Μια ξεχασμένη προϋπόθεση της προόδου

Δύο πολύ πρόσφατες ιστορίες. Χθες, πολίτης που εξυπηρετήθηκε σε μεγάλο ΚΕΠ της Κυψέλης διαπίστωσε ότι όταν προσέρχονταν αλλοδαποί, με το πιστοποιητικό εμβολιασμού και την απόδειξη ταυτοπροσωπίας ανά χείρας για τον έλεγχο στην είσοδο, η υπάλληλος τους ζητούσε και rapid test προκειμένου να εισέλθουν για να εξυπηρετηθούν. Οταν ρώτησε γιατί σε αυτούς ζητείται και τεστ ενώ σε αυτόν, τον ημεδαπό, δεν ζητήθηκε, δεν έλαβε καμιά απάντηση. Τις πρώτες ημέρες εφαρμογής των νέων μέτρων μια διεμφυλική συμπολίτισσά μας πήγε με το πιστοποιητικό της και την ταυτότητά της σε κατάστημα ρούχων γνωστής αλυσίδας. Οταν ο υπάλληλος της εισόδου αντελήφθη ότι το φύλο,που φαίνεται από την ταυτότητα δεν ανταποκρίνεται στην εμφάνισή της, δεν της επέτρεψε την είσοδο γιατί δεν μπορούσε να ταυτοποιήσει αν είναι το ίδιο το πρόσωπο που αναγράφουν τα έγγραφα. Η τρανς γυναίκα προσπάθησε να του εξηγήσει, αλλά ο υπάλληλος της είπε «αυτά μην τα λες σε μένα, να πας να τα πεις σε αυτούς που βάζουν τα μέτρα». Ηταν μια εξέλιξη που τα έμπειρα μέλη του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών είχαν, δυστυχώς, προβλέψει. Θα πει κάποιος «και γιατί δεν είχε αλλάξει την ταυτότητά της;». Η απάντηση είναι ότι η αλλαγή απαιτεί δικαστήριο, με αυτοπρόσωπη παρουσία, με ό,τι αυτό σημαίνει για τον χρόνο, τα έξοδα για τον δικηγόρο, τα παράβολα κ.ά., για κάτι που θα μπορούσε να γίνει με απλό τρόπο σε ένα γκισέ όπως το κάνουν άλλες χώρες.

Υπάρχουν τώρα τελευταία πολλοί διεκδικητές της έννοιας του προοδευτισμού, της προοδευτικής διακυβέρνησης, των προοδευτικών πολιτικών. Λείπει συνήθως όμως ένα στοιχείο από τη συζήτηση, κάτι που το προσπερνούν ως λεπτομέρεια. Το είπε πρόσφατα ο καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου (πλέον) Ευάγγελος Βενιζέλος: «Για εμένα προοδευτικό είναι αυτό που κάνει τη ζωή των ανθρώπων καλύτερη και λειτουργεί συμπεριληπτικά, δεν αφήνει κανέναν στην αγωνία της μοναξιάς του και της απόγνωσής του».

Η λέξη που πρέπει να φωνάζουμε είναι η συμπεριληπτικότητα. Κι ενώ είναι κατανοητό ότι συνήθως στη χάραξη πολιτικών θα λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος, οι πλειοψηφίες, όταν εντοπίζονται παραλείψεις και κακές πρακτικές που θίγουν τα δικαιώματα των λίγων και των ευάλωτων, αυτά πρέπει να θεραπεύονται άμεσα, αν μας ενδιαφέρει να συγκρινόμαστε με τις δημοκρατίες της Δύσης.