Μάχη Μακρόν – Πεκρές στον δεύτερο γύρο δείχνουν οι δημοσκοπήσεις

Λιγότερο από τέσσερις μήνες πριν από τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών, το σενάριο ουδέποτε υπήρξε τόσο αβέβαιο. Ενώ οι δημοσκόποι πόνταραν, εδώ και μήνες, σε μια μονομαχία στον δεύτερο προεδρικό γύρο ανάμεσα στον Εμανουέλ Μακρόν, τον απερχόμενο πρόεδρο, και την Ακροδεξιά, με το πρόσωπο είτε της ηγέτιδας της Εθνικής Συσπείρωσης Μαρίν Λεπέν είτε του δις καταδικασμένου για υποκίνηση φυλετικού μίσους Ερίκ Ζεμούρ, στον ορίζοντα διαγράφεται πλέον ένα άλλο ενδεχόμενο που ανακατεύει για τα καλά την τράπουλα: το ενδεχόμενο μιας πρόκρισης της Βαλερί Πεκρές, επίσημης υποψήφιας της γαλλικής Δεξιάς, των Ρεπουμπλικανών, από τις αρχές Δεκεμβρίου.  Αυτό είναι το βασικό δίδαγμα της τρίτης κατά σειρά από τις 12 μεγάλες δημοσκοπήσεις που προγραμματίζει προεκλογικά το ινστιτούτο Ipsos-Sopra Steria σε συνεργασία με το Κέντρο Μελετών της γαλλικής πολιτικής ζωής της Sciences Po (Cevipof) και του Ιδρύματος Ζαν Ζορές, για λογαριασμό της εφημερίδας «Le Monde». Η δύναμη της συγκεκριμένης «εκλογικής έρευνας» είναι το εύρος της, αφού χρησιμοποιείται δείγμα 10.928 ατόμων – με περιθώριο λάθους, ως εκ τούτου, μόλις 0,2%-1,1%. Σύμφωνα λοιπόν με τη δημοσκόπηση αυτή, η Πεκρές κέρδισε μέσα σε δύο μήνες όσον αφορά την πρόθεση ψήφου ένα 7%, φτάνοντας στο 17% και κατακτώντας τη δεύτερη θέση στον πρώτο εκλογικό γύρο πίσω από τον Μακρόν, που αποσπά ένα 24% (-1,5%). Στην τρίτη θέση ισοψηφούν Λεπέν και Ζεμούρ, με 14,5%, 1,5% λιγότερο από ό,τι πριν από δύο μήνες, όταν ο Ζεμούρ δεν ήταν ακόμα επισήμως υποψήφιος. Πριν από ακριβώς πέντε χρόνια, θυμίζει η «Monde», η Λεπέν εξασφάλιζε ένα 24%-25%· αυτή τη φορά η ακροδεξιά «οικογένεια» εξασφαλίζει ένα 29%. Οι υποψήφιοί της είναι βέβαια δύο και αυτός ο κατακερματισμός πιθανόν να την αφήσει εκτός δεύτερου γύρου – αλλά οι δημοσκόποι εφιστούν την προσοχή, η διαφορά μεταξύ Λεπέν, Ζεμούρ και Πεκρές δεν είναι ανυπέρβλητη.

Πολλά θα κριθούν από την ικανότητα της Πεκρές να εδραιώσει τη δυναμική που εμφανίζει μετά τις εσωκομματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών, «κλέβοντας» ψήφους και από τον Μακρόν και από τη Λεπέν και από τον Ζεμούρ. Οπως επίσης από το ποσοστό της αποχής: μόνο ένα 61% των συμμετεχόντων δηλώνουν πως «σίγουρα θα ψηφίσουν», με τον καιρό όμως αναμένεται ότι το ποσοστό αυτό θα αυξηθεί. Υπέρ τίνος; Μέσα στους δύο τελευταίους μήνες 30% των συμμετεχόντων στην έρευνα άλλαξαν γνώμη. Και το 47% δηλώνει πως η απόφασή του δεν είναι ειλημμένη.

Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ. Στο στρατόπεδο της Αριστεράς, πάντως, η εικόνα είναι σαφέστερη: κανείς από τους συνολικά πέντε υποψηφίους δεν έχει πιθανότητες πρόκρισης. Στην καλύτερη θέση βρίσκονται ο οικολόγος Γιανίκ Ζαντό και ο επικεφαλής της ριζοσπαστικής Αριστεράς Ζαν-Λικ Μελανσόν, αλλά αυτή η «καλύτερη θέση» είναι ένα 8,5%. Θα άλλαζε άραγε κάτι αν αποδέχονταν όλοι την πρόταση της σοσιαλίστριας υποψήφιας (και δημάρχου του Παρισιού) Αν Ινταλγκό να επιλεγεί μέσω προκριματικών εκλογών ένας/μία υποψήφιος/-α; Θα μπορούσε άραγε να συσπειρώσει πίσω της όλους τους υπόλοιπους υποψηφίους η πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του Φρανσουά Ολάντ, Κριστιάν Τομπιρά, που ανακοίνωσε την Παρασκευή πως «εξετάζει το ενδεχόμενο» μιας υποψηφιότητας, δίνοντας στους Γάλλους ραντεβού στα μέσα Ιανουαρίου προκειμένου να προχωρήσει ή να υποχωρήσει; Η σύντομη απάντηση είναι: όχι. Μπορεί η Αριστερά συνολικά να εξασφαλίζει ένα 24%-29,5% στην πρόθεση ψήφου, αλλά είναι τόσο κατακερματισμένη και με προγράμματα τόσο ασυμβίβαστα, που απλώς δεν έχει ελπίδα.