Ο Γιάννης που οι Αμερικανοί έχουν ανάγκη

Διασκέδασε με την καρδιά του την επίσκεψη στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Τζο Μπάιντεν ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Αλλά κι ο Μπάιντεν ήταν όλο χαρά. Πρώτα από όλα ήταν εξαιρετικά ενήμερος για τον Γιάννη, τη ζωή του και τα κατορθώματά του. «Ξέρω πως η μητέρα σου είναι τόσο περήφανη όταν σε κοιτάζει και πως κι ο πατέρας σου σε καμαρώνει από εκεί ψηλά. Πήρατε με τον αδελφό σου από ένα δακτυλίδι του NBA και έχετε κι άλλον έναν αδελφό πρωταθλητή (εννοούσε τον Κώστα Αντετοκούνμπο, «ρούκι» πρωταθλητή με την ομάδα των Λέικερς το 2020 και σήμερα παίκτη της Βιλερμπάν). Είστε μια τρομερή οικογένεια. Νομίζω πως κερδίσατε ένα διαγωνισμό γονιδίων και πήρατε τα καλύτερα» είπε και πρόσθεσε πως έμεινε εντυπωσιασμένος, όταν είδε το Γιάννη να βάζει πενήντα πόντους στον τελικό του ΝΒΑ!  Ο Μπάιντεν, μάλιστα, έλαμπε όταν ο ηγέτης των Μπακς του έκανε δώρο, εκτός την εμφάνιση των πρωταθλητών με όλες τις υπογραφές των παικτών, κι ένα ζευγάρι παπούτσια ειδικά για τον ίδιο.

Ομπάμα

Ο άσος των Μπακς φαίνεται πως έχει τον δικό του τρόπο να μαγεύει τους αμερικανούς προέδρους. Πριν από τον Μπάιντεν είχε κερδίσει τον θαυμασμό του Μπάρακ Ομπάμα που είχε κάνει αναφορά στον Γιάννη Αντετοκούνμπο, όταν είχε επισκεφτεί την Ελλάδα ως πρόεδρος τον Νοέμβριο, το κομμάτι μακρινό πια, 2016. «Ελληνες ή Αμερικανοί, όλοι πανηγυρίζουμε για τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, ο οποίος φαίνεται ότι γίνεται όλο και καλύτερος κάθε χρόνο» είχε πει εν μέσω χειροκροτημάτων. Προβλέποντας την πρόοδο του πιτσιρικά τότε Γιάννη διότι ο καλός Μπάρακ έχει παίξει και μπάσκετ στο κολέγιο – μην το ξεχνάμε. Θυμίζω πως στην Αμερική κυκλοφορούν τρεις βιογραφίες για τον Γιάννη, (δύο έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά…), πως η Disney γυρίζει ταινία με θέμα τη ζωή του (με σκηνές που γυρίστηκαν καλοκαιριάτικα στην Αθήνα) και πως ο Γιάννης φιγουράρει σε κάθε δημοσκόπηση μεταξύ των πιο επιδραστικών αθλητών στις ΗΠΑ (δεν χρησιμοποιώ τον όρο «influencer» γιατί στην Ελλάδα κουβαλάει πλέον αρκετή γραφικότητα). Ολα αυτά συμβαίνουν φυσικά γιατί η ζωή του Γιάννη είναι ένα καταπληκτικό παραμύθι, αλλά και γιατί ο παίκτης των Μπακς είναι σπουδαίος αθλητής. Αλλά όχι μόνο.

Ιστορία

Η Αμερική του σήμερα, βαθιά διχασμένη μετά την πολιτική υστερία που προκάλεσαν τα πεπραγμένα του Ντόναλντ Τραμπ, με μια οικονομία τσακισμένη και με μια τεράστια δυσκολία να υπερασπιστεί την κάποτε παγκόσμια πρωτοκαθεδρία της έχει ανάγκη από σύμβολα περισσότερο ίσως από ποτέ. Ο Μπάιντεν είπε ότι η ιστορία του Γιάννη είναι καταπληκτική, γιατί είναι ένα παιδί από νιγηριανούς γονείς, που βρήκε μια πατρίδα στην Ελλάδα και που έφτασε στην καταξίωση στις ΗΠΑ. Από όλα αυτά το σπουδαιότερο είναι για τους Αμερικανούς το τελευταίο. Ο Γιάννης είναι ένα είδος αντιπροσώπου, εκπροσώπου και ζωντανής απόδειξης του νέου αμερικανικού ονείρου, ενός ονείρου που εντέλει αντιπροσωπεύει την ανάγκη για μια νέα Αμερική: μια χώρα χωρίς φόβους, που παραμένει πάντα η Γη της Επαγγελίας των ονειροπόλων και που μπορεί να κατακτηθεί από σπάνιους ανθρώπους τους οποίους έχει ανάγκη. Ο Γιάννης δεν είναι ο καλός νεαρός Αμερικανός, που έχει περάσει από το κολέγιο, που η επιτυχία του αποτελεί απόδειξη της ικανότητας του αμερικανικού αθλητισμού να παράγει σταρ, που μπορεί να αιχμαλωτίσει τον θαυμασμό των εκτός των ΗΠΑ φιλάθλων προβάλλοντας δια μέσου της καταξίωσής του την ικανότητα των Αμερικανών να αναδεικνύουν τα χαρισματικά παιδιά τους. Είναι ένας απίθανος πιτσιρικάς με μια τρομερή ιστορία, που την Αμερική την κατέκτησε. Φαίνεται πως η Αμερική έχει ανάγκη πλέον από τέτοιου είδους κατακτητές. Αυτοί είναι που πρέπει να ξανακάνουν όμορφη την παρακμασμένη εικόνα της.

Στίγμα

Πριν από μόλις είκοσι (;), τριάντα (;) χρόνια ήταν σχεδόν αδύνατο να σταδιοδρομήσει σε αμερικάνικα σπορ μη Αμερικανός. Οι πρώτοι μεγάλοι ευρωπαίοι μπασκετμπολίστες που άφησαν το στίγμα τους στο ΝΒΑ, έφυγαν από την Ευρώπη ως σούπερ σταρ και καταξιώθηκαν στις ΗΠΑ ως χαρισματικοί ρολίστες. Ο σπουδαίος Ντράζεν Πέτροβιτς είχε πείσει τους Αμερικανούς για την αξία του, αλλά κανείς δεν θα έστηνε μια ομάδα πάνω του, για αυτό άλλωστε ήθελε και να επιστρέψει στην Ευρώπη. Ο Τόνι Κούκοτς είναι αξιαγάπητος, όταν στο τρομερό ντοκιμαντέρ για τον Μάικλ Τζόρνταν («Last Dance»), κάνει λόγο για τις δοκιμασίες που έπρεπε να ξεπεράσει για να σταθεί στην ομάδα των Μπουλς. Ο Βλάντε Ντίβατς ήταν για τους οπαδούς των Λέικερς ένα παράξενο θέαμα: ψηλός, σκληρός, μαχητής, αλλά κομμάτι άτεχνος – τα όποια χειροκροτήματα τα ίδρωνε. Αλλά τα ίδια χειροκροτήματα τα ίδρωναν και ευρωπαίοι συγγραφείς που έψαχναν κοινό στις ΗΠΑ, ευρωπαίοι ηθοποιοί που ήθελαν να σταδιοδρομήσουν στο Χόλιγουντ, μη αμερικανοί σκηνοθέτες, που οι αμερικανοί παραγωγοί αντιμετώπιζαν με δυσπιστία ακόμα κι αν διέκριναν το ταλέντο τους και τους φώναζαν να δουλέψουν εκεί. Ο,τι δεν ήταν αυστηρά αμερικάνικο, με σφραγίδα made in USA, δύσκολα οι γιάνκηδες το αγκάλιαζαν. Το 1994 η FIFA διοργάνωσε το Μουντιάλ για να κερδίσει το ποδόσφαιρο (αυτό που αυτοί αποκαλούν soccer) την προσοχή τους: δεν έγινε τίποτα. Σήμερα η επαγγελματική ποδοσφαιρική λίγκα (ΜLS) είναι έτοιμη και θα ήθελε να υποδεχτεί και τον Κριστιάνο Ρονάλντο. Στα γήπεδα των ΗΠΑ έχουν ήδη αγωνιστεί ευρωπαίοι θρύλοι, όπως ο Ντέβιντ Μπέκαμ κι ο Αντρέα Πίρλο.

Μετάγγιση

Οι Αμερικανοί ψάχνουν αυτή την απαραίτητη μετάγγιση αίματος που θα τους βοηθήσει να ξεπεράσουν μια περίοδο μεγάλης ασθένειας. Το ποια ακριβώς είναι η ασθένειά τους δεν είναι απλό να το πεις: είναι όμως φανερό ότι κάτι δεν πάει καλά. Το καταλαβαίνεις όταν βλέπεις ότι σκηνοθέτες που δεν είναι Αμερικανοί χειρίζονται πια τα μεγάλα μπάτζετ των ταινιών τους. Ο γερο-Εγγλέζος Ρίντλεϊ Σκοτ καλείται στα 83 του να βοηθήσει τη Lady Gaga να γίνει σταρ του σινεμά. Ο Καναδός Ντένι Βιλνέβ στήνει τον φανταστικό κόσμο του DUNE ξοδεύοντας αμερικάνικα εκατομμύρια δολάρια. Η Κλόη Ζάο, γεννημένη στο Πεκίνο, κερδίζει Οσκαρ. Ο Νορβηγός Γιο Νέσμπο υπογράφει νέα συμβόλαια εκατομμυρίων με τους αμερικανικούς εκδοτικούς οίκους για να κυκλοφορούν εκεί μυθιστορήματα που διαδραματίζονται στην Κάλυμνο. Και στο μπάσκετ, γύρω από τον Γιάννη, κυκλοφορούν παίκτες από την Ευρώπη, που είναι αξιοζήλευτοι σταρ και όχι νεροκουβαλητές. Στον Ντόνσιτς, στον Κομπέρ, στον Γιόκιτς, στον Ρούμπιο, στον μικρό Σαμπόνις οι Αμερικανοί μοιάζουν υπόχρεοι για την προτίμηση. Ολοι αυτοί φόρεσαν τα παπούτσια του Πάρκερ και του Νοβίτσκι κι αποδεικνύουν ότι έχουν να μάθουν στα αμερικανάκια πολλά.

Πόρτες

Για αυτό λατρεύουν και τον Γιάννη: γιατί η επιτυχία του ανοίγει τις πόρτες των ΗΠΑ στους καλύτερους και οι καλύτεροι τραβάνε τα βλέμματα του κόσμου. Κι αυτό η Αμερική το είχε πάντα ανάγκη. Σημασία έχει το όνειρο. Αν διαδραματίζεται στην Αμερική, αμερικάνικο είναι…