Μια υπερηρωίδα με… πινέλα και χρώματα
Η Μαρία Σπυροπούλου, η καθαρίστρια που ζωγράφισε ένα ολόκληρο σχολείο, μιλάει στα «ΝΕΑ» για τον επιτυχημένο αγώνα της ενάντια στους βανδαλισμούς
Μια… υπερηρωίδα συνάντησε λίγο πριν κλείσουν τα σχολεία για τις διακοπές των Χριστουγέννων ο δήμαρχος Αθηναίων, Κώστας Μπακογιάννης, κατά την επίσκεψή του στο 102ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Ο λόγος για τη Μαρία Σπυροπούλου, «την κ. Μαρία “μας” όπως την αποκαλούν οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς και τα παιδιά. Κυρία Μαρία είσαι η δική μας υπερηρωίδα! Σε ευχαριστούμε πολύ!», έγραψε χαρακτηριστικά στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο δήμαρχος Αθηναίων.
Ποια είναι η υπερδύναμη της κυρίας Μαρίας; Είναι η… ψυχή του σχολείου, που εδώ και 25 χρόνια φροντίζει να είναι όλοι οι χώροι του καθαροί. Ποτέ, όμως, δεν αρκέστηκε μόνο στον ρόλο της ως καθαρίστρια. Οταν το σχολείο ήταν κλειστό στην καραντίνα στα μέσα της περασμένης χρονιάς, εκείνη συνέχιζε να πηγαίνει στο Δημοτικό, στην οδό Βαφειοχωρίου 25 στο Πολύγωνο. Κι αυτό γιατί ήθελε να ομορφύνει τους τοίχους, που πολύ συχνά ασχήμαιναν τα υβριστικά συνθήματα των εξωσχολικών.
Ζημιές. «Σχεδόν κάθε εβδομάδα βρισκόμασταν μπροστά στις ζημιές που έκαναν κάποιοι άγνωστοι στους τοίχους του σχολείου. Εξωσχολικοί έμπαιναν στο προαύλιο και εκτός από τα συνθήματα που έγραφαν – τέτοια συνθήματα ίσως μόνο στο γήπεδο να ακούει κανείς – δεν δίσταζαν ακόμη και να σκάβουν τους τοίχους. Μετά από κάθε τέτοια… επιδρομή, πάντα προσπαθούσα να καθαρίσω τον χαμό που άφηναν πίσω τους», εξηγεί στα «ΝΕΑ» η κυρία Μαρία, η οποία προσθέτει πως το σχολείο της «έπεφτε» συχνά θύμα τέτοιων βανδαλισμών καθώς είναι το μόνο πιο εύκολα… προσβάσιμο για τους εξωσχολικούς στην περιοχή, αφού τα υπόλοιπα σχολεία έχουν θωρακιστεί.
Ετσι, τις εβδομάδες της καραντίνας πήρε τα πινέλα και τα χρώματα και άρχισε να ζωγραφίζει τους τοίχους. Ουράνια τόξα, δέντρα και ζωάκια, βιβλία και μικρά παιδιά απεικονίζονται πλέον τόσο στους εξωτερικούς τοίχους του σχολείου όσο και εντός των αιθουσών ακόμη και στη βιβλιοθήκη που πέρυσι ξεκίνησε να λειτουργεί. «Δεν έχω παρακολουθήσει μαθήματα, πάντα μου άρεσε να ζωγραφίζω, μάλλον είναι έμφυτο ταλέντο. Ολο αυτό το έκανα γιατί το σχολείο αυτό το πονάω, το κάνω από αγάπη, άλλωστε και τα τρία μου παιδιά πέρασαν από εδώ. Η μεγαλύτερη ικανοποίηση, όμως, είναι το γεγονός ότι από τότε που οι τοίχοι ζωγραφίστηκαν με παιδικές παραστάσεις δεν έχουν ξαναβανδαλιστεί», σημειώνει. Μάλιστα, οι… παραγγελιές από τους δασκάλους για να διακοσμήσει τις αίθουσές τους πέφτουν βροχή, ωστόσο ο ελεύθερος χρόνος είναι λιγοστός.
«Είναι η ψυχή του σχολείου. Δεν είναι μόνο η καλλιτεχνική διάθεση της κυρίας Μαρίας, δεν θέλει να βλέπει το σχολείο μας “τραυματισμένο” και βρώμικο. Το αξιοθαύμαστο σε αυτή τη γυναίκα είναι το γεγονός ότι ενώ στην καραντίνα θα μπορούσε να μείνει σπίτι της, εκείνη έβαψε όλες τις τάξεις και τους τοίχους του σχολείου», επισημαίνει η διευθύντρια του 102ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών, Σοφία Φωστιέρη.














