Θα τρέξει, θα ιδρώσει, θα αρρωστήσει{CR}

Οι τριήμερες οικογενειακές διακοπές στην Ηπειρο, που είχε προγραμματίσει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την Πρωτοχρονιά, τελικά διήρκεσαν λιγότερο από μία ημέρα, λόγω του θανάτου του Κάρολου Παπούλια που υποχρέωσε τον Πρωθυπουργό να τις διακόψει και να επιστρέψει στην Αθήνα, καθώς τριήμερο εθνικό πένθος και διακοπές δεν επιτρέπονται συγχρόνως σε πρωθυπουργό που σέβεται το αξίωμά του. Αντιθέτως, κανένα έκτακτο συμβάν δεν τάραξε τις οικογενειακές διακοπές του Αλέξη Τσίπρα σε χωριό των Τρικάλων. Ούτε τον έψεξε κανείς επειδή τολμά να κάνει διακοπές, ούτε του ζήτησε να επιστρέψει πίσω, όπως έκανε ο ΣΥΡΙΖΑ όταν μαθεύτηκε ότι ο Πρωθυπουργός θα πήγαινε διακοπές.

Για τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι όμως τίποτε καινούργιο να ακολουθεί διπλά μέτρα και σταθμά: ο Μητσοτάκης δεν επιτρέπεται να κάνει διακοπές, ενώ ο Τσίπρας μπορεί να εξαφανίζεται για μία εβδομάδα. Το έχουν κάνει, άλλωστε, σε πολύ σοβαρότερα ζητήματα, όπως εκείνο της βίας: όταν το ξύλο το ρίχνει αριστερός σε δεξιό, τότε η βία είναι καλή, διότι ασκείται στο όνομα των καλών προθέσεων του χειροδικούντος. Στην περίπτωση όμως της διαφορετικής αντιμετώπισης των διακοπών του Πρωθυπουργού και των διακοπών του αρχηγού της αντιπολίτευσης, είναι και κάτι περισσότερο. Είναι η στρατηγική των συστηματικών επιθέσεων κατά του Μητσοτάκη προσωπικά, στην οποία έχουν καταλήξει στον ΣΥΡΙΖΑ, επειδή ακριβώς αντιλαμβάνονται ότι αυτός είναι ο ισχυρότερος παράγων στη δημοτικότητα της κυβέρνησης.

Μέσα στο πλαίσιο αυτής της στρατηγικής, το να χαλάς τις διακοπές του Μητσοτάκη έχει νόημα, δεδομένου ότι η κόπωση και τα νεύρα στο τέλος φθείρουν την απόδοση και των καλύτερων πρωθυπουργών. Οι συστηματικές επιθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ κατά του προσώπου του Πρωθυπουργού είναι εντεταγμένες στη λογική εκείνου του ανέκδοτου όπου ένας πυγμάχος σχεδιάζει να νικήσει βάζοντάς το στα πόδια, επειδή ο αντίπαλός του «θα τρέξει, θα ιδρώσει, θα αρρωστήσει, θα του γυρίσει πνευμονία, θα πεθάνει». Απλοϊκό, θα μου πείτε, αλλά απλοϊκός δεν είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ; Αλλωστε, ολόκληρη η Αριστερά δεν είναι κάτι περισσότερο από μια προσπάθεια απλούστευσης της πραγματικότητας…

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΓΙΑ ΠΕΝΤΑΧΡΟΝΑ

Τη χαρακτηριστική απλοϊκότητα του ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζουμε και στην πρόταση τριάντα βουλευτών του κόμματος προς τον Πρόεδρο της Βουλής, με την οποία επαναφέρουν την πρότασή τους να πραγματοποιηθεί διάλογος λοιμωξιολόγων και «εργαζομένων στον πολιτισμό» σε συνεδρίαση της αρμόδιας κοινοβουλευτικής επιτροπής, με την παρουσία και των αρμόδιων υπουργών. Γιατί όχι και με ποδοσφαιριστές; Και αυτοί εργαζόμενοι στον πολιτισμό είναι. Γιατί να μη δικαιούνται και αυτοί ιδιαίτερο από τους λοιμωξιολόγους μέσα στον χώρο της Βουλής;

ΙΔΟΥ Η ΡΟΔΟΣ

Θύμωσε πολύ ο Τάκης Θεοδωρικάκος! Τόσο, που λένε ότι οι γάτες, ζώα με λίαν οξυμμένο το αισθητήριο του κινδύνου, κοκάλωσαν σε ακτίνα πεντακοσίων μέτρων από το γραφείο του… Θύμωσε πολύ με τις απειλές των αναρχικών κατά της ζωής του πρύτανη του Αριστοτελείου Νίκου Παπαϊωάννου. Με ανακοίνωσή του στο Facebook, ο υπουργός τούς περιέλουσε ως φασίστες, αυταρχικούς, άθλιους και παρανοϊκούς και – για να το πω με το αρμόζον ύφος στην αυστηρότητα της υπουργικής μορφής – διατράνωσε ότι «είμαστε στην πράξη και με αποφασιστικότητα με τον πρύτανη, με τους φοιτητές, με τους καθηγητές, με τη λογική, με την ελευθερία» κ.λπ.

Κατανοώ τον θυμό του και συμπάσχω. Ωστόσο, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη έχει στη διάθεσή του τα μέσα για να αποδείξει και την πράξη και την αποφασιστικότητα που υπόσχεται στα λόγια. Ας μεριμνήσει για την καλή εφαρμογή του νόμου που θεσπίζει την πανεπιστημιακή Αστυνομία. Ας ενδιαφερθεί για την αρτιότητα της εκπαίδευσης των αστυνομικών που έχουν προσληφθεί και υποτίθεται ότι τώρα εκπαιδεύονται ή για την ανάπτυξη του νέου σώματος επί του πεδίου. Ας ξεκινήσει συνομιλίες με τους πρυτάνεις για να δουν πώς θα αναπτυχθεί το νέο σώμα αστυνόμευσης στον πανεπιστημιακό χάρτη.

Θέλω να πω ότι υπάρχουν πολλοί τρόποι για να συμβάλει ο ίδιος από τη θέση του στην επικράτηση της λογικής και της ελευθερίας, αλλά μόνον ένας για να αντιμετωπιστεί και να εξαλειφθεί η βία των αναρχικών στα πανεπιστήμια: η εφαρμογή του νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση για την πανεπιστημιακή Αστυνομία. Συγκεκριμένα, δε, για το περιβόητο «στέκι» του Βιολογικού στο ΑΠΘ, που ήταν η αιτία των απειλών κατά της ζωής του πρύτανη, το μόνο μέτρο που μπορεί να αποτρέψει την ανακατάληψη του χώρου είναι η καθημερινή παρουσία Αστυνομίας. Ας μετατρέψει, λοιπόν, τον θυμό του ο υπουργός σε δημιουργική ενέργεια.