Η προσθήκη του Μανωλά ήταν αναγκαία

Τον περασμένο Ιανουάριο, μία μέρα μετά τη νίκη του Ολυμπιακού στο Περιστέρι κόντρα στον Ατρόμητο με 0-1, η ΠΑΕ ανακοίνωσε την απόκτηση του Σωκράτη Παπασταθόπουλου. Φέτος, μια μέρα μετά τη νίκη του Ολυμπιακού στο Περιστέρι, αυτή τη φορά με το εντυπωσιακό 0-3, η ΠΑΕ ανακοίνωσε την επιστροφή του Κώστα Μανωλά. Και για γούρι να έγινε η επιλογή να ανακοινωθεί τώρα ο παίκτης, το σέβομαι. Διότι αν δεν έχεις γούρια δεν μπορεί να χαρείς τα σπορ: τις προλήψεις τις τραβάνε σαν να έχουν μαγνήτη.

Ετοιμος

Η επιστροφή του Μανωλά στον Ολυμπιακό ήταν βέβαιο ότι θα γίνει: θα έλεγα ότι άργησε και λίγο. Ο Μανωλάς ήταν έτοιμος να επιστρέψει στην ομάδα που αγαπάει ήδη από το περασμένο καλοκαίρι. Αν τότε ο Ολυμπιακός δεν τον απέκτησε είναι γιατί ήθελε η μεταγραφή να γίνει με τους όρους του: η Νάπολι ήθελε τον Μαντί Καμαρά για να δώσει τον έλληνα άσο, αλλά μάλλον έψαχνε για κορόιδα – τέτοια στον Ολυμπιακό δεν υπάρχουν. Ο Μανωλάς ταλαιπωρήθηκε λίγο για να φτάσει σε έναν συμβιβασμό με τους Ιταλούς, ο Ολυμπιακός τον στήριξε και τον περίμενε και τελικά η επιστροφή ολοκληρώθηκε την κατάλληλη στιγμή. Αν γίνει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής ο Σισέ και (πιθανότατα) ο Μπα θα λείψουν μπορεί και για σαράντα μέρες. Μοιάζει επίσης δεδομένο ότι ο Σεμέδο θα πάει στην Πόρτο. Οπότε η προσθήκη του Μανωλά ήταν επιβεβλημένη.

Αβαντάζ

Είναι αλήθεια ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού λατρεύει τα γκολ, αλλά στον Ολυμπιακό γνωρίζουν την αξία της άμυνας. Αυτή είναι φέτος που δίνει στον Ολυμπιακό το βαθμολογικό του αβαντάζ στο πρωτάθλημα γιατί είναι καλύτερη από αυτή των ανταγωνιστών του. Στο τέλος του πρώτου γύρου, όποτε η άμυνα του ΠΑΟΚ κρατά το «μηδέν», είναι είδηση. Η δε άμυνα της ΑΕΚ έχει δεχτεί φέτος περισσότερα γκολ από πέρυσι στον αντίστοιχο πρώτο γύρο – θυμίζω ότι και πέρυσι το πρόβλημα της Ενωσης ήταν η άμυνά της. Η άμυνα του Ολυμπιακού στον Αρη δεν άφησε ούτε μια σοβαρή τελική προσπάθεια. Στο δε Περιστέρι ο Ατρόμητος δεν μπήκε ποτέ στην περιοχή του Βάτσλικ, πριν ο Ολυμπιακός προηγηθεί με 0-3. Και στην Κρήτη, στο παιχνίδι με τον ΟΦΗ, η ίδια άμυνα, όταν χρειάστηκε να παίξει για να κρατήσει το σκορ, τα κατάφερε μια χαρά. Οταν από αυτή την άμυνα ενδέχεται να λείψουν εξαιτίας των υποχρεώσεών τους με τις εθνικές ομάδες ο Σισέ και (ίσως) ο Μπα η ενίσχυσή της είναι βασική προτεραιότητα.

Νικολάου

Ο Μανωλάς επιστρέφει σπίτι του. Στον Ολυμπιακό έκανε τα μεγάλα του ματς κι επειδή αγαπάει τον Ολυμπιακό δεν συζήτησε καθόλου τους όρους της επιστροφής του. Η μεταγραφή ήταν κλεισμένη εδώ και μέρες – όπως μαθαίνω δεν υπήρξε καν διαπραγμάτευση. Και το ωραίο της ιστορίας είναι ότι στη θέση του Μανωλά η Νάπολι θα αποκτήσει ένα άλλο παιδί του Ολυμπιακού, σύμφωνα με τους Ιταλούς. Ο Δημήτρης Νικολάου είναι έτοιμος να αφήσει τη Σπέτσια και να πάει στην κάποτε ομάδα του Μαραντόνα. Να του ευχηθούμε να κάνει καριέρα και κάποια στιγμή έμπειρος και ώριμος να επιστρέψει κι αυτός στον Ολυμπιακό τον οποίο άλλωστε αγαπάει, αφού στις Ακαδημίες του ξεκίνησε…

Τέλος

Αν στην Ελλάδα η είδηση της χθεσινής μέρας ήταν η επιστροφή του Μανωλά, στον κόσμο τον υπόλοιπο η μεγάλη είδηση ήταν το τυπικό τέλος του παγκόσμιου πρωταθλήματος της Formula 1. Μετά από διαβουλεύσεις και συζητήσεις η Mercedes αποφάσισε να μην κάνει ένσταση, παρόλο που ο ηττημένος στο Γκραν Πρι του Κατάρ Λουίς Χάμιλτον έμοιαζε να είναι υπέρ μιας τέτοιας κίνησης. Ο Μαρκ Φερστάπεν είναι ο θριαμβευτής της χρονιάς και με τη βούλα.

Τέλειοι

Το φινάλε του εφετινού παγκόσμιου πρωταθλήματος στη F1 θύμισε σε πολύ κόσμο τη συναρπαστικότητα που κάποτε σε αυτό υπήρχε. Η F1 έχασε με τον καιρό κοινό για δυο λόγους. Ο πρώτος είναι ο σοκαριστικός θάνατος του Αϊρτον Σένα: εκεί την αξέχαστη Πρωτομαγιά κάποιοι χιλιάδες άνθρωποι έκλεισαν την τηλεόραση και δεν την ξανάνοιξαν ποτέ για να παρακολουθήσουν ένα Γκραν Πρι. Ο δεύτερος λόγος είναι γιατί βρέθηκαν δυο απίστευτοι οδηγοί: ο Μίκαελ Σουμάχερ και ο Λουίς Χάμιλτον. Ο Γερμανός ήταν τέλειος, ο Αγγλος είναι ακόμα πιο πολύ – και το λέω μολονότι γνωρίζω πως κάτι τέτοιο (κάτι δηλαδή ανώτερο του τέλειου) δεν μπορεί να υπάρχει! Η Formula 1 ενθουσίαζε διότι οι μεγάλοι της σταρ δεν ήταν άψογοι. Ο Χαντ ήταν μπον βιβέρ και σίγουρα όχι το πρότυπο πρωταθλητή. Ο Λάουντα ήταν περισσότερο ένας ξετρελαμένος μηχανικός, παρά ένας αψεγάδιαστος οδηγός. Ο ίδιος ο Σένα, όπως κι ο επίσης αδικοχαμένος Βιλνέβ, ήταν μανιακός λάτρης της ταχύτητας: κέρδιζε φεύγοντας πρώτος και σχεδόν πάντα όταν έβρεχε, αφού εκεί που οι άλλοι πατούσαν φρένο αυτός «γκάζωνε» άφοβα.

Ψεγάδια

Ο Σουμάχερ και ο Χάμιλτον σου έδιναν πάντα την εντύπωση πως δεν έχουν ψεγάδια. Ο Φερστάπεν αντιθέτως έχει. Είναι υπερβολικά ενθουσιώδης, κομμάτι αλαζόνας και μερικές φορές χωρίς μέτρο. Ο,τι πρέπει δηλαδή για να γίνει μια μέρα πρωταγωνιστής σε ταινία του Χόλιγουντ. Διότι δεν υπάρχει αμφιβολία πως το εφετινό φινάλε του πρωταθλήματος της F1 θα το δούμε σε κάποια χρόνια σε κινηματογραφική – κι όχι ντοκιμαντερίστικη απαραίτητα – έκδοση.

Λατίφι

Το πιο ωραίο, όμως, στην έκβαση του εφετινού πρωταθλήματος είναι ότι όλα έγιναν όχι εξαιτίας των δυο πρώτων, αλλά εξαιτίας δυο οδηγών που πάλευαν μόνοι τους, ξεχασμένοι από τις τηλεοπτικές κάμερες και το μεγάλο κοινό για να αποφύγουν την τελευταία θέση στο Γκραν Πρι του Κατάρ. Ο γιος του Μίκαελ Σουμάχερ, ο νεαρός Μικ και ο Καναδός (ιρανικής καταγωγής) Νίκολας Λατίφι έδιναν τον αγώνα τους και ήταν τόσο σκληρός ώστε ο 25χρονος Καναδός παίρνοντας επιπλέον ρίσκα από όσα ήταν λογικά κατέληξε να χτυπήσει με το αμάξι του. Το δικό του ατύχημα, αποτέλεσμα μιας μονομαχίας στην οποία καμία ιστορία δεν θα αφιέρωνε ούτε παράγραφο, είχε ως αποτέλεσμα να διακοπεί η κανονική ροή του αγώνα, να μπει το safety car και να δημιουργηθούν στη συνέχεια οι συνθήκες της μονομαχίας του Φερστάπεν με τον Χάμιλτον, την οποία όλος ο κόσμος παρακολούθησε.

Αστέρι

Στην ταινία που κάποτε θα γυριστεί θα επιλεγεί σίγουρα ένας λαμπρό αστέρι για να παίξει τον Φερστάπεν. Η επιτυχία της θα εξαρτηθεί κι αν βρεθεί κάποιος ικανός να υποδυθεί τον τέλειο και αψεγάδιαστο Χάμιλτον: θα είναι δύσκολο γιατί πρόκειται για μοναδική περίπτωση. Μάλλον ο ρόλος του Λατίφι θα καταλήξει σε κάποιον άγνωστο και άσημο. Ενώ στην πραγματικότητα θα έπρεπε να γίνει μια ταινία ειδικά για αυτόν. Γιατί έκρινε το πιο ωραίο πρωτάθλημα της F1…