ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΡΑΠΟΥΛΑ

The Flaming Lips / Nell Smith
«Where the Viaduct Looms»

Το περίεργο στην περίπτωσή μας ποιο είναι; Οτι το αμερικανικό ψυχεδελικό συγκρότημα παρουσιάζει δουλειά με διασκευές του Νικ Κέιβ ή ότι η βασική ερμηνεύτρια είναι μια – μέχρι πρότινος – άγνωστη τραγουδίστρια / τραγουδοποιός; Η αλήθεια πρέπει να βρίσκεται κάπου στη μέση. Οι Lips δεν είναι η πρώτη φορά που δοκιμάζουν και δοκιμάζονται στις διασκευές.Το έχουν πράξει στο παρελθόν με τους Beatles και τους Pink Floyd με μεράκι, ενώ έχουν συνεργαστεί με τις Kesha και Miley Cyrus. Αρα, βλεπουμε την προθυμία να… ανοίγονται στις εργασίες / συνεργασίες τους. Στην προκειμένη περίπτωση, ο frontman των Flaming Lips, Γουέιν Κόιν συνάντησε τη νεαρή Καναδέζα και σούπερ φαν του γκρουπ Νελ Σμιθ σε ένα σόου του 2018 στο Κάλγκαρι και κανόνισε τελικά να συνεργαστούν σε μια επιλογή τραγουδιών του αυστραλού τραγουδιστή / τραγουδοποιού. Και αυτό επειδή πίστεψε ότι η έλλειψη γνώσης της Νελ Σμιθ για τη μουσική του Κέιβ θα προσέφερε φρέσκια προοπτική στην ερμηνεία των διασκευών. Κι δεν είχε άδικο. Η απαλή σοπράνο φωνή της δημιουργούν ενδιαφέρουσα γέφυρα ανάμεσα στους σκοτεινούς και βαθιά ευαίσθητους στίχους του και τους ήχους του συγκροτήματος. Οπως συμβαίνει για παράδειγμα στο «The Ship Song» με την ευχάριστη ηλεκτρονική ομίχλη που δημιουργούν ή στη μετατροπή του κλασικού «Into My Arms» σε φουτουριστικό κομμάτι αντάξιο του Phil Spector. Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το ομολογουμένως ιδιαιτέρως καλό άλμπουμ, η φωνή της Νελ Σμιθ έχει καθοριστική συμβολή. Είναι στιγμές που νομίζεις ότι τραγουδά σε μια άγνωστη γλώσσα. Αυτή η φρεσκάδα σε συνδυασμό με τα αέρινα – εφηβικά φωνητικά της, διαμορφώνουν ένα όμορφο ακουστικά αποτέλεσμα αν και σε κάποιες στιγμές δεν αποφεύγει την υπερβολή. Η αλήθεια είναι όμως ότι με την ερμηνεία της, στα τραγούδια μιας από τις πιο διάσημες φωνές της εναλλακτικής μουσικής, αποκαλύπτει νοήματα και συναισθήματα που δεν υπήρχαν πλήρως στο αρχικό υλικό – και αυτό προμηνύεται καλό για το τι θα μπορούσε να κάνει με τα δικά της τραγούδια. Τα οποία και αναμένουμε με ενδιαφέρον.

Circle / Richard Dawson «Henki»

Ο εκκεντρικός άγγλος τραγουδοποιός και το φινλανδικό ροκ συγκρότημα στη συνεργασία τους παρουσιάζουν επτά τραγούδια που μιλούν για ιστορίες ανθρώπινου μόχθου, τραγωδιών και μετά θάνατον ζωής. Κανείς δεν γράφει για την ανθρωπότητα – τις ελπίδες και τα όνειρά της, τις εμμονές και τις τρέλες της – όπως ο τραγουδιστής και κιθαρίστας από το Newcastle upon Tyne της βόρειας Αγγλίας.  Τη μία στιγμή μπορεί να τον ακούμε να τραγουδά κάποια αλκοολική περιπέτεια σε σχολική εκδρομή και την άλλη να υμνεί τις ζωές των φτωχών ψυχών που συσκευάζουν δέματα σε μια ηλεκτρονική αποθήκη λιανικής. Μας έχει συνηθίσει να πιέζει τα όρια της δουλειάς του και στη νέα του εργασία δεν κάνει τίποτα παραπάνω. Ο τίτλος του άλμπουμ (σ.σ. τα επτά τραγούδια του άλμπουμ έχουν ονόματα φυτών) είναι φινλανδική λέξη. Ο Jussi Lehtisalo των Circle λέει ότι μεταφράζεται ως κάτι σαν «πνεύμα» ή «φάντασμα», ενώ αναγνωρίζει ότι είναι δύσκολο να προσδιοριστεί η πραγματική του σημασία. Δεν είναι όμως αυτό ακριβώς. Πρόκειται για σουίτα ιστοριών που πραγματεύονται την αρχαία ιστορία και τον χρόνο. Ενας ιδιαίτερος, ποπ ροκ ήχος, συνάμα ηλεκτρονικός και πειραματικός ενώ ο θάνατος στη στιχουργία είναι (σχεδόν) παντού παρών. Κάποιοι θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν το άλμπουμ ως «υπνο – φολκ – μέταλ με θέμα τη χλωρίδα». Ο νευρικός τενόρος πάντως αναζητά αρχαίες αλήθειες και καθημερινές λεπτομέρειες σε ένα ιδιότροπο άλμπουμ, που έχει ενδιαφέρον.