Η απληστία, κακός σύμβουλος

Η ανθρωπότητα ευγνωμονεί την Pfizer. Το Xanax, το Βιάγκρα, το πιο δημοφιλές εμβόλιο για τον κορωνοϊό και πολλά ακόμα φάρμακα συνέβαλαν στην ποιότητα και στην επιμήκυνση της ζωής μας. Ορθώς, η φαρμακοβιομηχανία ανταμείφθηκε για την επινοητικότητά της. Μόνο φέτος, τα κέρδη της θα ανέλθουν σε 36 δισ. δολάρια.

Πολλά λεφτά. Θα περίμενε κανείς ένα μέρισμα απ’ αυτά για τις αδύνατες κοινωνικές ομάδες και για τις πιο αδύναμες χώρες, που δεν έχουν πρόσβαση στα φάρμακα – αλλά, τουλάχιστον, θα έπρεπε να μπορούν να βάλουν φρένο στην έξαρση της πανδημίας. Δεν είναι απλώς πράξη φιλανθρωπίας, είναι και πράξη αυτοσυντήρησης. Στην παγκοσμιοποίηση, οι φτωχές χώρες της Αφρικής, της Ασίας, ή οι κοινωνικά αποκλεισμένοι πληθυσμοί στον ανεπτυγμένο κόσμο επηρεάζουν καθοριστικά και όσους βρίσκονται στην αναπαυτική μεριά.

Ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, ο Θεσσαλονικιός Αλμπερτ Μπουρλά, παραδέχεται το πρόβλημα, αλλά δεν είναι διατεθειμένος όπως φαίνεται να επιδιώξει η εταιρεία του, με ένα μέρισμα από τα κέρδη, να συμβάλει στον εκδημοκρατισμό των εμβολίων και των φαρμάκων. Αντίθετα, επενδύει μακροπρόθεσμα σε ανακύκλωση των εμβολιασμών – σε πείσμα μάλιστα των εισηγήσεων και του ΠΟΥ και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων.

Πώς μπορεί να υπονομευθεί η προσφορά ενός ομίλου όπως ο όμιλος της Pfizer στην ανθρωπότητα; Μέσω της πλειοδοσίας στην απληστία.