«Ο Μαραντόνα {LF}είναι ο θεός{LF}της πόλης»

Η λατρεία για τον Ντιέγκο Μαραντόνα σε όλο τον κόσμο είναι μεγάλη και το βλέπει κάποιος και μετά τον θάνατό του, εδώ και έναν χρόνο, που δυστυχώς αυτός ο μάγος της μπάλας έφυγε από τη ζωή.

Οσο όμως και να τον λατρεύουν παντού, αυτό που συμβαίνει στη Νάπολι ξεπερνά κάθε φαντασία.

«Αν δεν το ζήσεις από κοντά, δεν μπορείς να το καταλάβεις και ουσιαστικά δεν περιγράφεται με λόγια, τα οποία είναι φτωχά για μια τέτοια εικόνα», λέει στα «ΝΕΑ» ο ογκόλιθος της άμυνας των Ναπολιτάνων, ο Κώστας Μανωλάς, που έχει γίνει «Ιταλός» από το 2014 όταν και πήγε στη Ρόμα, αλλά και βέρος Ναπολιτάνος την τελευταία διετία που ζει και αγωνίζεται στην ομάδα η οποία έγινε παγκοσμίως γνωστή και από τον Ντιέγκο Μαραντόνα και τα κατορθώματα του αργεντινού αστέρα.

«Μα, ακριβώς αυτό είναι που κρατάει τόσο ζωντανή τη μνήμη του. Λατρεύεται σαν θεός στη Νάπολι, γιατί μιλάμε ίσως για τον κορυφαίο όλων των εποχών που ήρθε εδώ, πήρε μια ομάδα και την έκανε την πιο γνωστή σε όλο τον πλανήτη και κόντρα σε όλους και σε όλα την οδήγησε μέχρι την κατάκτηση του πρωταθλήματος.

Πώς να μην τον λατρεύουν», μας λέει ο διεθνής κεντρικός αμυντικός, που ήταν στην πόλη όταν ο «θεός» του ποδοσφαίρου άφησε την τελευταία του πνοή στην Αργεντινή.

Τον βλέπεις παντού

«Δεν χρειαζόταν να φύγει από τη ζωή για να διαπιστώσει κάποιος την επιρροή που είχε και έχει ακόμα σε αυτή την πόλη. Είναι παντού, από το μνημείο που του έχουν κάνει και συρρέουν κατά δεκάδες Ναπολιτάνοι κάθε μέρα, μέχρι σε κάθε τοίχο, σε κάθε μαγαζί και φυσικά πολύ έντονα στο γήπεδο της πόλης που πήρε και το όνομά του.

Ηταν το λιγότερο που μπορούσαν να κάνουν για τον κορυφαίο όλων που λατρεύεται σαν θεός. Το μέγεθός του ήταν τόσο μεγάλο, τεράστιο, που δεν είχε την παραμικρή σημασία που ήταν από μια άλλη χώρα, την Αργεντινή, χιλιάδες μίλια μακριά.

Οι αντιδράσεις του κόσμου της Νάπολι, των απλών φιλάθλων μετά τον θάνατο του Μαραντόνα ήταν κάτι που δεν είχε προηγούμενο. Το έζησα πολύ έντονα και έβλεπες τόσο τους φανατικούς οπαδούς της ομάδας μέχρι και τον πιο απλό φίλαθλο στην πόλη να βιώνουν ένα δράμα και να κλαίνε σαν να έχουν χάσει έναν δικό τους άνθρωπο μέσα στο σπίτι τους. Κι αυτό επειδή ήταν ο δικός τους άνθρωπος, τον είχαν μέσα στην ψυχή τους και για αυτό πένθησαν με την απώλειά του», συνεχίζει ο Κώστας Μανωλάς, που έχοντας ζήσει από πρώτο χέρι την τελευταία διετία τις εκδηλώσεις λατρείας για τον Ντιέγκο φέρνει στο μυαλό του πώς θα ήταν όταν έπαιζε και ζούσε εκεί.

«Μπορώ να το φανταστώ»

«Θεωρώ απίστευτο και μπορώ να το φανταστώ καταλαβαίνοντας από τις αντιδράσεις των ανθρώπων τώρα, το τι θα γινόταν τότε. Απόλυτα λογικό όταν μια ολόκληρη πόλη ζει από κοντά τον καλύτερο. Και μάλιστα στη Νάπολι όπου το ποδόσφαιρο έχει τόσο ξεχωριστή σημασία για τους κατοίκους της πόλης. Σαν να είμαστε στον Ολυμπιακό και να έρθει ο μεγαλύτερος παίκτης στον κόσμο να παίξει στο Γ. Καραϊσκάκης, καταλαβαίνεις τι θα γινόταν.

Και όταν λατρευόταν παντού όπως όταν είχε έρθει ως καλεσμένος του Ολυμπιακού, φαντάζεται ο οποιοσδήποτε γιατί υπάρχει αυτό το φαινόμενο στη Νάπολι.

Τους βοήθησε να πάρουν το Σκουντέτο και να γίνουν πασίγνωστοι, όλοι μιλούσαν για την ομάδα σε όλο τον κόσμο»,  επισημαίνει ο έλληνας άσος και δίνει τη δική του εξήγηση για αυτή τη φρενίτιδα.

«Είναι πολύ απλό, τον θαυμάζουν παντού γιατί είναι ο κορυφαίος όλων. Δεν χρειαζόταν να είσαι γνώστης της μπάλας για να καταλάβεις ότι ο άνθρωπος ήταν μάγος! Αλλο επίπεδο, τι να λέμε τώρα».

Ο Κώστας Μανωλάς ήταν αγέννητος (γεννήθηκε έναν χρόνο αργότερα) όταν η Ιταλία φιλοξένησε την Αργεντινή του Μαραντόνα στη Νάπολι στον ημιτελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 1990 όπου οι Αργεντίνοι προκρίθηκαν στον τελικό στα πέναλτι και οι θεατές ήταν διχασμένοι εάν έπρεπε να αποδοκιμάσουν ή να αποθεώσουν. Ακριβώς γιατί πρόκειται για μια τεράστια προσωπικότητα που είχε διαπρέψει (και) στη Νάπολι.