Τα καλύτερα του 2021

Tyler, the Creator

Call Me If You Get Lost

Αλμπουμ επίσημος φόρος τιμής στα mixtape της ραπ εποχής. Και είναι ένα concept έργο στην οποία ο καλλιτέχνης αφηγείται τη ζωή του. Απολογισμός και μια περίεργη συγγνώμη στα δύο άλλα μέλη ενός σπασμένου ερωτικού τριγώνου. Το άλμπουμ αφηγείται ο DJ Drama και περιλαμβάνει guest εμφανίσεις από τους 42 Dugg, YoungBoy Never Broke Again, Ty Dolla Sign, Lil Wayne, Domo Genesis, Brent Faiyaz, Lil Uzi Vert, Pharrell Williams, Teezo Touchdown, Fana World Hues και Dais. Το εξώφυλλο απεικονίζει μια ταυτότητα για έναν χαρακτήρα που ονομάζεται «Tyler Baudelaire» αναφορά στον γάλλο ποιητή Charles Baudelaire. Χιπ χοπ, ποπ, τζαζ, σόουλ και ρέγκε, συνθέτουν το προσωπικό του μανιφέστο.

Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra

Promises

Τζαζ και κλασική μουσική, συνδυάζονται με μοναδική μαεστρία για να παράξουν όχι μόνο ένα μοναδικό αποτέλεσμα αλλά για να δημιουργήσουν (άθελά τους) ένα νέο μουσικό είδος. Εννέα τραγούδια, διάρκειας 46 λεπτών και 37 δευτερολέπτων είναι αρκετά για να μεταφέρουν τον ακροατή σε κινηματογραφικό σκηνικό, που ο ίδιος όμως καλείται να ντύσει με τις θύμησές του. Το άλμπουμ οργανωμένο γύρω από ένα επαναλαμβανόμενο αιθέριο riff, είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας του 81χρονου σαξοφωνίστα Pharoah Sanders και των  Floating Points (ήτοι του 35χρονου βρετανού παραγωγού ηλεκτρονικής μουσικής Sam Shepherd). Οι δυο τους χτίζουν μια τοπογραφία ονειροπόλησης και χάουςμε τη βοήθεια της Συμφωνικής Ορχήστρας του Λονδίνου.

Yasmin Williams

Urban Driftwood

Είκοσι τεσσάρων ετών, δεύτερο άλμπουμ και ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιεί την κιθάρα της σε τρελαίνει και σε μαγνητίζει. Αγγίζει επιδέξια τις χορδές, σαν πληκτρολόγιο και προσθέτει κρουστά παίζοντας το καλίμπα (ή αλλιώς thumb piano. Ιδιόφωνο μουσικό όργανο και προέρχεται από την Αφρική) που είναι τοποθετημένο στο κάτω μέρος της κιθάρας της. Συναισθηματικά τραγούδια – προσοχή όχι μελό – που πλέον την καθιερώνουν όχι ως δεξιοτέχνη της κιθάρας αλλά και ως συνθέτρια. Στοχαστική και γλυκόπικρη, δημιούργησε ένα σάουντρακ ημερολογίων.

Low

HEY WHAT

Οι αμερικανοί μουσικοί στην τελευταία τους δουλειά, κινήθηκαν στο τρίπτυχο Indie rock, slowcore, dream pop και η επιμονή τους, τελικά τους δικαίωσε. Παρουσίασαν ένα μεταφυσικό – μουσικά – υβρίδιο, στο 13ο άλμπουμ τους, που μιλά για τον αμερικανικό αυταρχισμό, τα θύματα του κορωνοϊού, την κλιματική κρίση που συνεχίζεται και κλιμακώνεται. Τα τραγούδια κοιτούν κατάματα τον κόσμο και τον ρωτά «Τώρα τι;» και απαντούν οι ίδιοι στο «Days Like These»: «Οχι, ποτέ δεν θα νιώσεις πλήρης / Οχι, ποτέ δεν θα απελευθερωθείς». Η μουσική του δίσκου είναι τραχιά και απόκοσμη. Το  ντουέτο, ο κιθαρίστας Alan Sparhawk και η ντράμερ Mimi Parker, μοιάζουν περισσότερο να απαγγέλλουν παρά να τραγουδούν. Είναι απόκρυφοι και επαναδιατυπώνουν τι σημαίνει ροκ το 2021.

Olivia Rodrigo

Sour

Η 18χρονη αμερικανίδα τραγουδοποιός/ τραγουδίστρια με το ντεμπούτο της άλμπουμ έβαλε τα γυαλιά όχι στους συνομηλίκους της αλλά και σε μεγαλύτερους συναδέλφους της. Εντεκα τραγούδια που επεκτείνονται από την ποπ και την εναλλακτική ποπ ώς τις μπαλάντες. Αν και ολίγον μπρουτάλ, η στιχουργία των κομματιών αναφέρονται στην εφηβεία, στον ρομαντισμό και στον χωρισμό. Ουσιαστικά καταγράφει τα συναισθήματά της αλλά και αυτά που βιώνουν όσοι βρίσκονται ηλικιακά κοντά της με ρεαλισμό και ενίοτε άκομψο. Αλλά σε αυτή την ηλικία όλα (ή σχεδόν όλα) επιτρέπονται.

Adele

30

Ελεύθερη από τον γάμο της, μητέρα και ποπ σταρ, δημιούργησε το πιο περιπετειώδες άλμπουμ της διαδρομής της. Ακούμε τη βρετανίδα ερμηνεύτρια με τη σαγηνευτική φωνή της, να φέρνει στο προσκήνιο τον εσωτερικό της κόσμο, να ρισκάρει με το κουτσομπολιό καινα μιλά με το παιδί της, αδιαφορώντας για το πώς όλα αυτά θα τα αντιληφθεί ο ακροατής. Επιτέλους ενηλικιώθηκε όπως ενηλικιώθηκαν μαζί της και εκατομμύρια των ακροατών της.

Halsey

«If I Can’t Have Love I Want Power»

Η αριστοκρατική μορφή του εναλλακτικού ροκ βρήκε στο πρόσωπο της αμερικανίδας τραγουδίστριας / τραγουδοποιού την ιδανική ερμηνεύτρια. Αρωγοί σε αυτή την προσπάθειά της ήταν οι Trent Reznor και Atticus Ross, βετεράνοι των Nine Inch Nails που δημιούργησαν το άλμπουμ και ουσιαστικά έβαλαν στο χέρι τους στην παραγωγή του μετα – βιομηχανικού ήχου του. Η τραγουδίστρια κινείται με μοναδική επιδεξιότητα από την ηλεκτρονική μουσική στο ποπ πανκ και στο grooving R&B.

Little Simz

Sometimes I Might Be Introvert

Η 27χρονη ράπερ Simbiatu «Simbi» Abisola Abiola Ajikawo, γεννημένη στο Λονδίνο από νιγηριανούς γονείς, εκδίδει ένα κλασικό χιπ χοπ παραμύθι, που μάλλον σοκάρει, θετικά. Γήινη και σκληρή παρουσιάζει masterclass της μοντέρνας σύνθεσης τραγουδιών που οδηγεί σε εθιστική ακρόαση. Στο τέταρτο άλμπουμ της περισσότερο εξομολογητική από ποτέ, μοιράζεται τις ανασφάλειές της, επαινεί τους ήρωές της με απύθμενο λυρισμό.

Jazmine Sullivan

Heaux Tales

Η αμερικανίδα τραγουδοποιός / τραγουδίστρια το χαρακτηρίζει EP, όλοι οι υπόλοιποι άλμπουμ. Αυτό όπως δεν είχε ιδιαίτερη σημασία. Σημασία έχει ότι έχουμε μια άκρως ενδιαφέρουσα χιπ χοπ και R&Β εργασία που ασχολείται με τον φεμινισμό, τη σεξουαλικότητα, την ταξική διάρθρωση της κοινωνίας, τo body shaming. H φωνή της έχει ψυχή, τα τραγούδια της έχουν σαφήνεια και το αποτέλεσμα είναι αποθεωτικό. Μακάρι να συνεχίσει στον ίδιο δρόμο.

Japanese Breakfast

Jubilee

Είναι το τρίτο στούντιο άλμπουμ της αμερικανοκορεάτισσας μουσικού, συνθέτριας και συγγραφέως Michelle Chongmi Zauner. Μετά από δύο άλμπουμ και ένα best-seller με τίτλο «Crying in H Mart: A Memoir» (πρόκειται για τα απομνημονεύματα που αντιμετώπισαν τον θάνατο της μητέρας της) και ενώ η θλίψη κυριαρχούσε στο έργο της, εδώ είναι η χαρά της ζωής. Ενδοξη και ζωντανή εναλλακτική ποπ με σαφώς περισσότερο σοφή και ώριμη την καλλιτέχνιδα, η οποία τραγουδά «Πώς είναι να στέκεσαι στο ύψος των δυνάμεών σου;».