Περιορισμοί ναι, εγκλεισμός όχι!

Η πραγματική ανησυχία των πολλών είναι το ενδεχόμενο ενός νέου εγκλεισμού. Ακούγεται – και είναι – παράδοξο να μην τρομάζουν περισσότερο οι τόσες απώλειες. Υπάρχουν δύο λόγοι. Ο ένας, αυτονόητος, είναι ότι αυτό θα συμβεί αν η «Δ» φάση της Covid καταστεί ανεξέλεγκτη. Ο δεύτερος, γιατί δεν υπάρχουν περιθώρια μιας νέας βουτιάς στην οικονομία με μεγαλύτερο κρατικό δανεισμό.

«Πολλοί» είναι όσοι έκαναν το (διαθέσιμο άμεσα και δωρεάν) εμβόλιο, όπως ζήτησαν οι επιστήμονες και το κράτος. Αφού αυτοί «έκαναν το καθήκον τους», το κράτος πρέπει να κάνει το δικό του. Να ελέγξει αυστηρά, ώστε να περιορίσει πραγματικά, όσους μεταδίδουν το «κακό». Δέχονται, ως εξαίρεση, την αναστολή κάποιων ελευθεριών όσων αρνούνται την προστασία του εμβολίου. Αυτή είναι η κατάσταση των πραγμάτων και οτιδήποτε άλλο είναι, πρακτικά αλλά και ηθικά, ψεύτικο και απαράδεκτο.

Πλην όμως, η α λα Τσίπρα αντιπολίτευση εφηύρε το αδιανόητο: να διορίσουν τα κόμματα μια επιτροπή δικών μας, κομματικά διορισμένων, «επιστημόνων», που θα αποφασίζει (κατά πλειοψηφία;) τι πρέπει να διατάξει η κυβέρνηση και τι πρέπει να ψηφίσει η Βουλή. Πονηρό κόλπο για να απαλλαγούν από τις πραγματικές ευθύνες τους οι πολιτικοί, αλλά απαράδεκτο για τον τρόπο που διοικούνται οι κοινωνίες μας.

Εχουμε περισσότερα κρούσματα εφέτος, λένε στην αντιπολίτευση. Το ουσιαστικό ζήτημα όμως είναι ότι έχουμε πλέον προστατεύσει τους «πολλούς», άρα τα πράγματι περισσότερα κρούσματα αφορούν, σχεδόν όλα, όσους αποφεύγουν τον εμβολιασμό τους. Φτάσαμε στο σημείο, που δεν το λες κι «εξυπνάδα», να έχουμε, επί ένα μήνα, ημερησίως, περισσότερες «ανοσίες» λόγω μόλυνσης, παρά λόγω εμβολιασμού. Ευτυχώς η τάση ανατρέπεται ήδη με τους νέους εμβολιασμούς να ξεπερνούν τις 10 χιλιάδες την ημέρα.

Το πένθιμο όσο και πραγματικό ζήτημα είναι οι απώλειες συνανθρώπων, κυρίως ηλικιωμένοι, που φεύγουν «πριν από την ώρα τους» βρε αδελφέ, μέχρι και νέους ανθρώπους με κρίσιμες υποχρεώσεις γύρω τους. Στοιχεία που επεξεργάστηκε η σύμβουλος επιχειρήσεων Ηρώ Γρηγοράκη αποδεικνύουν ότι οι θάνατοι είναι αντιστρόφως ανάλογοι της εμβολιαστικής προστασίας: μειώνονται όσο αυξάνονται οι εμβολιασμοί, ανεξαρτήτως των κρουσμάτων. Παραδείγματα: στον νομό Δράμας με ποσοστό εμβολιασμού 45% έχουμε 298 θανάτους ανά 100 χιλιάδες κατοίκους (μονίμους) και στη Θεσσαλονίκη 52% με 254 θανάτους. Ομως, η Θεσπρωτία με 61% έχει 48 απώλειες και η Μεσσηνία με 53% θρηνεί 50 ανθρώπους. Τα αντίστοιχα στοιχεία για την Αττική είναι 62% και 140 άτομα ενώ στη Λάρισα 52% και 179 άτομα.

Οι διαφορές που παρατηρείτε έχουν την εξήγησή τους, γιατί είναι σωστό πως «δεν τελειώσαμε μόνο με το εμβόλιο». Χρειάζεται και να εφαρμόζουμε τα μέτρα προφύλαξης και να υπακούσουμε στο πρόγραμμα εμβολιασμού και να συνεχίσουμε τις δουλειές μας. Κερδίσαμε στην πρώτη φάση της πανδημίας, πρέπει να κερδίσουμε και στη δεύτερη. Το συμπέρασμα επομένως είναι ότι τα μέτρα θα είναι συνεχώς αυστηρότερα προς όσους δεν εμβολιάζονται. Αυτό προσπαθεί να αποκρύψει ο κ. Τσίπρας όταν πετά το μπαλάκι στην εξέδρα, δηλαδή στην Εκκλησία.

Ο Μπάμπης Παπαδημητρίου είναι δημοσιογράφος και βουλευτής