Συναγερμός {LF}για συνεχή ετοιμότητα

Η κεντρική ιδέα που διαπερνά οριζόντια την ελληνική κοινωνία σχετίζεται με τον ορισμό της νέας κανονικότητας. Ο ορισμός της νέας κανονικότητας από τους αναλυτές έχει κουράσει τους έλληνες πολίτες που αισθάνονται ένα ξεχείλωμα των ερμηνειών οι οποίες έχουν κάνει «λύσσα» το φαγητό του πολιτικού διαλόγου.

Οι ίδιοι οι πολίτες αποφάσισαν λοιπόν να δώσουν τον δικό τους ορισμό για τη νέα κανονικότητα που βιώνουν στην καθημερινότητά τους και τη βλέπουν να προβάλλεται στο βραχυ-μεσοπρόθεσμο μέλλον.

Νέα κανονικότητα για τους πολίτες είναι: «Η συνεχής ετοιμότητα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση συνεχών κρίσεων και τη μη απώλεια ευκαιριών ανάπτυξης».

Οι πολίτες αισθάνονται ότι η ζωή από εδώ και πέρα θα γεννά συνεχείς κρίσεις (κλιματικές, πανδημικές, οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικο-πολιτισμικές, εξωτερικής πολιτικής κ.λπ.), γεγονός που απαιτεί τόσο από τους ηγέτες όσο και από τους ίδιους «συνεχή ετοιμότητα». Η «συνεχής ετοιμότητα» είναι πλέον η φράση-κλειδί.

Την ίδια στιγμή οι απλοί άνθρωποι αισθάνονται ότι οι ευκαιρίες για ανάπτυξη στη ζωή τους είναι πλέον ελάχιστες και εμφανίζονται χωρίς καμία περιοδικότητα, είναι άτακτες με αποτέλεσμα να απαιτείται συνεχής συναγερμός και εξαιρετική ικανότητα «σκοποβολής».

Τα δύο συστατικά της «νέας κανονικότητας» έχουν μετρηθεί και δίνουν: α) Η αντιμετώπιση κρίσεων αφορά το 45% του πληθυσμού και β) η μη απώλεια ευκαιριών αφορά το 35% αντίστοιχα. Και τα δύο μαζί (είτε το ένα είτε το άλλο είτε και τα δύο μαζί) αφορούν το 55% των πολιτών. Και το φαινόμενο ανεβαίνει συνεχώς διαχρονικά από το 2019, όπου το θέμα «κρίσεις» αφορούσε το 28% και το θέμα της ανάπτυξης το 22% αντίστοιχα.

ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ. Την ίδια στιγμή οι πολίτες, εκτός από το να ορίσουν τη νέα κανονικότητά τους, στέλνουν και κραυγαλέα μηνύματα προς τους πολιτικούς δρώντες. Συγκεκριμένα:

Προς τη ΝΔ σηκώνουν το δάχτυλο και λένε: «Περίμενα περισσότερα από εσένα γιατί δεν υπάρχει άλλος που μπορώ αυτήν τη στιγμή να ζητήσω το οτιδήποτε».

Προς τον ΣΥΡΙΖΑ κατεβάζουν το βλέμμα με έναρξη θλίψης και λένε: «Οσο σκληρή αντιπολίτευση και να κάνεις προς την κυβέρνηση, που σε τελευταία ανάλυση ενδεχομένως την αξίζει, δεν μπορώ να σε ακολουθήσω αν δεν μου δείξεις τι μπορείς να κάνεις για την ανάπτυξη της χώρας, γιατί μέχρι τώρα δεν το εισπράττω».

Προς τον Νίκο Ανδρουλάκη με τεράστια αγωνία και προσδοκία λένε: «Σου έδωσα απλόχερα την τελευταία ρανίδα ελπίδας που μου έχει απομείνει από το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ, μην τη σπαταλήσεις άδοξα».

Η απώλεια της Φώφης Γεννηματά τη σημαντικότερη στιγμή μέσα στην κρίση αποτέλεσε την ύψιστη συμμετοχή της στο πολιτικό σκηνικό, δημιουργώντας με όσα ακολούθησαν μια πολιτική κινηματική διαδικασία που προκάλεσε αν όχι ολοσχερή, πάντως ισχυρή ρευστοποίηση του πολιτικού σκηνικού.

Το σημείο τήξης βεβαίως δεν είναι ίδιο για όλα τα κόμματα, ωστόσο ή θα συμβεί ό,τι έχει γίνει στο παρελθόν με την ανάληψη της αρχηγίας του ΣΥΡΙΖΑ από τον Αλέξη Τσίπρα και αντίστοιχα του ΚΙΝΑΛ από τη Φώφη Γεννηματά, όπου και πάλι δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις ισχυρής αύξησης της πολιτικής θερμοκρασίας, αλλά αυτό δεν κράτησε για πολύ, ή θα έχουμε μια αλυσιδωτή αντίδραση του πολιτικού πυρήνα που ίσως δημιουργήσει απροσδόκητα αποτελέσματα.

Ο Δημήτρης Μαύρος είναι πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της MRB και αντιπρόεδρος του ΣΕΔΕΑ