Ανησυχία στην Αθήνα για νέα κρίση στα Δυτικά Βαλκάνια

Ανησυχία προκαλούν και στην Αθήνα οι εξελίξεις στη Βόρεια Μακεδονία, μετά την παραίτηση του πρωθυπουργού Ζόραν Ζάεφ. Ανησυχία η οποία εδράζεται σε ενδεχόμενες αρνητικές εξελίξεις όσον αφορά την εφαρμογή της Συμφωνίας των Πρεσπών και τη στροφή σε μια εθνικιστική πολιτική. Η ελληνική διπλωματία στρέφει το βλέμμα στα Δυτικά Βαλκάνια ζητώντας από την Ευρώπη να προχωρήσει στις υποχρεώσεις της, θέλοντας, μεταξύ άλλων, να κλείσει την πόρτα στην Τουρκία, που έχει ήδη σημαντική επιρροή στην περιοχή. Η Ελλάδα άλλωστε θέλει να συνεχίσει να έχει ρόλο ως ρυθμιστικός παράγοντας στη Βαλκανική, με το ΥΠΕΞ να δείχνει διατεθειμένο να αναλάβει πρωτοβουλία για να επαναφέρει το ζήτημα σε τροχιά λύσεων των προβλημάτων.

Στο θέμα αναφέρθηκε στις δηλώσεις του και με τον σλοβένο ομόλογό του, του οποίου η χώρα ασκεί την προεδρία της ΕΕ, Ανζε Λόγκαρ ο Νίκος Δένδιας, υπογραμμίζοντας ότι η Αθήνα καταβάλλει προσπάθεια για την ένταξή τους στην ευρωπαϊκή οικογένεια ως πάγιο στόχο της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής από το 2003. Ο υπουργός Εξωτερικών προειδοποίησε ότι «η ευρωπαϊκή πορεία των Δυτικών Βαλκανίων θα μπορούσε να είναι αναστρέψιμη. Και για αυτόν τον λόγο θα πρέπει να επενδύσουμε όλες μας τις δυνάμεις καθώς ελλοχεύει πάντα ο κίνδυνος τα Δυτικά Βαλκάνια να γλιστρήσουν πίσω, στο βαλκανικό τους παρελθόν».

Επανέλαβε δε ότι στα Βαλκάνια λειτουργούν και άλλες δυνάμεις «οι οποίες καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια να απομακρύνουν τα Δυτικά Βαλκάνια από την Ευρώπη προσφέροντας δήθεν αναπτυξιακή βοήθεια, δήθεν ανταλλάγματα, στρατιωτική συνεργασία, ακόμα και συνεργασία στον εκπαιδευτικό τομέα, μέσω φορέων οι οποίοι ευαγγελίζονται περισσότερο τη Μουσουλμανική Αδελφότητα και πολύ λιγότερο ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό πλαίσιο εκπαίδευσης».

Ο Δένδιας στη συνάντησή του με τον Λόγκαρ έστειλε σαφές μήνυμα και στην Αγκυρα, τονίζοντας ότι η Αθήνα δεν έχει τιμωρητική διάθεση απέναντι στην Τουρκία ή την τουρκική κοινωνία, αντίθετα στοχεύει σε έναν εποικοδομητικό διάλογο. Σημείωσε ωστόσο ότι η ΕΕ οφείλει να καταστήσει σαφές στις χώρες της περιοχής και δη σε όσες θέλουν να ενταχθούν σε αυτή ή να έχουν καλές σχέσεις ότι «θα πρέπει να σέβονται τους θεμελιώδεις κανόνες του διεθνούς δικαίου, τους θεμελιώδεις κανόνες του ευρωπαϊκού κεκτημένου».