την πρώτη τηλεοπτική συνέντευξη του Ανδρουλάκη.

Τους καθησύχασε

Δυο συγκεκριμένα σημεία «καθησύχασαν» αρκετούς που στήριξαν Παπανδρέου και τους πρώην ΔΗΜΑΡίτες. Το πρώτο είναι ότι ο Ανδρουλάκης επέμεινε στη γραμμή της Χαριλάου Τρικούπη για ανεξάρτητη αντιπολίτευση, χωρίς εμπλοκή σε σενάρια συγκυβέρνησης. Το δεύτερο ήταν η θέση του για την πανεπιστημιακή αστυνομία, όπου και πάλι υποστήριξε τη θέση του ΚΙΝΑΛ για ειδικό σώμα που θα υπάγεται στα πανεπιστήμια και όχι άμεσα στην ΕΛ.ΑΣ. Διαπίστωσαν, λοιπόν, ότι η γραμμή που ήθελαν να περάσουν κάποιοι προεκλογικά, ότι δήθεν ο Ανδρουλάκης θα έχει δικές του, πιο «φιλονεοδημοκρατικές» γραμμές, διαψεύδεται και στην πράξη.

Είναι καλό το κλίμα

Κάθε τρεις και λίγο κι ένας τσακωμός στον ΣΥΡΙΖΑ και τα εσωκομματικά καρφιά δίνουν και παίρνουν. Τελευταία περίπτωση ήταν οι αντιδράσεις που προκάλεσε η Δώρα Αυγέρη, η βουλευτής του περιβάλλοντος του Νίκου Παππά, με την αναφορά της σε «κομματικούς μπράβους», «αριστερόμετρα» και «ιδεολογικό face control» εντός του ΣΥΡΙΖΑ. Τα οποία εξόργισαν κάποιον που δεν συνηθίζει τις δημόσιες αντιδράσεις και τις προσωπικές αναφορές, τον Χριστόφορο Παπαδόπουλο, από τα παλαιά και έμπειρα στελέχη που θεωρείται «ιδεολογικός νονός» των 53. Ο Παπαδόπουλος έσπευσε να σχολιάσει σε ανάρτησή του ότι «το ζήτημα δεν είναι μόνο τι λέει και τι δεν λέει, αλλά και από πού αντλεί την αυτοπεποίθησή της να λέει ό,τι της κατέβει», συμπληρώνοντας πως «οι πεποιθήσεις της δεν ταιριάζουν με το κόμμα που “υπηρετεί” στο Κοινοβούλιο. Η τηλεόραση είναι διαβατήριο, δεν είναι όμως πιστοποιητικό». Αντε να το κάνουν εκείνο το συνέδριο γιατί δεν τα βλέπω καλά τα πράγματα…