Εσωκομματικές υποθέσεις

Υπάρχει παιχνίδι ανοικτό στο κεντροαριστερό γήπεδο; Είναι το ερώτημα που περιμένουν και στην Κουμουνδούρου να απαντηθεί από τις κάλπες του Κινήματος Αλλαγής. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι επιτελάρχες στο Μαξίμου κινούνται με τη βεβαιότητα ότι η πίεση αφορά τους άλλους, πως ένα εμφυλιοπολεμικό κλίμα στη Χαριλάου Τρικούπη μπορεί να στείλει κι άλλους κεντρώους και κεντροαριστερούς στις δεξαμενές της ΝΔ – και συνεπώς το όποιο αποτέλεσμα δεν θα μεταβάλει τις συντεταγμένες στη δεξιά πλευρά του χάρτη. Οι κυβερνητικοί θα παραμείνουν σε απόσταση παρατηρητή εκ τους ασφαλούς. Ανάλογη είναι η απόφαση που έχουν και στο 7ο όροφο της Κουμουνδούρου, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Η εντολή του Αλέξη Τσίπρα σε συνεργάτες και στελέχη είναι να αποφευχθούν παρεμβάσεις που θα δείχνουν προτίμηση, πρωτίστως επειδή κάθε προτίμηση είναι ικανή να κάψει τον ευνοούμενο. Η τοξικότητα του ΣΥΡΙΖΑ στα κιναλίτικα στενά θα αυξηθεί καθ΄ οδόν προς τις κάλπες για τον διάδοχο της Φώφης Γεννηματά. Μέχρι τις 12 Δεκεμβρίου η Κουμουνδούρου θα παρακολουθεί σιωπηλή μια διαδικασία που αποτελεί «εσωκομματική υπόθεση» άλλου κόμματος.
Στην πραγματικότητα, ωστόσο, και προτιμήσεις υπάρχουν και τα βλέμματα σχεδόν όλων στον ΣΥΡΙΖΑ έχουν στραφεί στην εκλογική αναμέτρηση του ΚΙΝΑΛ. Στο επιτελείο Τσίπρα τα σενάρια, οι επιπτώσεις και οι προοπτικές από κάθε αποτέλεσμα έχουν ήδη αρχίσει να εξετάζονται, με τη δική τους βεβαιότητα ότι η σύγκρουση στο τρίγωνο Παπανδρέου – Λοβέρδου – Ανδρουλάκη θα οδηγήσει σε εξελίξεις για τις οποίες θα απαιτηθεί σχέδιο διαχείρισης. Αν οι κάλπες στο ΚΙΝΑΛ -και το αποτέλεσμά τους – ξυπνήσουν το ΠΑΣΟΚ, είναι ορατό το ενδεχόμενο στην Κουμουνδούρου να ξεκινήσουν καταμέτρηση προσωπικού. Εάν στις επόμενες εθνικές κάλπες δοθεί μία μάχη επιβίωσης για τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Τσίπρα, ακόμη και η ελάχιστη απώλεια ψηφοφόρων και στελεχών θα αποτελέσει πρόβλημα. Ενας ΣΥΡΙΖΑ που θα φαίνεται και θα καταγράφεται ότι υποχωρεί, θα φτάσει στις εθνικές εκλογές με δεμένα χέρια.
Οποιον κι αν αναδείξουν νικητή οι κιναλίτικες κάλπες, ουδείς στην Κουμουνδούρου θεωρεί ότι η εξέλιξη θα μπορούσε να οδηγήσει σε σοβαρή αλλαγή συσχετισμών. Ο ΣΥΡΙΖΑ θα παραμείνει στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και κεντρικός πρωταγωνιστής στο κεντροαριστερό τερέν, ακόμη κι αν κάποιοι νεοφερμένοι «σύντροφοι» αποφασίσουν να επιστρέψουν στην παλιά εστία. Ακόμη κι αν συμβεί, οι μαθηματικοί συσχετισμοί δεν θα αλλάξουν – ο Τσίπρας θα περιμένει τον επόμενο αρχηγό στη Χαριλάου Τρικούπη να αποφασίσει με ποιους θα πάει και ποιους θα αφήσει. Το δίλημμα της «προοδευτικής διακυβέρνησης» θα παραμείνει ανοικτό, ακόμη κι αν λειτουργήσει ως παγίδα. Δυο-τρεις μονάδες κάτω ο ΣΥΡΙΖΑ, δυο-τρεις μονάδες πάνω το ΚΙΝΑΛ, δεν θα αλλάξουν τίποτα στις αποφάσεις που θα πρέπει να δοθούν την επομένη μιας κάλπης με απλή αναλογική, είναι το βασικό τους επιχείρημα. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα σενάριο που όλοι στην Κουμουνδούρου απεύχονται και ξορκίζουν για έναν λόγο που υπερβαίνει την πρόσθεση, την αφαίρεση και κάθε μαθηματική πράξη. Η ανησυχία του Τσίπρα, που έχει μεταφερθεί και σε συνομιλητές του, έχει να κάνει με την αμφισβήτηση μιας κυβερνητικής προοπτικής του ΣΥΡΙΖΑ, ανεξάρτητα από τις απώλειες. Μια υποχώρηση ποσοστών που δεν θα στερεί από τον ίδιο και το κόμμα του την προοπτική επαναφοράς στην εξουσία, θα αντέχεται. Τυχόν απώλειες που θα κλονίσουν αυτή την εικόνα, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε άλλες καταστάσεις – και μεγαλύτερες διαρροές. Το μήνυμα είναι ότι χωρίς κυβερνητικό μανδύα, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αρχίσει να καταγράφει και απώλειες στελεχών, που προσδοκούν στο μέλλον να βρουν θέσεις στον κυβερνητικό μηχανισμό. Και οι πασοκογενείς που έχουν τα τελευταία χρόνια προστρέξει στον ΣΥΡΙΖΑ με αυτή την προσδοκία, διαχέονται πλέον στην κομματική πυραμίδα. Ακόμη και οι «αντιεξουσιαστές» στην Κουμουνδούρου αντιλαμβάνονται ότι το δεύτερο κόμμα χωρίς προοπτική εξουσίας έχει χάσει τη βασική ισχύ του.
Ο Αλέξης Τσίπρας ξέρει ότι μπροστά σε ένα πιεστικό σκηνικό που θα μπορούσε να δημιουργηθεί από τις κάλπες του Κινήματος Αλλαγής, η αποσυμπίεση περνάει από τις δεύτερες εθνικές κάλπες – που, λόγω ενισχυμένης αναλογικής, θέλει ωστόσο να αποφύγει. Αλλά αυτό το ξέρει και ο Μητσοτάκης.













