Διχασμένη η ΕΕ για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου

Το μποϊκοτάζ των Ολυμπιακών Αγώνων για πολιτικούς λόγους είναι μια υπόθεση με μακρά παράδοση. Μεταπολεμικά, άλλωστε, έξι διοργανώσεις επλήγησαν από παρόμοιες αποφάσεις – με κορυφαίες περιπτώσεις εκείνες της Μόσχας το 1980 και του Λος Αντζελες, τέσσερα χρόνια αργότερα, από 65 και 14 χώρες αντιστοίχως, όπου αποτυπώθηκε η κλιμάκωση του Ψυχρού Πολέμου. Αποδεικνύοντας, έτσι, πως οι Αγώνες αυτοί, οι οποίοι θεωρητικά θα έπρεπε να αποτελούν μια γιορτή ειρήνης και συμφιλίωσης, συχνά μετατρέπονται σε πεδίο αντιπαράθεσης.

Κάτι ανάλογο – αν και όχι στην ίδια έκταση και ένταση, καθώς τα οικονομικά συμφέροντα και οι χορηγίες παίζουν σημαντικό ρόλο… – μοιάζει να συμβαίνει και ενόψει των χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων που θα διεξαχθούν στο Πεκίνο, από τις 4 ως τις 20 Φεβρουαρίου 2022. Ηδη, Ηνωμένες Πολιτείες, Βρετανία, Καναδάς και Αυστραλία έχουν ανακοινώσει ότι δεν θα στείλουν κυβερνητικούς αξιωματούχους στις τελετές έναρξης και λήξης, προχωρώντας έτσι σε ένα πολιτικό-διπλωματικό μποϊκοτάζ, επικαλούμενες παραβιάσεις ανθρωπίνων και δημοκρατικών δικαιωμάτων, τόσο στην επαρχία Σιντζιάνγκ σε βάρος των Ουιγούρων όσο και στο Χονγκ Κονγκ.

Αρκετές χώρες της Ευρώπης, επίσης, έχουν εκφράσει την πρόθεσή τους να ακολουθήσουν το παράδειγμα των «4» – όπως η Λιθουανία, η οποία βρίσκεται αυτή την περίοδο σε ανοιχτή σύγκρουση με την Κίνα, εξαιτίας των σχέσεών της με την Ταϊβάν. Η Ουγγαρία, από την άλλη, έχει διαμηνύσει πως δεν υπάρχει περίπτωση να προχωρήσει σε μποϊκοτάζ. Οσο για την Ευρωπαϊκή Ενωση, στο σύνολό της, δυσκολεύεται να καταλήξει σε μια κοινή θέση. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι τον περασμένο Ιούλιο, η Ευρωβουλή είχε ζητήσει με ευρεία και διακομματική πλειοψηφία – 578 ψήφοι υπέρ έναντι μόλις 29 κατά και 73 αποχών – το διπλωματικό μποϊκοτάρισμα των Αγώνων του Πεκίνου.

Παρά το γεγονός ότι η ασυμφωνία στις τάξεις των «27» δεν συνιστά έκπληξη, τα στρατόπεδα που διαμορφώνονται και τα επιχειρήματα που προβάλλονται από τις διάφορες χώρες έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Για του λόγου το αληθές, η Γαλλία – η οποία αναλαμβάνει την εξάμηνη περιοδική προεδρία της ΕΕ από την 1^η Ιανουαρίου – διαβεβαίωσε δια στόματος του υπουργού Εξωτερικών, Ζαν-Ιβ λε Ντριάν, ότι θα επιδιώξει να υπάρξει μια κοινή ευρωπαϊκή θέση, παρά τις δυσκολίες, μια θέση με την οποία δείχνουν καταρχήν να συμφωνούν τόσο η Γερμανία όσο και άλλα κράτη-μέλη της ΕΕ. Γι’ αυτό και έφερε εκτάκτως το θέμα προς συζήτηση στην ατζέντα της προχθεσινής συνόδου κορυφής. Την ίδια στιγμή, ωστόσο, ο γάλλος υπουργός Αθλητισμού, Ζαν-Μισέλ Μπλανκέ, δίνει διαβεβαιώσεις ότι η αναπληρώτριά του θα μεταβεί κανονικά στην πρωτεύουσα της Κίνας για τους Αγώνες.

Η αντίφαση αυτή έχει, προφανώς, την εξήγησή της: Το Παρίσι έχει αναλάβει τη διοργάνωση των επόμενων Ολυμπιακών Αγώνων, το καλοκαίρι του 2024, κάτι που σημαίνει ότι φοβάται πως σε περίπτωση μποϊκοτάζ τώρα θα υποστεί τα αντίποινα των Κινέζων και των συμμάχων τους τότε – κάτι που δεν θέλει με τίποτα να συμβεί. Ετσι, πιθανότατα, το ζήτημα θα παραμείνει ανοιχτό ως την τελευταία στιγμή.