Προσφυγή στο Ευρωδικαστήριο

Προσφυγή στο Ευρωδικαστήριο

Εν εξάλλω, άκουσα χθες το πρωί στα «Παραπολιτικά» τον υπουργό Αδωνι (Γεωργιάδη) να διεκτραγωδεί την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τη σκευωρία ΣΥΡΙΖΑ κατά των δέκα πολιτικών προσώπων, με αφορμή το σκάνδαλο της Novartis. Ο άνθρωπος, με το δίκιο του, ωρυόταν ότι δεν μπορεί κάθε τρεις και λίγο να αναφέρεται όχι απλά ως εμπλεκόμενος στο σκάνδαλο, αλλά ότι «τα πήρε» από τη Novartis, ότι έκανε το ένα ή το άλλο προς όφελος της πολυεθνικής του φαρμάκου, και να μην μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του, όπως έχει κάθε δικαίωμα, και είναι δικαίωμα του κάθε ανθρώπου. Οργισμένος ανακοίνωσε ότι θα αντιδράσει – και τον καταλαβαίνω. Κι εγώ έχω επισημάνει πολλές φορές εδώ ότι δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται η ιδιότυπη ομηρεία του Δημήτρη Αβραμόπουλου και του Αδωνι ότι εμπλέκονται στο σκάνδαλο, ενώ η έρευνα σε βάρος τους διαρκεί σχεδόν πέντε χρόνια, χωρίς να έχει βρεθεί το παραμικρό – γιατί αν είχε εντοπιστεί κάτι, θα το μαθαίναμε.

Ο Αδωνις λοιπόν, απηυδισμένος από αυτή την κατάσταση, ανακοίνωσε ότι θα προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά της Ελληνικής Δικαιοσύνης, και προφανώς θα είναι ο πρώτος υπουργός της Ελλάδας (ίσως δε και των ευρωπαϊκών χωρών) που θα στραφεί κατά της Δικαιοσύνης της χώρας του.

Να το κάνει! Συμφωνώ και επαυξάνω. Και προσφυγή στα ελληνικά δικαστήρια…

Υπάρχουν «δικαστές στο Βερολίνο»

Αλλά εκτός από εκείνους που κρατούν ομήρους τον Αβραμόπουλο και τον Αδωνι (κάποια στιγμή θα το πούμε και το παρασκήνιο που υφίσταται πίσω από όλο αυτό), υπάρχουν και άλλοι, είναι οι «δικαστές στο Βερολίνο». Παράδειγμα: αν και δεν ανήκει στον γνωστικό μου κόσμο το όνομα του εισαγγελέα Καρδίτσας που διερεύνησε επί (λίγους) μήνες την υπόθεση της υπαλλήλου του Κέντρου Υγείας Παλαμά Καρδίτσας, η οποία διοχέτευσε πλαστά πιστοποιητικά εμβολιασμού σε ανεμβολίαστους-κινητές βόμβες της πανδημίας, δεν μπορεί να μην εξάρω το έργο του. Ο κύριος εισαγγελέας άσκησε δίωξη κατά 48 ατόμων, με βαρύτατες κατηγορίες κακουργηματικού χαρακτήρα, όπως αυτές της συγκρότησης εγκληματικής οργάνωσης, της δωροδοκίας και του ξεπλύματος μαύρου χρήματος.

Ο άνθρωπος έκλεισε τα αφτιά στα κλάματα, τα παρακαλετά και (όπως φημολογείται) τις πανταχόθεν «παραινέσεις» να ρίξει χαμηλά τους μετέχοντες του κυκλώματος, τους τύλιξε σε μια κόλλα χαρτί και τους έστειλε πακέτο στον ανακριτή να διεξαγάγει την κύρια ανάκριση. Για να καταλάβει πια ο καθένας από όσους μετείχαν ότι για ένα τόσο κρίσιμο θέμα υγείας δεν (μπορεί να) παίζει κανείς.

Μπράβο του! Αυτό μόνο θα πω…

Δεν ζητάει εκλογές

Διαβάζω, όπως αρκετά συχνά κάνω, αναζητώντας πού και πού μερικές στιγμές ευθυμίας (και πρέπει να του αναγνωρίσω ότι έχει ταλέντο να τις σκορπάει απλόχερα ο άνθρωπος), τη σελίδα του Πολάκη στο Facebook. Ακόμη και όταν με υβρίζει – μιλάμε για κανονικό μαζοχισμό. Γράφει, γράφει, ξαναγράφει, διορθώνει, βρίζει, απειλεί, επιμένει, προβάλλει φύρδην μίγδην την πραμάτεια των απόψεών του και στο τέλος βγάζει συμπέρασμα. Μόνος του.

Ως συνήθως έξω από τη «γραμμή», αλλά πάντοτε πιέζοντας τον «Λεγάμενο» να κάνει κάτι, διότι η εξουσία είναι γλυκιά, πολύ γλυκιά, και ο Πολάκης δυσκολεύεται που 28 μήνες τώρα την έχει αποχωριστεί. Καλόμαθε ως υπουργός, και στον μικρόκοσμο που ζει και δραστηριοποιείται, του είναι έως και αδύνατον να ξεσυνηθίσει. Βλέπεις, η εξουσία εκτός από μέλι, έχει και συγκολλητικές ιδιότητες – αμβλύνει τις εσωτερικές αντιθέσεις, στρογγυλεύει τις γωνίες, φέρνει τους ανθρώπους πιο κοντά, ακόμη και αν δεν θέλουν ούτε να μυρίζουν ο ένας τον άλλον, όχι να βλέπουν ή να ακούν. Και πιέζει, που λέτε, και ξαναπιέζει, να πει ο αρχηγός του τη μαγική φράση «θέλω εκλογές», αλλά ο άλλος, ο «Λεγάμενος», που γνωρίζει ότι μία ακόμη ήττα από τον Κυριάκο θα σημάνει αυτόματα και την περιθωριοποίησή του στην πολιτική (πιθανόν και τον εξοβελισμό του), τη φράση δεν τη λέει. Ξεροβήχει «γκουχ, γκουχ», αλλά εκλογές δεν ζητάει.

«Πολακοπούλες» εκτός γραμμής

Περί των προαναφερομένων, θα δώσω ένα παράδειγμα χθεσινό: ο επιστήμων Πολάκης αναλύει σε μακροσκελή ανάρτησή του την κατάσταση με την πανδημία, αυτοπεπεισμένος ότι η πανδημία είναι ενδημικό ελληνικό φαινόμενο (!..) και όχι παγκόσμιο πρόβλημα και καταλήγει με τη φράση «επειδή η Νέα Δημοκρατία ούτε θέλει, ούτε ξέρει, ούτε μπορεί. Είναι καιρός ο ΣΥΡΙΖΑ να αναλάβει να κάνει αυτά που χρειάζεται η χώρα και ο λαός»!

Να αναλάβει όμως, άλλα πώς; Αυτό δεν το λέει ούτε εκείνος, γιατί αν προκαταλάβει τον αρχηγό για πρόωρες εκλογές, ενδέχεται να φάει κάρτα…

Το σημαντικό όμως είναι άλλο, που δείχνει και το κλίμα που διαμορφώνεται στη βάση του ΣΥΡΙΖΑ: ότι της συγκεκριμένης αναρτήσεως Πολάκη από κάτω ακολουθούν καμία 60αριά σχόλια των οπαδών του όπου του λένε μεταξύ άλλων πόσο τεράστιος είναι, πόσο επιστήμονας και πόσο αριστερός (ήμαρτον, Παναγία μου). Αυτά (τα σχόλια) πραγματικά τα συστήνω ανεπιφύλακτα να τα διαβάζει κάθε πικραμένος από τις αντιξοότητες της καθημερινότητας…

Υπάρχουν, ας πούμε, σχόλια, ορισμένα από τα οποία μάλλον θα έπρεπε να ανησυχήσουν τον «Λεγάμενο». Καθότι οι οπαδοί (αν υπάρχουν ως πραγματικά όντα – γιατί αμφιβάλλω) θέτουν εν αμφιβόλω την επίσημη «γραμμή» του προέδρου. Σχολιάζει, ας πούμε, μία κυρία της ευμεγέθους κατηγορίας των αρνητών η οποία προφανέστατα θεωρεί τον Πολάκη «έναν από μας»:

«Εσείς καλά τα λέτε, όμως ο ΣΥΡΙΖΑ το μόνο που προβάλλει είναι μία σύριγγα για ό,τι περπατάει και ό,τι πετάει, άκριτα, χωρίς επιστημονικότητα και μετά θα θα θα»…

Αλλη κυρία, παθιασμένη «πολακοπούλα» αυτή, του γράφει «Σας ξαναλέω, μόνος σας»

(προχωρήστε εννοεί), ενώ μια φανατική groupie θέτει γενικότερο ζήτημα καταβολής δυνάμεων του στρατεύματος από την παρατεταμένη αντιπολίτευση Πολάκη: «μέχρι να φύγουν οι άχρηστοι φασίστες εμείς θα έχουμε εξαντληθεί»!

Κλονίζεται η επανάσταση…

Αμεσα αντανακλαστικά

Μια «πίστωση» για καλό λόγο θέλω να κάνω στον Στέλιο Πέτσα – τον αναπληρωτή Βορίδη, στο υπουργείο των Εσωτερικών. Ενθυμείστε ασφαλώς το προ ημερών άθλιο σχόλιο που έκανε ο πρόεδρος του λιμενικού Ταμείου Τήνου για τα «άτομα με αναπηρία». Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Ο Πέτσας επικοινώνησε με τον δήμαρχο Τήνου, εκείνος τον διέγραψε τον τύπο αυτόν από την παράταξή του, Σανταμούρης λέγεται, άλλα όταν του ζήτησε να παραιτηθεί από τη θέση του προέδρου του λιμενικού Ταμείου αρνήθηκε!

Και ιδού η συνέχεια, όπως μου τη μετέφερε χθες ο ίδιος ο αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών: συγκαλείται την προσεχή Παρασκευή δημοτικό συμβούλιο με μοναδικό θέμα συζήτησης και λήψη σχετικής απόφασης την αντικατάσταση του περί ου ο λόγος Σανταμούρη, που είχε καταφύγει στον ελεεινό χαρακτηρισμό «σφάλμα της φύσης» για τα άτομα με αναπηρία.