Πλημμύρα

Πλημμύρα

Ταραχή. Και αμηχανία. Και απογοήτευση. Και προβληματισμός. Και αναλύσεις επί αναλύσεων. Και χυδαιότητα από τα μαντρόσκυλα της «οικογένειας» ΣΥΡΙΖΑ, που προσπαθούν να πείσουν ότι η εκλογή Ανδρουλάκη δεν είναι κάτι που τους αφορά, ούτε κάτι το τόσο σημαντικό. Πρόκειται για μια απλή, τυπική εσωκομματική εκλογική διαδικασία, η οποία αφορά μόνο όσους μετείχαν σε αυτήν και κανέναν άλλον.

Ο… Σεβάχ ο Θαλασσινός (θεώρησα απολύτως αναγκαία τη μετονομασία του «Λεγάμενου», μετά την απόφασή του να δαμάσει και τις θάλασσες – αλλιώς γιατί να επιδιώξει να λάβει άδεια χειριστή πλεούμενου!), κύριος εκφραστής αυτού του κλίματος, άφησε να περάσει μια ολόκληρη μέρα πριν τηλεφωνήσει στον Νίκο Ανδρουλάκη να τον συγχαρεί για τη σαρωτική νίκη του.

Γιατί όμως άφησε να περάσει μια ολόκληρη μέρα, ενώ ο Κυριάκος του τηλεφώνησε λίγο μετά την πιστοποίηση ότι είναι ο νικητής των εκλογών; Θεωρώ ότι εκτός από αδιαμφισβήτητο κομπλεξισμό, και για έναν ακόμη λόγο: σκέφτηκε ότι με αυτή την ενέργειά του οι οπαδοί ΣΥΡΙΖΑ θα εκτιμήσουν ότι αντιμετωπίζει όπως πρέπει τον «μικρό». Αφ’ υψηλού. Οτι τον απομειώνει, τον βάζει στα «κυβικά» του, ότι δεν του δίνει σημασία, και άρα το τηλεφώνημα δεν έχει ούτε ακίδα περισσότερη σημασία από ένα τηλεφώνημα-αγγαρεία. Τον πήρε τηλέφωνο για να μη λένε ότι δεν τον πήρε.

Ολα υπολογισμένα, όλα μετρημένα και όλα… τόσο λάθος! Γιατί θα έρθει η στιγμή, και θα είναι σύντομα, που ο…  Σεβάχ θα τρέχει και δεν θα φτάνει με τον Ανδρουλάκη απέναντι.

Εμπνευση

Το πόσο ανησυχεί ο ΣΥΡΙΖΑ (και όχι μόνο…) για την επικυριαρχία Νίκου Ανδρουλάκη στην Κεντροαριστερά φαίνεται επίσης από τους σχολιασμούς που κάνουν οι δήθεν αριστεροί του κόμματος. Οι οποίοι, όλως τυχαίως, διατυπώνουν τους ίδιους χαζούς ισχυρισμούς με την ακραία Δεξιά – αυτή την ιδιότυπη Δεξιά, την πέραν της ΝουΔού, που χτυπάει την κυβέρνηση για να στηρίξει τον ΣΥΡΙΖΑ και εκφράζεται από συγκεκριμένα έντυπα.

Υποστηρίζουν ότι το ΚΙΝΑΛ εξέλεξε για αρχηγό κάποιον που ανήκει στο… σημιτοβενιζελικό κομμάτι του ΠΑΣΟΚ. Ακου τώρα έμπνευση και άκου τώρα σύμπτωση… εμπνεύσεων, που δεν είναι ακριβώς σύμπτωση, αλλά κανονική σύμπλευση δυο υποτιθέμενων αντίθετων ρευμάτων, τα οποία όμως προεκτεινόμενα συμπίπτουν. Για να αποδειχθεί ότι αφενός από κάποιο κέντρο καθοδηγούνται αυτές οι επιθέσεις και αφετέρου ότι η ταραχή είναι πολύ μεγαλύτερη της αρχικά εκτιμώμενης.

Και θα είναι περισσότερη, αυτό μπορώ με ευκολία να το προβλέψω, γιατί τυχαίνει να γνωρίζω κάτι περισσότερο επ’ αυτού.

Κάλεσμα

Θα πω ένα παράδειγμα: τι παρακολουθούσαμε τα δύο τελευταία χρόνια να συμβαίνει; Τον ΣΥΡΙΖΑ να λεηλατεί την Κεντροαριστερά, αποψιλώνοντας τον χώρο από διάφορους θεσιθήρες – «ρετάλια» τους είχα ονομάσει, προσφυώς – που μετακινήθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να διασωθούν πολιτικά. Εντός ή εκτός Βουλής, αλλά πάντως κάτω από την ομπρέλα που τους είχε ανοίξει ο… Σεβάχ ο Θαλασσινός. Κάποια από τα «ρετάλια» της κατηγορίας «διάλυση αδεία προέδρου Πρωτοδικών» έγιναν βουλευτές. Κάποια άλλα χώθηκαν σε κομματικές επιτροπές, στην προοπτική κάποια στιγμή να ανέβουν κι αυτά σκαλί και να πιάσουν θέση στο πάνω ράφι. Ωραία; Πολύ ωραία.

Ξέρετε τι θα γίνει το επόμενο διάστημα; Ακριβώς το ίδιο, αλλά από την αντίστροφη κατεύθυνση. Ο,τι έκανε ο Σεβάχ στην Κεντροαριστερά, είναι έτοιμος να το κάνει ο Νίκος Ανδρουλάκης στον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά όχι με τα «ρετάλια». Αυτά θα μείνουν εκεί που επέλεξαν να είναι. Οσο και να παρακαλούν, δεν πρόκειται να γίνουν δεκτά πίσω – οι πόρτες είναι κλειστές. Αναφέρομαι σε στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ή της μεταρρυθμιστικής Αριστεράς που συνεργάστηκαν με τον ΣΥΡΙΖΑ σε κάποια φάση και τώρα έχουν λάβει ορατές αποστάσεις – θα βρουν στέγη στο ΚΙΝΑΛ του Νίκου Ανδρουλάκη. Η διεύρυνση θα είναι πραγματική, με πολιτικούς όρους, και όχι με αντάλλαγμα θέσεις στα ψηφοδέλτια ή αλλού, στη βάση ενός χυδαίου παζαριού, όπως έκανε ο… Σεβάχ ο Θαλασσινός με τα πασοκικά «ρετάλια». Γνωρίζω δε από τώρα μερικούς που είναι έτοιμοι – για την ακρίβεια σαν έτοιμοι από καιρό. Πλην όμως έχω δεσμευτεί.

«Θανατοαντιπολίτευση»

Εχουμε πάντως χρόνο να τα πούμε, και θα τα πούμε για τα καλά επί όλων αυτών. Γιατί δεν υπάρχει τίποτε καλύτερο για κάποιον που μπορεί, να τον υποτιμούν οι αντίπαλοί του. Δουλεύει να το ξεπεράσει, το ξεπερνάει, και κάποια στιγμή οι άλλοι καταλαβαίνουν τι λάθος έκαναν.

Στο μεταξύ, φρονώ ότι καλύτερα για τον ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν να λύσει τα δικά του προβλήματα και μετά να ασχοληθεί με τους υπολοίπους, και το ΚΙΝΑΛ ιδιαίτερα.

Διότι χθες πληροφορήθηκα ότι η κρίση που ξέσπασε στο κόμμα της χαράς, με την άκριτη, και εν πολλοίς ασυλλόγιστη υιοθέτηση – και από τον… Σεβάχ τον Θαλασσινό – της παπάντζας του προέδρου της ΠΟΕΔΗΝ Μιχ. Γιαννάκου περί της δήθεν ύπαρξης VIP Μονάδων Εντατικής Θεραπείας, παρ’ ολίγον να οδηγήσει σε παραίτηση τον Ανδρέα Ξανθό. Η πηγή μου μού ανέφερε ότι ο άνθρωπος αντιμετώπισε την οργή τού… Σεβάχ, επειδή αρνήθηκε να καταθέσει ερώτηση στη Βουλή (αντ’ αυτού τη συνέταξε η αναπληρώτριά του Δ. Αυγέρη) και ήταν τέτοιες η στενοχώρια και η απογοήτευσή του ώστε ήταν έτοιμος να παραιτηθεί από τομεάρχης Υγείας. Και πιθανώς και από βουλευτής.

Παρακλήθηκε να μην το κάνει, διότι θα προξενούσε μεγαλύτερη ζημιά στο κόμμα, και τελικά, όπως ανέφερα και χθες, πείστηκε να καταθέσει και αυτός μια ερώτηση προς «θεραπεία» της ζημιάς που είχε ήδη γίνει.

Ο άνθρωπος που με ενημέρωσε σχετικά μου είπε ακόμη ότι «δεν είναι σίγουρος πώς θα εξελιχθεί η υπόθεση με τον Ξανθό».

«Υπόθεση Ξανθού», ή όταν ο επιστήμονας βρίσκεται αντιμέτωπος με τον λαϊκισμό και τη «θανατοαντιπολίτευση».

Ντροπή

Στο μεταξύ δεν λέει να κοπάσει η αναταραχή στην «Αυγή» με αφορμή τους σχεδιασμούς του ΣΥΡΙΖΑ να οδηγηθούν στην γκιλοτίνα της εθελουσίας εξόδου δεκάδες επαγγελματίες δημοσιογράφοι, προκειμένου να διασωθούν ορισμένοι «χρυσοκάνθαροι» σχολιαστές στην υπηρεσία του αρχηγού. Χθες η ΕΣΗΕΑ, που για το θέμα σφυρίζει κλέφτικους σκοπούς του τόπου μας, κήρυξε για τα μάτια του κόσμου (διάβαζε μετά την κατακραυγή του δημοσιογραφικού κόσμου) μια 4ωρη στάση εργασίας για όλους τους δημοσιογράφους που εργάζονται στην εφημερίδα «ΑΥΓΗ» και στην ιστοσελίδα «avgi. gr» προκειμένου να διεξαχθεί συνέλευση των εργαζομένων να δουν τι θα κάνουν για να αντιμετωπίσουν τη συμφορά που τους βρήκε χριστουγεννιάτικα. Επιπλέον μετά το «κράξιμο» που προανέφερα, το διοικητικό συμβούλιο της ΕΣΗΕΑ (στο οποίο συμβαίνει το εντελώς παράταιρο να συμπράττει η δεξιά παράταξη με εκείνη του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόσωπο της προέδρου ονόματι Μ. Αντωνιάδου!) ζήτησε με επιστολή του συνάντηση από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου λέει να συζητηθεί το πρόγραμμα της εθελούσιας αποχώρησης των συναδέλφων μας! Θέλουν δηλαδή να συζητήσουν μαζί του το «πρόγραμμα», όχι να του δηλώσουν καθαρά ότι η ΕΣΗΕΑ δεν δέχεται κανένα πρόγραμμα, καμίας εθελουσίας. Αποτέλεσμα και αυτό του πολιτικά παράδοξου που προανέφερα. Τι ντροπή…