«Πού να μπλέκεις τώρα;»

Απόρησε ο Αλέξανδρος Αγγελίδης, αναγνώστης της εφημερίδας, διαβάζοντας το σημείωμα της περασμένης Παρασκευής για τους καθηγητές του ΑΠΘ (και έναν του Πολυτεχνείου Κρήτης) που «επικήρυξε» ομάδα αριστερών φοιτητών (;) επειδή δεν ανέχονται να είναι το πανεπιστήμιο ξέφραγο αμπέλι. «Η ανάρτηση-επικήρυξη των ονομάτων των καθηγητών είναι νόμιμη ή παράνομη;», αναρωτιέται. «Εάν είναι παράνομη», προσθέτει, «γιατί δεν επεμβαίνει ο εισαγγελέας; Εάν είναι νόμιμη, τότε, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε και οι καθηγητές να αναρτήσουν στον πίνακα ανακοινώσεων τα ονόματα των συντακτών της επικήρυξης».

Δεν μπορώ να απαντήσω στα ερωτήματα. Αλλά συζητώντας με αφυπηρετήσαντα καθηγητή του ΑΠΘ, ο οποίος μου μίλησε υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα αναφέρω το όνομά του («φοβάστε εσείς;», τον ρώτησα θεωρώντας ότι το κύρος του τον κάνει άτρωτο, «δεν έχω χρόνο να τσακώνομαι δημόσια για δουλειές που ανήκουν στην Πολιτεία» απάντησε κοφτά), μου είπε ότι η συνήθης πρακτική όλων είναι μία: «πού να μπλέκεις;». Ο φόβος όλων, λέει, είναι να μη βρεθούν ανακατεμένοι και σε σύγκρουση με το λεγόμενο «φοιτητικό κίνημα» και, κυρίως, να μην τους βάλουν στο μάτι.

Του έθεσα υπόψη την παρατήρηση του αναγνώστη για την Εισαγγελία, λέγοντας, αφελώς όπως κατάλαβα, ότι αν μας ενδιαφέρει το πανεπιστήμιο αξίζει να υποστούμε την ταλαιπωρία. Με κοίταξε σαν να κοιτάζει εξωγήινο. «Είναι και χάσιμο χρόνου και θα σου βγει σε κακό το να στραφείς προσωπικά μέσω δικαστικής οδού εναντίον των ΕΑΑΚ – αυτές είναι οι παρατάξεις που δραστηριοποιούνται στο πανεπιστήμιο, οι οποίες δεν έχουν καμία νομική υπόσταση ούτε δομή είναι αδιέξοδο. Πριν από πολλούς μήνες, ένας διδακτορικός φοιτητής [μου ανέφερε το όνομά του, επιβεβαίωσα την αλήθεια των λόγων του αλλά πάλι δεν τολμώ να το γράψω] κατέφυγε στην Εισαγγελία. Εχει περάσει πολύς καιρός και δεν είχε καμία ειδοποίηση έως τώρα. Πλέον όμως αυτού, αν και όποτε έπειτα από χρόνια φτάσει το θέμα στο ακροατήριο, η κοινή γνώμη θα είναι εναντίον του «καθηγηταρά» που διώκει αθώες κοπελίτσες 20 χρόνων οι οποίες είπαν μια κουβέντα παραπάνω. Ακόμα κι εκείνοι που αγανακτούν με το χάλι, θα είναι με τις κοπελίτσες, που αντιμετωπίζουν την ανασφάλεια του μέλλοντός τους».

Τον κοίταζα σαν χάνος. Και τότε μου έδωσε τη χαριστική βολή:

«Επιπλέον, οι κοπελίτσες των 20 ετών μπορούν κάλλιστα να ψευδομαρτυρήσουν και να με κατηγορήσουν, εμένα που με έχουν στην μπούκα επειδή “περιορίζω τις ελευθερίες τους” π.χ. για παρενόχληση – και τότε δεν θα τρέχουν αυτές, θα τρέχω εγώ».

Αυτά δεν γίνονται, τόλμησα να ψελλίσω. Ο αφυπηρετήσας καθηγητής κούνησε το κεφάλι του.

«Δεν έχετε τύχει φαίνεται ποτέ αντιμέτωπος με ψευδομαρτυρία», είπε στοχαστικά, κοιτώντας με αφ’ υψηλού.

Μιλώντας με άλλον καθηγητή, δρώντα στο Πανεπιστήμιο, που και αυτός δεν θέλει να δημοσιευτεί το όνομά του, εισέπραξα την εξής απάντηση:

«Αν υπάρξει εισαγγελέας που να θέλει να μπλέξει με τα ΕΑΑΚ ας το κάνει. Μήνυση ατομική κανείς καθηγητής δεν μπορεί να κάνει. Στον χώρο εργασίας μας είμαστε απροστάτευτοι από προσβολές, απειλές αλλά και άσκηση βίας. Γνωρίζουν οι δράστες ότι δεν έχουμε – ούτε τα πρόσωπα ούτε τα Ιδρύματα – περιθώριο άσκησης των δικαιωμάτων μας χωρίς να εμπλακούμε σε ακόμη χειρότερο κύκλο περιπετειών».

Τι μένει; Η Πολιτεία. Αλλά, όπως γνωρίζουμε καλά, ο αρμόδιος για τα ΑΕΙ υφυπουργός Παιδείας Αγγελος Συρίγος, επίσης, αποφεύγει κι αυτός να μπλέξει. Τουλάχιστον, αυτουνού μπορούμε να γράφουμε το όνομά του.