Μπελάδες

Σκεφτόμουν, που λέτε, να σχολιάσω σήμερα την ενόχληση του κυβερνητικού εκπροσώπου για την επίσκεψη του Πέδρο Σάντσεθ στην Αγκυρα. «Ο σοσιαλιστής ισπανός πρωθυπουργός όφειλε να λάβει υπόψη του τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου» είπε ο Γιάννης Οικονόμου, και ομολογώ ότι μπερδεύτηκα. Συμφωνίες με δικτάτορες μπορούν να κλείνουν μόνον οι κεντροδεξιοί, όπως ο Μητσοτάκης με τον Σίσι, και όχι οι σοσιαλιστές; Οι αποφάσεις του Συμβουλίου ισχύουν μόνο για τα ισπανικά αεροπλανοφόρα και όχι για τα γερμανικά υποβρύχια; Ο αρχηγός της ισπανικής αντιπολίτευσης, τον οποίο επαινεί ο Γιάννης Οικονόμου επειδή αντέδρασε στη συμφωνία, έχει αρχές επειδή είναι δεξιός;

Eναλλακτικά θα μπορούσα να αναρωτηθώ αν είναι και πάλι αρκετά τα μέτρα που ανακοίνωσε χθες ο πρωθυπουργός για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Μήπως θα έπρεπε να επεκταθούν οι απαγορεύσεις για τους ανεμβολίαστους στις εκκλησίες και τα μέσα μεταφοράς; Μήπως θα έπρεπε να γίνει υποχρεωτικός ο εμβολιασμός για περισσότερες κατηγορίες; Μήπως θα έπρεπε να δοθεί και πάλι έμφαση στην τηλεργασία;

Μια τρίτη λύση θα ήταν να εκφράσω τον προβληματισμό μου για μια δίκη που ξεκίνησε χθες στη Μυτιλήνη. Η σύρια πρωταθλήτρια της κολύμβησης Σάρα Μαρντίνι, που τον Αύγουστο του 2015 έφτασε από την Τουρκία στο νησί μαζί με την αδελφή της όχι μόνο κολυμπώντας επί τρεισήμισι ώρες, αλλά και τραβώντας τη μισοβυθισμένη τους βάρκα όπου επέβαιναν άλλοι είκοσι πρόσφυγες, κινδυνεύει με κάθειρξη 25 ετών επειδή στα τέλη του 2016 άφησε το Βερολίνο που της είχε δώσει άσυλο και επέστρεψε στην Ελλάδα για να βοηθήσει άλλους πρόσφυγες. Το 2018 απελάθηκε και τώρα δικάζεται ερήμην για «εμπορία ανθρώπων», «ξέπλυμα χρήματος», «απάτη» και «κατασκοπεία».

Πάνω που πήγα να καταλήξω στο θέμα μου, όμως, θυμήθηκα πως με βάση το νεοψηφισθέν άρθρο 191 του Ποινικού Κώδικα κινδυνεύω να πάω φυλακή αν διασπείρω ψευδείς ειδήσεις «που είναι ικανές να προκαλέσουν ανησυχίες ή φόβο στους πολίτες ή να κλονίσουν την εμπιστοσύνη του κοινού στην εθνική οικονομία, την αμυντική ικανότητα της χώρας ή τη δημόσια υγεία». Οπως επισημαίνει σε προχθεσινή του ανακοίνωση το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, το κείμενο δεν ορίζει τι σημαίνει «ψευδείς ειδήσεις», με ποια κριτήρια καθορίζεται αν κάτι είναι «ψευδής είδηση» ή ποιος αποφασίζει αν μια τέτοια είδηση κλονίζει την εμπιστοσύνη του κοινού. Αρα, δικαιούται κανείς να ανησυχήσει ότι το άρθρο αυτό μπορεί να χρησιμοποιηθεί από μια ανελεύθερη κυβέρνηση, μια εξτρεμιστική οργάνωση ή κάποιους φανατικούς ιδιώτες για να επιβληθεί λογοκρισία ή να φιμωθούν ενοχλητικές φωνές.

Γι’ αυτό το Παρατηρητήριο και διάφορες διεθνείς δημοσιογραφικές ενώσεις ζητούν από το υπουργείο Δικαιοσύνης να αποσύρει το επίμαχο άρθρο. Μέχρι τότε όμως, κι επειδή πρέπει κι εγώ να κάνω τη δουλειά μου, θα μπορούσατε κ. Τσιάρα να προβείτε σε μερικές διευκρινίσεις για το τι μπορούμε να γράφουμε χωρίς να κινδυνεύουμε να μπούμε σε μπελάδες;