Συζητώντας μήνες ολόκληρους για το αυτονόητο…

Ακουγα πριν από δύο μέρες τη συνέντευξη Τύπου των ανθρώπων του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού για το γήπεδο που ο Δήμος Αθηναίων θέλει να χτίσει στον Βοτανικό και να δωρίσει στους Πράσινους με αντάλλαγμα το γερασμένο γήπεδο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, το Απόστολος Νικολαΐδης. Αφιέρωσαν πάνω από δύο ώρες για να κάνουν κατανοητό το προφανές, ότι δηλαδή η αύξηση των εσόδων του Ερασιτέχνη ΠΑΟ θα είναι τόσο μεγάλη, ώστε και μόνο για αυτό θα πρέπει η Γενική Συνέλευση του Ερασιτέχνη Παναθηναϊκού να εγκρίνει την πρόταση του Δήμου Αθηναίων. Αρκούν οι εξηγήσεις που δόθηκαν; Θα το μάθουμε στο τέλος Φεβρουαρίου, όταν και θα γίνει η σχετική ψηφοφορία μεταξύ των μελών του Ερασιτέχνη ΠΑΟ. Υπάρχει περίπτωση η πρόταση να μην εγκριθεί; Πάντα υπάρχει. Διότι αν κάποιοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν τον Ερασιτέχνη για να κάνουν ζημιά στην ΠΑΕ Παναθηναϊκός (που έχει μεγάλη ανάγκη το νέο γήπεδο) η Γενική Συνέλευση που συνεχώς αναβάλλεται εδώ και καιρό αποτελεί «πεδίον δόξης λαμπρόν».

Απίθανο

Η ιστορία αυτή μαρτυρά το πόσο απίθανη χώρα είναι η Ελλάδα. Αν δει κάποιος τις λεπτομέρειες αυτού του σχεδίου θα αναρωτηθεί τι διάβολο συζητάνε τόσον καιρό στον ΠΑΟ και χάνουν χρόνο. Ο Δήμος Αθηναίων έχει προτείνει στον Ερασιτέχνη ΠΑΟ να του φτιάξει και γήπεδο ποδοσφαίρου και κλειστό γήπεδο, ώστε να στεγάσει τα τμήματά του. Από τον Παναθηναϊκό δεν ζητά καμία απολύτως οικονομική συμμετοχή. Επίσης δεσμεύεται ότι θα προχωρήσει στην κατεδάφιση του γηπέδου της Λεωφόρου μόνο όταν και εφόσον στον Βοτανικό τα έργα ολοκληρωθούν. Μέχρι τώρα μάλιστα δεν έχω ακούσει να υπάρχει η παραμικρή ρήτρα δέσμευσης του ΠΑΟ ότι θα αφήσει το Απόστολος Νικολαΐδης. Θεωρητικά αν ο δήμος ξοδέψει 100 εκατομμύρια ευρώ και το νέο γήπεδο δεν αρέσει στον Ερασιτέχνη, μπορεί αυτός να κρατήσει τη Λεωφόρο – τίποτα δεν αποκλείεται. Η λογική λέει πως αν κάποιος έπρεπε να κάνει συνεντεύξεις και να εξηγεί στον κόσμο ποιο κέρδος υπάρχει από το σχέδιο, αυτός θα ‘πρεπε να είναι ο Δήμος Αθηναίων. Ο δήμος θα ‘πρεπε να απαντήσει σε κάποιες απλές ερωτήσεις που θα εξηγούσαν και την ανάγκη του να προχωρήσει το έργο. Λέγεται π.χ. πως από τα χρόνια της δημαρχίας του Γιώργου Καμίνη ο δήμος έχει πάρει και ένα δάνειο για τη Διπλή Ανάπλαση – δάνειο που κατά το κοινώς λεγόμενο λιμνάζει. Ισχύει αυτό; Αν ισχύει, τότε η ιστορία είναι κομμάτι διαφορετική από αυτή που φαίνεται: δεν έχουμε να κάνουμε απλά με ένα έργο που δεν ξεκινά, αλλά με ένα έργο που άθελά του προκαλεί και ζημιά στον δήμο, διότι αν δάνειο έχει υπάρξει, οι τόκοι του ήδη τρέχουν. Κι όμως ενώ ο δήμος δεν μιλάει, δίνει μια συνέντευξη το προεδρείο του Ερασιτέχνη ΠΑΟ για να εξηγήσει τα αυτονόητα. Οτι δηλαδή ένα νέο γήπεδο θα δώσει στον ΠΑΟ μια καινούργια δυναμική.

Δήμαρχος

Για να πω πάντως τον δικό μου τον φόβο στην εξέλιξη της ιστορίας δεν νομίζω πως θα είναι πρόβλημα η συναίνεση του ΠΑΟ: το δικό μου ερωτηματικό είναι κατά πόσο θα γίνουν σεβαστά τα χρονοδιαγράμματα και οι προϋπολογισμοί του έργου από τη μεριά του Δήμου Αθηναίων. Το λέω γιατί ο δήμαρχος Κώστας Μπακογιάννης έχει την κακή συνήθεια να μπερδεύει συχνά τη δική του επιθυμία με την πραγματικότητα. Δύο φορές έχει εξαγγείλει το άνοιγμα των κινηματογράφων Απόλλων και Αττικόν, που είναι χρόνια τώρα κλειστοί. Η ερημοποίηση του τετραγώνου που τους στεγάζει είναι μια (ακόμα) πληγή στο κέντρο της Αθήνας και παρά τις εξαγγελίες του δημάρχου συνεχίζεται. Η τελευταία του δέσμευση ήταν ότι τα σινεμά θα ανοίξουν τον Δεκέμβριο κι έγινε στην έναρξη του Φεστιβάλ Νύχτες Πρεμιέρας. Αν χάνονται τα χρονοδιαγράμματα για την ανακαίνιση δύο κινηματογράφων καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει με την κατασκευή δύο γηπέδων! Για αυτό εγώ κρατάω μικρό καλάθι: θα έχω τη βεβαιότητα ότι το έργο θα γίνει, όχι αν ψηφίσει η Γενική Συνέλευση του Ερασιτέχνη ΠΑΟ, αλλά αν ανακοινωθεί η μέρα που στα εγκαίνια του θα τραγουδήσει ο Σάκης Ρουβάς και θα αρχίσουν όλοι να φωνάζουν για το υπερβολικό της αμοιβής του…

Εμπιστοσύνη

Στο μεταξύ, ενώ ο ΠΑΟ προετοιμάζεται για το ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, συζητιέται πιο πολύ κι από την ήττα του στον Βόλο η ανακοίνωση της ΠΑΕ ότι αίρει την εμπιστοσύνη της στον αρχιδιαιτητή Μαρκ Κλάτενμπεργκ. Ας δούμε πρακτικά τι σημαίνει αυτό. Υπάρχουν δύο πιθανότητες. Η πρώτη είναι ο ΠΑΟ κάτι να είπε και να μην κάνει τίποτα. Η δεύτερη είναι η άρση της εμπιστοσύνης, σε συνδυασμό με κάποια παράπονα της διοίκησης του ΠΑΟ στα ευήκοα ώτα των ανθρώπων του Μαξίμου, να οδηγήσουν τον Κλάτενμπεργκ σε φυγή. Ας δούμε ποια μπορεί να είναι η συνέχεια.

Αμφιβάλλω

Στον ΠΑΟ πιθανότατα νομίζουν πως μπορεί να αλλάξει ο αρχιδιαιτητής, να ‘ρθει από την UEFA ένας άλλος και να συνεχίσουμε να έχουμε ξένους διαιτητές στα ντέρμπι κτλ. Η πιθανότητα αυτή είναι ανύπαρκτη. Για τρεις λόγους. Πρώτον, γιατί αν εξαναγκαστεί σε φυγή ο Κλάτενμπεργκ, η UEFA, δηλαδή «ο αρμόδιος για το ελληνικό πρόβλημα» Ζόραν Λάκοβιτς δεν θα ξανασχοληθεί: το έχει κάνει σαφές καιρό τώρα ότι απαιτεί σεβασμό στον Αγγλο, του οποίου οι απαιτήσεις είναι διαταγές. Δεύτερον, γιατί θα δημιουργηθεί μια συνθήκη αδυναμίας συμφωνίας για έλευση άλλου ξένου αρχιδιαιτητή: είναι δεδομένο ότι η ΑΕΚ τέτοιον δεν θέλει και δεν θέλει και γενικά ξένους διαιτητές. Και τρίτον, είναι σίγουρο πως η ΕΠΟ δεν θα θελήσει άλλον ξένο στο τιμόνι της ελληνικής διαιτησίας: ήδη έχει κάνει σαφές ότι δεν έχει χρήματα για να πληρώσει τον Κλάτενμπεργκ και τους συνεργάτες του. Η φυγή του Αγγλου θα έχει ένα μόνο αποτέλεσμα: να αναλάβουν την ΚΕΔ Ελληνες και να σταματήσουν να έρχονται ξένοι. Το θέλει αυτό ο ΠΑΟ; Αμφιβάλλω πάρα πολύ.

Εκλογές

Αμφιβάλλω επίσης για το αν θα έχουμε σήμερα απόφαση για τον Τζόκοβιτς και τη συνέχεια της παρουσίας του στη Μελβούρνη. Τίποτα δεν αποκλείεται, αλλά δεν βλέπω τους Αυστραλούς να βιάζονται: τη Ρωσίδα Νταλία Βικλιάντσεβα και την Τσέχα Ρενάτα Βοράτσοβα τις απέλασαν έπειτα από δέκα μέρες παραμονής τους εκεί και αφού σιγουρεύτηκαν πως είναι εμβολιασμένες με μη εγκεκριμένο στην Αυστραλία εμβόλιο. Η απόφαση για τον Σέρβο πρέπει να είναι απόλυτα τεκμηριωμένη: αν στερήσουν από τον Τζόκοβιτς τη δυνατότητα να αγωνιστεί στο τουρνουά και αυτός ξανακερδίσει την κυβέρνησή τους σε δικαστήριο (έστω για τυπικούς λόγους…), όχι μόνο θα πρέπει να τον αποζημιώσουν, αλλά θα υπάρξει και σαφώς τεράστιο ρεζιλίκι. Κι αν κάτι μάθαμε τις τελευταίες μέρες (έχοντας μάλιστα βαρεθεί να το ακούμε…), είναι ότι η Αυστραλία σε κάτι μήνες έχει εκλογές.