Τι ζητάει η Ιντερπόλ στην Τουρκία;

Ας αρχίσουμε με μια είδηση: Στις 23-25 Νοεμβρίου, στην Κωνσταντινούπολη, γίνεται η 89η γενική συνέλευση της Ιντερπόλ. Δεν είναι η πρώτη φορά, στο παρελθόν έχει ξαναγίνει δυο φορές στην Τουρκία (1955 και 1996). Αλλά αυτή τη φορά, η Τουρκία έχει μια ιδιαιτερότητα: το καθεστώς Ερντογάν διακρίνεται για τον αντιδημοκρατικό αυταρχισμό που έχει στο στόχαστρο δικαστές, στρατιωτικούς και, βεβαίως, δημοσιογράφους και συγγραφείς.

Η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο διοικητικό όργανο της Ιντερπόλ και αποτελείται από εκπροσώπους όλων των χωρών μελών. Κάθε χώρα μέλος εκπροσωπείται από τον αρχηγό της αστυνομίας και ανώτερους υπαλλήλους αρμόδιων υπουργείων. Η συνέλευση θα μπορούσε να είναι μια τυπική διαδικασία: απολογισμός, προγραμματισμός, αντιμετώπιση ειδικών προβλημάτων. Αλλά η φύση του καθεστώτος στην Τουρκία, ενός αυταρχικού αστυνομικού κράτους, που καταζητεί πληθώρα αντικαθεστωτικών φυγάδων στο εξωτερικό, πολιτικώς διωκόμενων, είναι βέβαιο ότι έχει επιδιώξεις ευρύτερες από τη συμβολή στην εξάρθρωση του διεθνούς εγκλήματος. Αλλωστε δεν έχει σταματήσει στιγμή την καταδίωξη των φυγάδων, έστω και αν αυτοί έχουν λάβει πολιτικό άσυλο σε χώρες της Δύσης και έχουν φτιάξει ή προσπαθούν να φτιάξουν τη ζωή τους.

Η Τουρκία έχει πολλούς τρόπους να ταλαιπωρεί αυτούς τους ανθρώπους, ενώ απώτατος στόχος της είναι να τους συλλάβει. Ενας είναι η καταχρηστική χρησιμοποίηση της ανταλλαγής πληροφοριών μέσω του συστήματος των κόκκινων ειδοποιήσεων. Ενας άλλος, από τους πιο διαδεδομένους, είναι η αυθαίρετη ακύρωση των διαβατηρίων τους και η άρνηση παροχής υπηρεσιών προξενείου, γεγονός που τους καθηλώνει σε έναν τόπο εμποδίζοντάς τους να ταξιδέψουν. Πώς επιτυγχάνεται αυτό; Οι τουρκικές αρχές ανεβάζουν συστηματικά ψευδείς καταχωρίσεις κλοπής νόμιμων διαβατηρίων στο σύστημα SLTD της Ιντερπόλ με σκοπό να εντοπίσουν τους κατόχους τους σε συνοριακές διαβάσεις. Ο υπουργός Εσωτερικών έχει παραδεχτεί ότι, μετά το πραξικόπημα, έχουν ακυρωθεί 234.419 διαβατήρια.

Οι αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανησυχούν για αυτές τις πρακτικές. Και είναι διπλά ανήσυχοι επειδή, συχνά, ο Ερντογάν επαναλαμβάνει τις απειλές του ότι το τουρκικό κράτος θα συλλάβει όσους φυγάδες έχει στο στόχαστρο και θα τους φέρει στην Τουρκία. Υπάρχουν αναφορές ότι, από το 2015, έχουν απαχθεί και μεταφερθεί παράνομα στην Τουρκία περισσότεροι από 100 τούρκοι υπήκοοι. Στη σύλληψή τους εκτιμάται ότι έχουν συμβάλει με πληροφορίες οι αρχές διαφόρων κρατών και, σε ένα βαθμό, χέρι βοηθείας φέρονται να έχουν δώσει και κρατικοί μηχανισμοί.

Η Τουρκία δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Το ιστορικό της σε αυτό τον τομέα είναι ανησυχητικό: αυθαίρετες συλλήψεις, βασανιστήρια, εξαφανίσεις αντιφρονούντων, άδικες δίκες, απαγωγές και παράνομες μεταφορές αντιφρονούντων από άλλες χώρες είναι συνήθεις εκδηλώσεις του κρατικού αυταρχισμού.

Γι’ αυτό οι τούρκοι πολίτες που δραστηριοποιούνται για τη δημοκρατία στη χώρα τους κάνουν έκκληση στην Ιντερπόλ να είναι ιδιαίτερα προσεκτική με τις μεθοδεύσεις του τουρκικού κράτους. Υπενθυμίζουν ότι υπάρχει πάντα κίνδυνος στο όνομα της αντιμετώπισης του εγκλήματος να βρεθούν στα χέρια του καθεστώτος πολιτικοί αντίπαλοι του Ερντογάν.

Ζητούν επίσης από την Ιντερπόλ, στη διάρκεια της συνέλευσης, να γίνει σαφές στις αρχές της Τουρκίας ότι απαιτείται ο σεβασμός των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Και να καλέσει όλα τα κράτη μέλη να είναι επιφυλακτικά με τις μεθοδεύσεις του τουρκικού κράτους που μπορεί συχνά να μεταμφιέζει το κυνήγι του εγκλήματος σε κυνήγι αντικαθεστωτικών.