Οι παγίδες {LF}των… εκλογών

Η χθεσινή αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ- ΠΣ κατά των νέων κυβερνητικών μέτρων ήταν αναμενόμενη. Η Κουμουνδούρου εντοπίζει ως αδύναμο κρίκο τη διαχείριση που γίνεται στο «πεδίο» όπως λένε οι σύμβουλοι του Αλέξη Τσίπρα που έχουν γνώση του θέματος και αντικειμενικά, όπως λένε, η κυβέρνηση έχει μπει σε κύκλο αναπότρεπτης φθοράς με τους χειρισμούς της.

Ολο αυτό το διάστημα ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ έχει σταθερή επαφή με τα κομματικά στελέχη του που επιφορτίζονται με την πανδημική κρίση αλλά και με τον κύκλο συνομιλητών του και συμβούλων του από το think tank «σοφών» που προσφάτως συγκροτήθηκε και σύμφωνα με πληροφορίες ανά τομείς επεξεργάζεται θέσεις και κείμενα.

Την ίδια ώρα διανύουμε το πρώτο διάστημα που από τη μεριά της Κουμουνδούρου δοκιμάζεται το αίτημα των εκλογών στην κοινωνία αλλά και στην επιχειρηματολογία των κορυφαίων στελεχών της. Ενα αίτημα που συνοψίζει την κλιμάκωση μιας δομικής αντιπολίτευσης συναρτώμενης με την πανδημία αλλά και την πρόσφατη λίστα Λύτρα – Τσιόδρα που επίσης όπως παρατηρούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ «είναι μέρος μιας βαθιάς κρίσης της κυβέρνησης». Το αίτημα πάντως των εκλογών – που και χθες ανακινήθηκε με αφορμή τον ανασχηματισμό των γενικών γραμματέων – είναι ισομερώς θετικό για τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τη μία μπορεί να ενοποιεί πολιτικά το κόμμα σε μια στιγμή που καραδοκούν οι εσωτερικοί κραδασμοί και ενόψει συνεδρίου. Και μπορεί να διαμορφώνει όρους πόλωσης και άρα πίεσης και προς το ΠΑΣΟΚ και τη νέα του ηγεσία.

Από την άλλη όμως, όπως λένε έμπειρα στελέχη του κόμματος, μπορεί και να παγιδεύσει τον ΣΥΡΙΖΑ αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης πάει σε λογική εξάντλησης της τετραετίας του. Εκ των πραγμάτων εξάλλου το αίτημα των εκλογών είναι πάντα οριακό για μια αντιπολίτευση και παρά το γεγονός πως οι κάλπες είναι επίσης πάντα στην προνομία του Πρωθυπουργού – άρα έχουν ένα στοιχείο πολιτικού ετεροπροσδιορισμού για αυτόν που το ζητάει. Στον ΣΥΡΙΖΑ βέβαια θεωρούν πως όλο αυτό το διάστημα των κακών κυβερνητικών χειρισμών, ωρίμασε και «απ’ τα κάτω» ένα ανάλογο αίτημα προσφυγής. Και μάλιστα ο Αλέξης Τσίπρας το δοκίμασε και το ζύμωσε στην πρόσφατη περιοδεία του στο Περιστέρι – οι συνεργάτες του μεταφέρουν κλίμα δυσφορίας για την κυβέρνηση από τη μεγάλη αυτή περιοχή. Ιδανικά στην Κουμουνδούρου θέλουν να συνδεθεί το αίτημα των εκλογών με την πολυεπίπεδη αυτή δυσαρέσκεια, ενώ οι πιο προσεκτικοί θυμίζουν πως και ο Κυριάκος Μητσοτάκης το έθεσε όταν είχε και σωστά τότε διαβάσει το μεγάλο αντι- σΥΡΙΖΑ ρεύμα κατά τη διάρκεια που εκείνος καθόταν στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Εσωκομματικά μέτωπα. Παράλληλα στον ΣΥΡΙΖΑ θέλουν λίγο πριν εκπνεύσει το έτος να έχουν κλείσει βασικές εσωτερικές εκκρεμότητες αλλά και να εντείνουν τις μαζικές εγγραφές νέων μελών. Το συνέδριο του 2022 θέλουν να είναι τομή και όχημα εξωστρέφειας και να συνδεθεί με την ανάταξή τους σε μια φάση που ακόμη οι δημοσκοπήσεις δεν έχουν θετικά νέα για τους ίδιους ενώ και το νέο ΠΑΣΟΚ καραδοκεί στις φίλιες δεξαμενές ψηφοφόρων. Ετσι, όπως λέει το ρεπορτάζ, το τζαρτζάρισμα για το κείμενο των θέσεων που παρουσίασε ο Αριστείδης Μπαλτάς στο πρόσφατο Πολιτικό Συμβούλιο, θα έχει αίσιο τέλος. Ως γνωστόν στο ΠΣ οι προεδρικοί της όχθης της Κίνησης Μελών (Παππάς, Σπίρτζης κ.λπ.) κόντραραν για το ύφος και το είδος της απεύθυνσης του κειμένου των Θέσεων αλλά τελικά αυτό ήταν που επιλέχθηκε προς βάση διαλόγου και με τη βοήθεια μιας υποεπιτροπής (Νίκος Μπίστης, Γιάννης Ραγκούσης και Νίκος Βούτσης) που ήδη συνεδρίασε δύο φορές από την προηγούμενη Πέμπτη, φαίνεται πως οι τάσεις και οι ομάδες συγκλίνουν σε μια θέση για αμφίπλευρη διεύρυνση «Κέντρου και Κεντροαριστεράς» ως στόχο για το κόμμα. Επόμενη μάχη; Το καταστατικό.