Προς ένα «πράσινο» κόμμα
Μια νέα δυναμική μεταβλητή αναμένεται {LF}στις πρώτες κάλπες της απλής αναλογικής, διεκδικώντας χώρο από την προοδευτική επικράτεια
Εν αρχή εκλογική συμμαχία και κοινό ψηφοδέλτιο. Σε βάθος διαδικασιών, και κοινό κόμμα. Για τον πράσινο χώρο εν Ελλάδι ο λόγος που φαίνεται πως κάτι κινείται ταχύτατα και που όπως όλα δείχνουν θα είναι μια δυναμική μεταβλητή στις πρώτες κάλπες της απλής αναλογικής διεκδικώντας χώρο από την προοδευτική επικράτεια και με ατζέντα για το περιβάλλον και όχι μόνον.
Πάμε να δούμε όμως τις εξελίξεις μία μία, που πρoφανώς είχαν πυροκροτητή δύο γεγονότα: πρώτον, την παρουσία εκπροσώπων του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος που ήλθαν στην Αθήνα και που δρομολόγησαν τις κοινές συσκέψεις των δικών μας Οικολόγων Πράσινων και των Πράσινων (Χρυσόγελου, Τρεμόπουλου κ.λπ.). Και δεύτερον, το 17ο Συνέδριο των Οικολόγων Πράσινων που εξέλεξε για πρώτη φορά δύο συμπροέδρους (Δημήτρη Πολιτόπουλο και Κατερίνα Ανδρικοπούλου Σακοράφα) – ως τώρα το κόμμα είχε συνεκπροσώπους. Ο στόχος της σύμπραξης των δύο κομμάτων δεν είναι απλώς ένα κόμμα με ατζέντα «κλίμα», αλλά μια πιο συνεκτική προγραμματική παρουσία ενός χώρου που λόγω των εξελίξεων σε Ευρώπη και κόσμο αποκτά μια δραματική επικαιρότητα (Γλασκώβη, Συμφωνία για το Κλίμα), ενώ βλέπει και τους παραδοσιακούς πόλους του πολιτικού σκηνικού να προσεταιρίζονται την κλιματική ορολογία.
ΕΝΩΣΗ ΟΜΟΡΩΝ ΧΩΡΩΝ. «Πολιτικά και ιδεολογικά είμαστε με την ένωση των όμορων χώρων. Ομως με τη σωστή πράσινη ατζέντα, όχι με το λεγόμενο green washing. Πράσινες λύσεις, όχι με πράσινο μανδύα», λέει στα «ΝEA» υψηλόβαθμο στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων. Οι ίδιοι είναι ευχαριστημένοι σε μεγάλο βαθμό από τις αποφάσεις του συνεδρίου τους αλλά και την ανθρωπογεωγραφία και δημογραφική ανανέωση των συλλογικών οργάνων τους. Εδώ ξεχωρίζουν ο συνεκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων στο Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα Ηλίας Παπαθεοδώρου που βγήκε πρώτος σε ψήφους, ο περιβαλλοντολόγος εκ Μυτιλήνης Μιχάλης Μπάκας, ο δημοσιογράφος-αναλυτής Γιώργος Καραμέρος και ο πολύπειρος Δημήτρης Πολιτόπουλος (οι δύο τελευταίοι ισοψήφησαν στο συνέδριο αν και ο Καραμέρος τελικά δεν έθεσε υποψηφιότητα για συμπρόεδρος).
Στα νέα όργανα δεν θα δει κάποιος τους πρώην υπουργούς επί ημερών ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννη Τσιρώνη και Γιώργο Δημαρά, που πάντως δεν έθεσαν υποψηφιότητα. Στο κέντρο τους, οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν πέραν του να προχωρήσει η συνολική αναδιοργάνωση του κόμματος με το μοντέλο του αντίστοιχου Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, να κάνουν ένα άνοιγμα και σε άλλα θέματα της επικαιρότητας όπως η ενεργειακή φτώχεια. Συναρτώμενα βέβαια με τις τεκτονικές αλλαγές στο κλίμα. Θέτουν επιτακτικά για παράδειγμα το ζήτημα της πρόληψης που διαπερνά – σύμφωνα με αυτούς – πέραν της απόκρουσης της πανδημίας και άλλα πεδία της πολιτικής όπως οι φυσικές καταστροφές. Λένε δε, πως τις αλλαγές στο κλίμα τις βλέπουν ως μέρος συνολικότερων αλλαγών και στην πολεμική σε έναν είτε πράσινο καπιταλισμό, είτε μιας οικονομίας του 1% (μια εκδοχή που αποδίδει σε ένα τέτοιο ποσοστό ελίτ πως οφείλεται το 16% των εκπομπών ρύπων).
Το ερώτημα όμως που τίθεται πάντα πώς αντιμετωπίζουν τη συμμετοχή τους στη συγκυβέρνηση με τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και πώς θα κάνουν διακριτό πλέον πως κινούνται αυτόνομα. Οι ίδιοι βλέπουν μια σειρά τομών ως θετικό αποτύπωμα από τα χαρτοφυλάκια που είχαν πάρει. Με σκεπτικισμό όμως βλέπουν πως δεν διαφοροποιήθηκαν έγκαιρα σε μια σειρά πολιτικών (π.χ. εξορύξεις). Από την άλλη, οι Πράσινοι των Χρυσόγελου – Τρεμόπουλου πιέζουν για αυτονομία και μόνο με τέτοιον όρο συμμετέχουν στον νέο βηματισμό. Οι ίδιοι εξάλλου είναι πολύ επικριτικοί με την επιλογή των Οικολόγων Πράσινων να πάνε με τον ΣΥΡΙΖΑ το 2015-19 αν και τώρα όπως είπαμε έχουν βρει πεδίο συνεννόησης για το κοινό εκλογικό-πολιτικό εγχείρημα που περιγράφουμε. Τέλη Δεκέμβρη, οι δύο χώροι θα επιχειρήσουν ανακοινώσεις. Οι Πράσινοι θεωρούν πως το όλον εγχείρημα θα αναπτύξει δυναμική και για συστράτευση με άλλες πράσινες δυνάμεις, π.χ. με αυτές που συμμετέχουν στο Πράσινο Φόρουμ (Κόμμα για τα Ζώα, Πράσινη Αριστερά κ.ά.). Οι διεργασίες στο Κίνημα Αλλαγής επίσης δεν τους αφήνουν αδιάφορους και λόγω δεξαμενής ψηφοφόρων και επειδή ο Γιώργος Παπανδρέου, για παράδειγμα, είχε από παλιά αναπτύξει μια οικολογική ρητορική. Ιδωμεν.














