Κράτος δικαίου – πλην πανεπιστημίων

Πληροφορήθηκα το νέο συμβάν βίας με θύμα καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου, μάλιστα μέσα στο αμφιθέατρο την ώρα που έκανε μάθημα, από ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτη φορά τέτοια ταχύτητα για μια καταδίκη βίας που ο ΣΥΡΙΖΑ τη θεωρεί αυτονόητη – την καταδίκη, όχι τη βία! Η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί «ντροπιαστική ενέργεια» τον ξυλοδαρμό καθηγητή και φοιτητών που προσπάθησαν να τον υπερασπιστούν και εκτιμά ότι έχει στόχο «τον ίδιο τον χώρο του Πανεπιστημίου και την ελεύθερη διακίνηση ιδεών».

Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα. Θυμίζω μόνο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ μετά την ομηρεία και τον εξευτελισμό του πρύτανη στο ίδιο πανεπιστήμιο, τον Οκτώβριο του 2020, μιλούσε για ενέργειες «που ταιριάζουν σε μιμητές βιαιοτήτων και αστυνομικών πρακτικών της δεκαετίας του ’60». Σήμερα, η ανακοίνωση είναι διαφορετική. Κι ας στηρίζει ένα μανιχαϊκό σχήμα, σύμφωνα με το οποίο το λεγόμενο φοιτητικό κίνημα είναι άγιο και οι βίαιοι κουκουλοφόροι είναι τραμπούκοι που το δυσφημούν και, απλώς, στρώνουν «το έδαφος στην κυβέρνηση για περαιτέρω αντιδραστικές αποφάσεις».

Εστω κι έτσι, όμως, έστω και αν υιοθετούν την πολύ γλυκιά για την Αριστερά εκδοχή της προβοκάτσιας, προκειμένου να ορίσουν γεγονότα που δεν μπορούν να καλύψουν (κι ας έχουν γίνει δυνατά λόγω της πολιτικής της), αυτή τη φορά μίλησαν στον ΣΥΡΙΖΑ. Αναγκάστηκαν, προφανώς. Προχθές, που στη Θεσσαλονίκη αφισοκολλούσαν κηδειόχαρτα με τη μορφή του πρύτανη του ΑΠΘ, Νίκου Παπαϊωάννου, καμία ανακοίνωση δεν βγήκε, ο ΣΥΡΙΖΑ προτίμησε να σιγήσει. Σιγή ακολούθησε και την είδηση της νέας κατάληψης στο ΑΠΘ, πίσω από το κτίριο του Χημικού, πολύ κοντά στην κατάληψη του Βιολογικού που εκκενώθηκε από την αστυνομία την περίοδο της χριστουγεννιάτικης ανάπαυλας.

Αλλά το ζήτημα δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, αντιπολίτευση είναι. Το ζήτημα είναι η κυβέρνηση. Η αποφασιστική και απελπισμένη αντεπίθεση των κουκουλοφόρων δεν θα ήταν δυνατή αν είχε γίνει πράξη η προεκλογική εξαγγελία της ΝΔ για τερματισμό της βίας στα πανεπιστήμια. Επελέγη να ιδρυθεί πανεπιστημιακή αστυνομία, έγινε νόμος, έγιναν προσλήψεις. Εφυγε ο Χρυσοχοΐδης από το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, σχόλασε ο γάμος. Ο Τάκης Θεοδωρικάκος που τον διαδέχτηκε κάνει κοινωνιολογία – συναγωνίζεται τον υφυπουργό Παιδείας για τα πανεπιστήμια, Αγγελο Συρίγο, επίσης κοινωνιολόγο της βίας, παρότι στο παρελθόν και εδάρη και συγκρούστηκε με τραμπούκους.

Πληροφορούμαι ότι ο καθηγητής της ΑΣΟΕΕ που στάλθηκε στο νοσοκομείο κατηγορεί άλλους καθηγητές ως υποκινητές του ξυλοδαρμού του. Μαθαίνω επίσης ότι έχει κι αυτός μια ανοιχτή υπόθεση στα δικαστήρια. Ακόμα κι αν η επίθεση εναντίον του δεν έχει ιδεολογικά αίτια, είτε αυτοί που τον χτύπησαν είναι πληρωμένοι μπράβοι είτε αυτόκλητοι τιμωροί, δεν απαλλάσσει από τις ευθύνες της την κυβέρνηση. Τα πανεπιστήμια δεν μπορεί να είναι χώροι ξεκαθαρίσματος λογαριασμών, ούτε ορμητήρια επιγόνων της ΟΠΛΑ. Η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, παντού – δεν μπορεί να υπάρχουν ουδέτερες ζώνες.

Το 2019, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης είχε πει στη Βουλή ότι «εκτός από τις ανώνυμες συλλογικότητες υπάρχει και ο επώνυμος φοιτητής, η ξεχωριστή προσωπικότητα κάθε πολίτη, και ότι το οργανωμένο κράτος οφείλει να μην αφήνει την κοινωνία να μεταβληθεί σε ζούγκλα όπου θα διοικούν όσοι ασκούν βία». Τον Φεβρουάριο του 2021, πάλι στη Βουλή, όταν συζητιόταν ο νόμος για την ανώτατη εκπαίδευση, απαντώντας στην αξιωματική αντιπολίτευση που μιλούσε για αστυνομοκρατία, είχε δηλώσει εμφατικά: «Στις σχολές δεν μπαίνει η Αστυνομία, μπαίνει η Δημοκρατία».

Πού ‘ν’ τη;