Η οικογενειακή συνάντηση του G20

Από το 2008 που η G20 έγινε σύνοδος κορυφής ηγετών, το δείπνο των παρευρισκομένων έχει γίνει μια ανεκτίμητη πλατφόρμα για μερικούς από τους πιο ισχυρούς ανθρώπους του κόσμου για να συζητήσουν, πρόσωπο με πρόσωπο, τα πιο σημαντικά θέματα που αντιμετωπίζουν αυτοί και οι χώρες τους.

Η απόφαση του προέδρου της Κίνας Σι Τζινπίνγκ να μη συμμετέχει ήταν σημαντική. Σήμερα η Κίνα φαίνεται να ενδιαφέρεται λιγότερο για ευρύτερη πολυμερή δέσμευση. Συμμετείχε ενεργά σε πολυμερείς πρωτοβουλίες, ιδίως σε θέματα χρηματοοικονομικής και δημοσιονομικής πολιτικής. Ωστόσο, η συνεργασία είναι πλέον ιδιαίτερα δύσκολη σε αυτούς τους τομείς, και καθ’ όλη τη διάρκεια της ιταλικής προεδρίας της G20 η Κίνα φαίνεται να μην έχει πολλά κίνητρα για να προσπαθήσει.

Αυτό είναι ένα σοβαρό πρόβλημα. Δεν μπορούμε να τερματίσουμε την πανδημία COVID-19, να αντιμετωπίσουμε την κλιμακούμενη κλιματική κρίση ή να διευκολύνουμε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στον ενεργειακό εφοδιασμό που απειλεί να εκτροχιάσει την παγκόσμια οικονομική ανάκαμψη χωρίς την Κίνα – συγκεκριμένα, χωρίς μια Κίνα που συμβάλλει ενεργά και θετικά στην G20. Αλλες δυνάμεις της G20 πρέπει να πείσουν την Κίνα να υποχωρήσει, με τις ΗΠΑ, ειδικότερα, να υιοθετούν μια πιο συμφιλιωτική στάση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι συμβιβαζόμαστε με κάθε συμφέρον ή προτίμηση της Κίνας. Μία από τις ιστορίες επιτυχίας της ιταλικής προεδρίας της G20 είναι η ένταξη της Κίνας στο Κοινό Πλαίσιο Αντιμετώπισης Χρέους, που εγκρίθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, για τη στήριξη χωρών χαμηλού εισοδήματος με μη βιώσιμα χρέη. Αυτό δείχνει ότι, δεδομένου του κατάλληλου πλαισίου και συνθηκών, η Κίνα είναι πρόθυμη να συντονιστεί με άλλες χώρες σε ορισμένα ζητήματα.

Η Κίνα δεν είναι μέλος της Λέσχης των κρατικών πιστωτών του Παρισιού και είναι απρόθυμη να ενταχθεί σε θεσμούς που ενδέχεται να μειώσουν την αυτονομία της στις διαπραγματεύσεις με τις χώρες της G7. Η Κίνα έχει επίσης συγκεκριμένες απαιτήσεις σχετικά με τη διαφάνεια. Οι άλλες χώρες της G20 – συμπεριλαμβανομένης της Ινδονησίας, η οποία ξεκινά τώρα την προεδρία της – θα πρέπει να το λάβουν υπόψη αυτό στην προσπάθεια να επαναφέρουν την Κίνα στο μαντρί.

Οσο για την Ιταλία, τα κατάφερε καλά κατά τη διάρκεια της προεδρίας της G20 για να διατηρήσει την εστίασή της σε κοινούς στόχους και να περιορίσει τον αντίκτυπο της πανδημίας. Εχει επίσης φέρει κάποιες απτές προόδους σε θέματα όπως το ανοιχτό εμπόριο, η διεθνής βοήθεια και η ισότητα των φύλων. Τώρα, καθώς η προεδρία του τελειώνει, ο Ντράγκι θα πρέπει να ενισχύσει αυτές τις πολύ σημαντικές προσωπικές σχέσεις.

Η Πάολα Σουμπάτσι είναι καθηγήτρια Διεθνών Οικονομικών στο Queen Mary Global Policy Institute του University of London