Μαχητής της ζωής

Ο Στέφαν Γέλοβατς ετοιμαζόταν να ακολουθήσει το δικό του πρόγραμμα προπόνησης, ξεχωριστά από αυτό της ομάδας. Δεν είχε ακόμα ξεπεράσει τελείως τον τραυματισμό που είχε υποστεί στο πόδι δύο εβδομάδες νωρίτερα και δεν θα έπαιζε στον επόμενο αγώνα της ΑΕΚ με τη Ρίγα για το BCL. Εκανε προθέρμανση πάνω σε ένα στατικό ποδήλατο στην αίθουσα με τα βάρη του ΟΑΚΑ, όταν αισθάνθηκε αδιαθεσία. Από τη μια στιγμή στην άλλη έχασε τον κόσμο από τα μάτια του.

Κατέρρευσε.

Οσοι ήταν κοντά του θορυβήθηκαν. Εσπευσαν αμέσως για να τον βοηθήσουν. Μετά από λίγο βρήκε τις αισθήσεις του, αλλά δεν αισθανόταν τη δεξιά πλευρά του σώματός του. Δεν χρειαζόταν να είναι κανείς επιστήμονας για να καταλάβει ότι κάτι κακό είχε συμβεί.

Επρεπε να διακομιστεί άμεσα σε νοσοκομείο. Κάποιοι κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας ήταν κλειστοί εκείνη την ώρα λόγω της διεξαγωγής του Μαραθωνίου και οι άνθρωποι της ΑΕΚ φοβήθηκαν πως το ασθενοφόρο δεν θα έφτανε έγκαιρα. Τον έβαλαν στο αυτοκίνητο στελέχους της ΚΑΕ, ο οποίος τον μετέφερε άρον άρον σε ιδιωτική κλινική του Χολαργού.

Η διάγνωση δεν άργησε να γίνει. Εγκεφαλικό επεισόδιο βαριάς μορφής. Την επόμενη μέρα υποβλήθηκε σε λεπτή χειρουργική επέμβαση στον εγκέφαλο για την αφαίρεση του αιματώματος. Και από εκείνη τη στιγμή και μετά ο Στέφαν Γέλοβατς, ένα παλικάρι 32 ετών από τη Σερβία, αθλητής, άρχισε να δίνει την πιο μεγάλη μάχη της ζωής του.

Αλλά δεν τη δίνει μόνος του. Η σύζυγός του βρίσκεται από το πρώτο λεπτό δίπλα του και αγωνιά. Μαζί της αγωνιά όλη η ΑΕΚ. Οι συμπαίκτες του, μέλη του προπονητικού επιτελείου, στελέχη και εργαζόμενοι στην ΚΑΕ περνούν κάθε μέρα από το νοσοκομείο για να μάθουν νέα. Δεν το κάνουν από υποχρέωση. Ο Στέφαν τούς κέρδισε από την πρώτη στιγμή.

Δυόμισι μήνες γνωριμίας δεν είναι πολλοί για να βγάλεις συμπέρασμα για έναν άνθρωπο. Πολύ περισσότερο για να τον κάνεις φίλο. Για τον Γέλοβατς ήταν αρκετοί ώστε να τον συμπαθήσουν όλοι μέσα στην ομάδα.

Ηρθε στην ΑΕΚ στα τέλη του περασμένου Αυγούστου. Δεν είχε ξαναπαίξει στην Ελλάδα. Ομως ήταν διαβασμένος. «Πού είναι ο Μαυροειδής; Θέλω να γνωρίσω τον αρχηγό», ήταν το πρώτο πράγμα που είπε μόλις μπήκε στα γραφεία. Ηξερε για τις αλλαγές που είχαν γίνει το καλοκαίρι, ήξερε ότι μόνον ο Μαυροειδής είχε μείνει από το ρόστερ της περασμένης χρονιάς, ήξερε για το νέο γήπεδο, ήξερε τα πάντα για την ιστορία της Ενωσης. Αριστος επαγγελματίας.

Και πρόσχαρος, προσιτός σε όλους. Παρότι έχει πίσω του μια επαγγελματική καριέρα 14 ετών με πολλούς σταθμούς, δεν είναι βεντέτα. Δεν το παίζει… καμπόσος. Σε ένα από τα πρώτα φιλικά προετοιμασίας με την Νταρουσάφακα στην Κωνσταντινούπολη σκόραρε 35 πόντους, αλλά… όλα καλά. Δεν «ψήλωσε», δεν απαίτησε σεβασμό ούτε εύσημα περισσότερα από αυτά που έπρεπε να πάρει όλη η ομάδα.

Γνώριζε από την πρώτη στιγμή που ήρθε ότι θα ήταν βασικός πυλώνας του παιχνιδιού της ΑΕΚ τη φετινή σεζόν. Του το είχε πει εξαρχής ο προπονητής του, Στέφανος Δέδας. Αλλά δεν προσπάθησε ποτέ να το εκμεταλλευτεί προκειμένου να εξασφαλίσει προνομιακή μεταχείριση.

Συμβαίνουν αυτά στις ομάδες. Ο καλύτερος παίκτης πολλές φορές, ακριβώς επειδή ξέρει ότι ο προπονητής και οι συμπαίκτες του τον έχουν λίγο μεγαλύτερη ανάγκη από τους υπόλοιπους, μπορεί κάποιες φορές να αναπτύξει συμπεριφορές λίγο αλαζονικές. Και να ζητά προνόμια. Ο Στέφαν δεν είναι τέτοιος άνθρωπος.

Θεωρεί τον εαυτό του ένα από τα εξαρτήματα της μηχανής. Ενα μέλος της ομάδας, όπως όλα τα άλλα. Και δεν ζητά τίποτα παραπάνω από το μερίδιο που του αναλογεί. Του επαίνου στις επιτυχίες, της ευθύνης στις αποτυχίες.

Οταν ο Δέδας εισηγήθηκε την απόκτησή του το καλοκαίρι, τα στελέχη της ΚΑΕ που είναι επιφορτισμένα με την πραγματοποίηση των μεταγραφών, ερεύνησαν το παρελθόν του Γέλοβατς. Οπως κάνουν για κάθε παίκτη που θέλουν να αποκτήσουν. Ρώτησαν πολλούς ανθρώπους στην Ευρώπη που είχαν συνεργαστεί μαζί του και είχαν άποψη. Αλλοι τόνισαν τις ικανότητές του και τα αγωνιστικά ατού του, άλλοι έδωσαν έμφαση στις αγωνιστικές αδυναμίες και μειονεκτήματά του. Ολοι, όμως, συμφώνησαν σε ένα πράγμα. Πως είναι ένας εξαιρετικός άνθρωπος. Ενας χαρακτήρας ιδανικός για κάθε ομάδα. Σοβαρός, επαγγελματίας και πολύ καλός συμπαίκτης.

Πριν έρθει στην Ελλάδα είχε αγωνιστεί σε δέκα διαφορετικές ομάδες από οκτώ διαφορετικές χώρες. Από τη Σερβία, όπου γεννήθηκε, έμαθε μπάσκετ και έγινε επαγγελματίας, μέχρι την Ιαπωνία, όπου αγωνίστηκε την περσινή σεζόν. Στο βιογραφικό του έχει επίσης να επιδείξει και κάποιες λίγες συμμετοχές στην εξαιρετικά ανταγωνιστική εθνική ομάδα της Σερβίας. Κανείς δεν είχε να πει κάτι κακό για τον άνθρωπο Στέφαν Γέλοβατς. Για τον επαγγελματισμό και τη συμπεριφορά του, για τον χαρακτήρα του.

Αυτό ήταν το διαβατήριό του για να έρθει στην Ελλάδα και την ΑΕΚ. Είναι όμως και ένα μεγάλο παράσημο που κέρδισε στη ζωή του. Αυτή τη ζωή, για την οποία τώρα δίνει τη μάχη. Εχοντας στο πλευρό του πολλούς ανθρώπους που θα τον βοηθήσουν να την κερδίσει…