Μεγάλα σερβίς, χαμένοι πόντοι

O θρύλος του τένις Τζον ΜακΕνρο έλεγε συχνά ότι «προτιμώ να αφήνω τη ρακέτα μου να μιλάει». Φυσικά όλοι γνωρίζουμε ότι ο μεγάλος Αμερικανός δεν κατάφερνε πάντα να κάνει ακριβώς αυτό, λόγω του εκρηκτικού ταμπεραμέντου του. Οι προστριβές με τους διαιτητές ήταν συχνές, οι σπαρταριστοί διάλογοι με θεατές έχουν γραφτεί από χιλιάδες κάμερες, όπως ακόμα και το «trash talking» στους αντιπάλους του. Ο Νόβακ Τζόκοβιτς (Νο1 της παγκόσμιας κατάταξης) έχει ξεπεράσει σε αγωνιστικά κατορθώματα τον ΜακΕνρο ενώ δεν του μοιάζει σε τίποτα ως προς τον χαρακτήρα. Και όμως, η εβδομάδα που τελειώνει θα σημαδέψει την καριέρα του σέρβου τενίστα για εξωαγωνιστικούς λόγους. Το – σχεδόν – διπλωματικό επεισόδιο που προκάλεσε ανάμεσα στη χώρα του και την Αυστραλία με αφορμή την αξίωση να αγωνιστεί όντας ανεμβολίαστος κατά της Covid-19 στο όπεν της Μελβούρνης, είναι βέβαιο ότι θα αναφέρεται μελλοντικά ως μία κακή στιγμή, ίσως η χειρότερη της σπουδαίας πορείας του στα κορτ.

Στις 22 Μαΐου 1987 ο Τζόκοβιτς είχε την τύχη να γεννηθεί κυριολεκτικά αγκαλιά με μία ρακέτα. Ο πατέρας του Σντρίγιαν αν και δεινός σκιέρ αλλά και ποδοσφαιριστής στα νιάτα του, ήταν επιτυχημένος επιχειρηματίας καθώς, εκτός από τα τρία εστιατόρια που διατηρούσε στο Βελιγράδι, είχε και μία ακαδημία τένις. Εκεί ο Νόβακ ήδη από την ηλικία των τεσσάρων ετών έδειχνε ότι είχε καρμική σχέση με το άθλημα. Ηταν θέμα χρόνου να τον εντοπίσουν τα κατάλληλα μάτια, αυτά της σπουδαίας σέρβας τενίστριας Γέλενα Γκέντσιτς που τον είδε να παίζει στις εγκαταστάσεις της οικογένειάς του ενώ ήταν 6 ετών. Η Γκέντσιτς ανέλαβε αρχικά να επεξεργαστεί το διαμάντι που είχε στα χέρια της και άρχισε να δουλεύει εντατικά με τον Τζόκοβιτς που βελτιωνόταν μέρα με τη μέρα. Μία αναπάντεχη εξέλιξη όμως διέκοψε αυτή την πορεία. Ο πόλεμος της Γιουγκοσλαβίας και ο βομβαρδισμός του Βελιγραδίου από το ΝΑΤΟ το 1999 βρίσκει τον 12χρονο Νόβακ αγκαλιά με τους γονείς του στα υπόγεια καταφύγια της πρωτεύουσας της Σερβίας. Είναι η περίοδος που επιδρά καταλυτικά στον ψυχισμό του μετέπειτα παγκόσμιου Νο1. Οπως έχει πει ο ίδιος, οι εικόνες που βίωσε χαλύβδωσαν τη δίψα και την πίστη να κυνηγήσει το όνειρό του και γιγάντωσαν την αγάπη για την πατρίδα του.

Τον επόμενο κιόλας χρόνο οι γονείς του τον στέλνουν στην ακαδημία Pilic στο Μόναχο όπου το ταλέντο του Νόβακ κυριολεκτικά απογειώνεται. Ηδη, το 2001 σε ηλικία 14 ετών, είναι τριπλός πρωταθλητής Ευρώπης στο απλό, το διπλό και το ομαδικό.

Κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Εφήβων αγωνιζόμενος για την τότε Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Στα 16 του βρίσκεται ήδη στο Νο40 της next gen, ενώ το 2004 κερδίζει το πρώτο του τουρνουά ATP Challenger στη Βουδαπέστη. Την επόμενη χρονιά, προκρίθηκε στο Wimbledon και έφτασε στον τρίτο γύρο, μπαίνοντας πλέον στο Top 100 της ΑTP. Tα υπόλοιπα είναι ιστορία.

Ομως παρά τη σκληρή δουλειά που έχει κάνει στο λεγόμενο inner game, δηλαδή στον έλεγχο των παρορμήσεων και των συναισθημάτων μέσα στον αγώνα, ο Τζόκοβιτς δεν τα καταφέρνει πάντα καλά στη δημόσια εικόνα του ως role model. Η αλήθεια είναι ότι, αν και σεμνός και γενικά «ωραίος τύπος», ο σέρβος σταρ δεν χάνει ευκαιρία να (υπο)δηλώνει την απέχθειά του σε αυστηρά πρότυπα συμπεριφοράς και κανόνες, εμφανίζοντας συχνά τον… Βαλκάνιο που κρύβει μέσα του. Αυτό ακριβώς συνέβη και στη Μελβούρνη, μόνο που η Αυστραλία δεν είναι Βαλκάνια. Ο Νόλε πίστεψε ότι το αθλητικό μέγεθός του, θα του επέτρεπε να αγνοήσει νόμους και κανόνες, μία στάση την οποία φρόντιζε να τηρεί αλλά και να δημοσιοποιεί όλο το τελευταίο διάστημα, δηλώνοντας δημόσια την αντίθεσή του στους εμβολιασμούς αλλά ταυτόχρονα και τη σιγουριά του ότι θα παίξει χωρίς πρόβλημα στη Μελβούρνη. Να σημειώσουμε εδώ ότι μία πιθανή νίκη του Τζόκοβιτς στο Αυστραλιανό Οπεν θα τον ανέβαζε μόνο πρώτο στη λίστα με τους πολυνίκες τενίστες σε γκραν σλαμ με 21 τρόπαια, αφού τώρα ισοβαθμεί με 20 στην κορυφή με Φέντερερ και Ναδάλ. Το λάθος του ήταν ότι υπέπεσε – ίσως χωρίς να το καταλάβει – σε ένα θανάσιμο αμάρτημα: την αλαζονεία. Ακόμα και εν πτήσει δεν έχασε την ευκαιρία να δηλώσει μέσω Twitter ότι καταφτάνει στη Μελβούρνη έχοντας… ιατρική εξαίρεση από τα μέτρα. Μιλάμε για την πόλη που τον περασμένο Οκτώβριο βγήκε από ένα λοκντάουν 262 ημερών και τη χώρα που τη μέρα που ξέσπασε το σκάνδαλο μέτρησε 72.357 κρούσματα. Είναι να μην τρελαθούν μετά οι Αυστραλοί;

Η υπόθεση πάντως δεν τελειώνει εδώ, καθώς ο Τζόκοβιτς το έχει πάρει κυριολεκτικά… πατριωτικά και ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη νομική μάχη για να παραμείνει στη χώρα και να αγωνιστεί. Σίγουρα, όμως, η ασέβεια που έδειξε στο αυστραλιανό κοινό δεν είναι υπέρ του. Να σημειώσουμε ότι ο σέρβος σταρ είχε δωρίσει 25.000 δολάρια Αυστραλίας για την καταπολέμηση των πυρκαγιών που έπληξαν πέρυσι τη χώρα ενώ συμμετείχε και σε μία σχετική φιλανθρωπική ενέργεια της ΑTP. Γενικά ο Νόλε είναι πάντα παρών όταν πρόκειται για παροχή βοήθειας σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη και άλλωστε για αυτό τον σκοπό ίδρυσε και το Novak Djokovic Foundation, μία φιλανθρωπική οργάνωση που συμμετέχει σε πολλές δράσεις αλληλεγγύης με ιδιαίτερη έμφαση στα παιδιά και την εκπαίδευση.