Ανέκδοτα

Από την εποχή του Χαρίλαου Τρικούπη, η κοινοβουλευτική δημοκρατία στην Ελλάδα στηρίζεται στη λεγόμενη «δημοκρατική αρχή» ή «αρχή της δεδηλωμένης κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας».

Δεν νομίζω ότι υπήρχε περίπτωση να αλλάξει επί των ημερών μας. Και μάλιστα για το χατίρι μιας ανούσιας αντιπαράθεσης σε μια ανούσια επιτροπή.

Σε σημείο που απορώ με την επιδίωξη. Ποια κοινοβουλευτική πλειοψηφία θα άφηνε τη μειοψηφία να κάνει κουμάντο; Η απάντηση δόθηκε στην εξεταστική επιτροπή για τα μίντια και τις δημοσκοπήσεις.

Να θυμίσω ότι την επιτροπή πρότεινε και ψήφισε η αντιπολίτευση (όπως της επιτρέπει το Σύνταγμα), αλλά συγκροτήθηκε σύμφωνα με τους κοινοβουλευτικούς συσχετισμούς (όπως προβλέπει ο Κανονισμός της Βουλής).

Σχόλασε ο γάμος με το «καλημέρα».

Τα υπόλοιπα είναι τα προφανή. Η αντιπολίτευση ήθελε με την εξεταστική να βγάλει στη σέντρα την κυβέρνηση. Κατανοητό.

Η κυβέρνηση, αφού τα μπουρδούκλωσε λέγοντας πεντέξι διαφορετικά πράγματα, κατέληξε στο αυτονόητο: να μην κάνει το χατίρι της αντιπολίτευσης.

Ακόμη πιο κατανοητό. Διότι στην πολιτική αν δεν ξέρεις τι θέλεις εσύ, τότε θα υποστείς εκείνο που θέλει ο άλλος.

Υποψιάζομαι ότι κάποιοι θεωρούσαν πως η ΝΔ έπρεπε να επιδείξει «θεσμική υπευθυνότητα» και (για κάποιον λόγο) να δώσει χώρο στην αντιπολίτευση εκχωρώντας την πλειοψηφία της.

Δεν ξέρω αν όντως πίστευαν κάτι τέτοιο, αλλά ξέρω κι άλλα ανέκδοτα.

Θα μου πείτε ότι το θέμα μοιάζει ιδιαιτέρως σοβαρό. Αλλά επειδή στην πολιτική πολλά ασόβαρα μπορεί να αποδειχτούν τελικά σοβαρά, ίσως θα έπρεπε να ξεκαθαρίσουμε ορισμένα πρακτικά ζητήματα.

Πρώτον, αν ψάχνουμε για νομικούς παραστάτες δεν θα βγάζαμε κυβέρνηση, ούτε αντιπολίτευση. Θα ψηφίζαμε δικηγόρους.

Οποιος ενδιαφέρεται για τα θεσμικά ζητήματα του κοινοβουλευτικού ελέγχου μπορεί να οργανώσει μια ημερίδα στο Καποδιστριακό ή στον ΔΣΑ.

Δεύτερον, η κυβέρνηση την έχει πατήσει έως τώρα σε όλες τις υποθέσεις που έχει επιχειρήσει να χειριστεί. Από την εισαγγελία διαφθοράς έως το δικαστικό συμβούλιο για το Ειδικό Δικαστήριο.

Ξέρετε γιατί; Είτε επειδή δεν τις έχει πάρει σοβαρά, είτε επειδή δεν ξέρει να τις χειριστεί σοβαρά.

Θα φανεί αν πήρε το μάθημα.

Τρίτον, στον κόσμο της πραγματικής πολιτικής η μόνη πραγματική διαδικασία είναι εκείνη που έχει σχέση με τον αντίπαλο. Ή θα τον κερδίσεις. Ή θα σε κερδίσει.

Γι’ αυτό όταν η αντιπολίτευση παίρνει μια πρωτοβουλία το ζητούμενο για την κυβέρνηση είναι να γίνει η πρωτοβουλία μπούμερανγκ. Ωστε η αντιπολίτευση να μην ξαναπάρει πρωτοβουλία.

Τέταρτον, αν στην αντιπολίτευση περίμεναν ότι θα πιάσουν κορόιδο την πλειοψηφία, κακώς περίμεναν.

Αν χρειαστεί, ξέρω και άλλα ανέκδοτα.