Ο Ντράγκι και τα σενάρια {LF}για την προεδρία της Ιταλίας

Ο Μάριο Ντράγκι έχει διαμηνύσει εδώ και καιρό ότι δεν σχεδιάζει να διαδεχθεί στην προεδρία της Ιταλίας τον Σέρτζιο Ματαρέλα, η θητεία του οποίου λήγει τον Ιανουάριο του 2022. Οι αναλυτές και τα γραφεία στοιχημάτων τον χαρακτηρίζουν αουτσάιντερ, δίνοντας μικρές πιθανότητες στο παραπάνω σενάριο. Συνεργάτες και αντίπαλοι του πρώην διοικητή της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, όμως, παραμένουν επιφυλακτικοί και αποφεύγουν τα προγνωστικά.

Η αλήθεια είναι πως η μεταπήδηση του Ντράγκι στην προεδρία είναι ένα σενάριο το οποίο βλέπουν με καλό μάτι κυρίως τα δύο κόμματα της ιταλικής εθνικιστικής και ακροδεξιάς πολιτικής πτέρυγας: Η Λίγκα του Βορρά του Ματέο Σαλβίνι και τα Αδέλφια της Ιταλίας της Τζόρτζια Μελόνι. Η εξήγηση έγκειται στο γεγονός ότι οι δυο τους θεωρούν ότι εάν διεξάγονταν σύντομα εκλογές – κάτι σχεδόν βέβαιο στην περίπτωση που ο Ντράγκι εγκατέλειπε την πρωθυπουργία – τότε (με βάση και τις δημοσκοπήσεις) θα είχαν καλές πιθανότητες να σχηματίσουν την επόμενη κυβέρνηση της χώρας.

Ελπίζουν, μάλιστα, και σε κάτι άλλο: Οτι με τον Ντράγκι στην προεδρία, μια κυβέρνηση Σαλβίνι – Μελόνι θα μπορούσε να αποκτήσει μια ισχυρή «ασπίδα» απέναντι στις Βρυξέλλες, καθώς ο πρόεδρος θα «επιστρατευόταν» σε κάθε διαμάχη που θα ξεσπούσε, κατευνάζοντας τους εταίρους της Ιταλίας στην ΕΕ.

Υπάρχει, βεβαίως, και η άλλη πλευρά, στην οποία ανήκουν τα περισσότερα κόμματα που στηρίζουν τον σημερινό κυβερνητικό συνασπισμό: Οι Δημοκρατικοί οι οποίοι φοβούνται πως θα βρεθούν για μια ακόμη φορά στην αντιπολίτευση. Το Κίνημα Πέντε Αστέρων, που θα κινδυνεύσει να χάσει τα δύο τρίτα της εκλογικής του επιρροής. Και φυσικά, η μπερλουσκονική Φόρτσα Ιτάλια η οποία, με δεδομένη την απουσία του ιδρυτή της από τις εξελίξεις, θα απειληθεί με πολιτικό αφανισμό.

Στην ίδια πλευρά ανήκουν και οι Βρυξέλλες. Εξάλλου, η Ιταλία είναι αυτή που έχει να λαμβάνει το μεγαλύτερο ποσό από το Ταμείο Ανάκαμψης τα επόμενα χρόνια και η παρουσία του Ντράγκι στο τιμόνι της αποτελεί εγγύηση «χρηστής διαχείρισης» και προώθησης των σχετικών μεταρρυθμίσεων.  Ετσι, έστω και σιωπηρά, φαίνεται πως προκρίνεται ένα ενδιάμεσο σενάριο: Να πειστεί ο απερχόμενος πρόεδρος να παραμείνει στη θέση του ως το καλοκαίρι του 2023, οπότε και (τυπικά) αναμένεται να διεξαχθούν οι επόμενες βουλευτικές εκλογές. Και τότε, καθώς οι εξελίξεις θα έχουν μπει σε «κανάλι», ο Ντράγκι θα μπορέσει να επιλέξει είτε την προεδρία της Ιταλίας είτε ένα υψηλό πόστο στην ΕΕ, μετά τις ευρωεκλογές του 2024.