Θράσος δίχως όρια

Η ανακοίνωση προχθές το βράδυ του προέδρου Κυριάκου για την – επιτέλους! – κατασκευή του αυτοκινητόδρομου Πάτρας – Πύργου, λογικά θα έπρεπε να χαιρετιστεί από το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων, διότι θα δοθεί τέλος στη θυσία στον Μολώχ της ασφάλτου, δεκάδων αθώων ψυχών που χάνονται στον υφιστάμενο δρόμο-καρμανιόλα. Φευ, όχι μόνο δεν χαιρετίστηκε, αλλά ένα κόμμα κατήγγειλε και τη διαδικασία, ότι ευνοεί… συγκεκριμένο εργολάβο, και διάφορα τέτοια συγκλονιστικά. Ποιο είναι αυτό το κόμμα οέο; Ο ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς οέο!!!

Ο ΣΥΡΙΖΑ, παρακαλώ, ο οποίος βαρύνεται με εγκληματικές πράξεις, διότι ως κυβέρνηση παρέλαβε μια έτοιμη διαδικασία, ένα έργο έτοιμο να ξεκινήσει, και το πρώτο πράγμα που έκανε, ήταν να ακυρώσει τον διαγωνισμό, να τεμαχίσει το έργο σε οκτώ (αριθμός 8) εργολαβίες, και όλως τυχαίως τις πέντε από αυτές να τις πάρει ο φίλος μου, ο Χρήστος Καλογρίτσας, μέντορας και «χορηγός» πολλών και διαφόρων στο κόμμα της χαράς – «χορηγός» κατά τα λεγόμενά του…

Βασικά θα τις έπαιρνε, είμαι βέβαιος και τις οκτώ εργολαβίες, διότι στην παντοδυναμία του ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε τα προσχήματα δεν κρατούσε, αλλά έπαθε εκείνο το «κάζο» με το τηλεΣΥΡΙΖΑ κανάλι, και καταστράφηκε. Κι αυτός και το σχέδιο.

Παρ’ όλα αυτά (που είναι παγκοίνως γνωστά…) ο ΣΥΡΙΖΑ δεν δίστασε στιγμή. Σου λέει, θα τα έχουν ξεχάσει μωρέ, στην Ελλάδα όλα ξεχνιούνται τελικά, και κατήγγειλε τον Μητσοτάκη. Οτι το έργο είναι «στημένο», για να το πάρει ένας εργολάβος, και θα οικονομήσει αυτός ο εργολάβος, και τόσα εκατομμύρια θα πάνε στην τσέπη του, και πολλά και διάφορα, ανάλογα. Ο ΣΥΡΙΖΑ! Οταν το θράσος δεν έχει όρια. Ούτε μέτρο…

Το χιούμορ του… Σεβάχ

Το μόνο που μπορεί να αναγνωρίσω στο κόμμα της χαράς είναι ότι ο αρχηγός του έχει χιούμορ ο μπαγάσας! Καλό χιούμορ. Διότι σε ποιον ανέθεσε ο άνθρωπος να δηλώσει ότι οι (σχετικές) ανακοινώσεις Μητσοτάκη για το έργο «βρίθουν ψεμάτων και… σπατάλης εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ»; Στον… Νίκο τον Παππά, τον «χειριστή» Καλογρίτσα και εμπνευστή του τηλεΣΥΡΙΖΑ, δράσεις για τις οποίες σύντομα θα βρεθεί στο Ειδικό Δικαστήριο!!

Το χιούμορ του… Σεβάχ του θαλασσινού ξεπερνάει όπως φαίνεται κάθε όριο, καθώς τη εγκρίσει του, ο Νίκος ο Παππάς υπογράμμισε στις δηλώσεις του ότι «η κυβέρνηση Μητσοτάκη, συμφώνησε να δώσει το έργο με απευθείας ανάθεση στις μεγάλες κατασκευαστικές της Κορίνθου – Πατρών με “καπέλο” 114 εκατ. ευρώ, που θα πληρώνουν οι πολίτες μέσω διοδίων σε όλη την παραχώρηση, δίνοντας για τρία χρόνια το σύνολο του αυτοκινητοδρόμου, ενώ το κόστος κατασκευής αυξήθηκε κατά 75 εκατ. ευρώ»!!!

Ο Νίκος ο Παππάς, κύριε, να μιλάει για τον δρόμο, που έχει τη φωτογραφία του Καλογρίτσα με τον Σπίρτζη αγκαλιά σε κάθε στροφή, και κάθε ευθεία, και που για χάρη του (για να πάρει το έργο δηλαδή) έχουν σκοτωθεί δεν ξέρω κι εγώ πόσοι άνθρωποι τα τελευταία έξι χρόνια…

Η έρευνα που δεν έγινε

Στο μεταξύ, έψαχνα για ώρες χθες, να βρω μια αντίδραση για τις δηλώσεις Μητσοτάκη, και τη φύση του έργου, που θα ολοκληρωθεί σε τρία χρόνια από τώρα, του τεράστιου, και καθ’ ολοκληρίαν υπεύθυνου για ό,τι συνέβη, Χρήστου Σπίρτζη. Υπουργός Υποδομών το 2015, είναι αυτός που η πρώτη απόφαση που έλαβε ως υπουργός ήταν να ακυρώσει τον διαγωνισμό για την εθνική Πάτρας – Πύργου, και εν συνεχεία να την τεμαχίσει (ως χασάπης με τον μπαλτά στο χέρι) σε οκτώ κομμάτια να έχει να πορεύεται ο φίλος μου ο Χρήστος Καλογρίτσας.

Λέξη ο τύπος. Πουθενά. Εξαφανισμένος από προσώπου γης. Σαν να μην τον αφορά το θέμα. Σαν να μην άφησε πάνω της το αποτύπωμά του. Κι έμεινε ο Παππάς, ο φουκαράς, να υπερασπίζεται μια πολιτική θέση, που μοιάζει με «αδειανό πουκάμισο». Οσο για τον Κυριάκο, δεν τον λυπάμαι καθόλου που του την πέφτουν έτσι, αδιάντροπα. Ας κινούσε μια διαδικασία διερεύνησης του φακέλου «εθνική Πάτρας – Πύργου», όταν ανέλαβε την εξουσία. Δεν το έκανε, διότι ήταν «υπεράνω». Τώρα ας τα λουστεί…

(Οφειλε να κάνει τη διερεύνηση, διότι εξαιτίας της ακύρωσης του έργου από τον Σπίρτζη, στο μεταξύ σκοτώθηκαν σε αυτή την καρμανιόλα ένα πλήθος αθώων. Οχι τίποτε άλλο, αλλά για να δικαιωθούν οι ψυχές τους…)

Η μεγάλη επιστροφή

Και ιδού το πρώτο καλό νέο, για το ΚΙΝΑΛ, μετά την εκλογή του Νίκου Ανδρουλάκη στην ηγεσία του Κινήματος: η πρώτη δημοσκόπηση που διενεργήθηκε από την εταιρεία Kappa Research δείχνει ότι τα ποσοστά του κόμματος διπλασιάστηκαν! Προσεγγίζουν το 12%, και οι προοπτικές είναι εξαιρετικά ευοίωνες για τη συνέχεια. Διότι μπορεί μεν να μην καταγράφεται ακόμη ορατή μείωση των δυνάμεων των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, αλλά ο εντυπωσιακός επαναπατρισμός τόσων οπαδών-ψηφοφόρων, που προφανώς αθροίζονταν στους αναποφάσιστους (αφού οι δύο δεν φαίνεται να χάνουν), δείχνει πως υπάρχει αρκετός κόσμος εκεί έξω ο οποίος θέλει να πειστεί για να επιστρέψει εκεί που ανήκει πραγματικά.

Στο χέρι τους είναι να κάνουν το Κίνημα και πάλι επιθυμητό. Διότι καλή δεν λέω η νοσταλγία για να αποκατασταθεί εκ νέου μια σχέση, αλλά από μόνη της δεν αρκεί. Χρειάζονται πολύ περισσότερα πράγματα για να υπάρχει η επανένωση…

Συνδικαλιστές στον στρατό

Στην Ελλαδάρα του ’21 (του 2021, όχι του 1821) δεν έχει χαθεί απλώς η μπάλα, έχει χαθεί και κάθε μέτρο. Προσέξτε ιστορία, την οποία θα αφηγηθώ εν τάχει: σε ένα στρατόπεδο, δεν έχει σημασία ποιο, φαντάρος που είναι σκοπιά, παρατάει τη σκοπιά, και πάει στον θάλαμο να κοιμηθεί, διότι έτσι του τη βάρεσε. Βγαίνει αναφορά, ερωτάται γιατί το έκανε από τους ανωτέρους του, απαντάει ένιωθε… κουρασμένος, και παραπέμπεται φυσικά στρατοδικείο. Συνέρχεται το στρατοδικείο, του ρίχνει του φαντάρου 10 μήνες φυλακή, και μετά ακολουθεί η κωμωδία. Κωμωδία κανονική, να παιχτεί στην τηλεόραση, να σπάσει τα ταμεία. Διότι αναλαμβάνουν δράση οι συνδικαλιστές. Συνδικαλιστές στον στρατό! Υπάρχει λέει «Δίκτυο Ελεύθερων Φαντάρων» υπό την επωνυμία «ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ», καθώς και «Επιτροπή Αλληλεγγύης Στρατευμένων», οι οποίοι αποφασίζουν από κοινού να… συμπαρασταθούν στον φαντάρο, διότι… διώκεται. Στέλνουν λοιπόν στις εφημερίδες ανακοίνωση, στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρουν ότι «Δεν μπορούν αξιωματικοί να αποφασίζουν για τη φυλάκιση ή όχι των υφισταμένων τους» (!!) και προσθέτουν ότι «Τα στρατοδικεία, με μέλη αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων, είναι ένας αναχρονιστικός θεσμός που οδηγεί σε περισσότερες αυθαιρεσίες απ’ ό,τι τα κοινά δικαστήρια και γι’ αυτό πρέπει να καταργηθεί, όπως έχει συμβεί σε πολλές χώρες»!!!

Ποιες είναι αυτές οι «πολλές χώρες» δεν λένε, πλην όμως αυτό, μικρή σημασία έχει. Το ουσιώδες είναι αυτό που είπα στην αρχή – δεν έχει χαθεί απλώς η μπάλα, έχει χαθεί κάθε μέτρο…