Αντιεμβολιασμός και Αριστερά

Για όποιον πήγε φέτος στη ΔΕΘ, το επιβεβαίωσε. Οι διαδηλώσεις έξω, ήταν σε τέτοιο βαθμό ρευστοποιημένες που δημιουργούσαν θέμα στην παραδοσιακή Αριστερά. Ο παράγοντας πανδημία και εμβόλιο είναι κοινό μυστικό πως έχει θολώσει «πολιτικά υποκείμενα» και «επίδικα» αλλά και έχει δώσει λαβή σε αντιπάλους της Αριστεράς να την εγκαλούν για τη στάση της.

n Αποσαφήνιση πρώτη: τα κόμματα όπως ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ, ΜέΡΑ25 αλλά και το μεγάλο μέρος της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς ή και του ελευθεριακού χώρου (π.χ. η Αντιεξουσιαστική Κίνηση) τάχθηκαν εξ αρχής καταστατικά υπέρ του εμβολιασμού. Οι παροικούντες βέβαια στην Ιερουσαλήμ του χώρου ξέρουν πως εξ αρχής άνοιξε μια παράλληλη συζήτηση που έχει να κάνει με τα όρια της υποχρεωτικότητας, πόσο βιοπολιτική είναι η διαχείριση της πανδημίας από τους κυβερνώντες, πού σταματάνε και πού αρχίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων και εν γένει των πολιτών σε συνθήκη ιού. Ετσι προτιμήθηκε από ένα μέρος της Αριστεράς η συμπύκνωση του όρου ή διλήμματος «καθολικότητα ναι, υποχρεωτικότητα όχι» ακριβώς για να υπάρχει διαφοροποιητική γραμμή με τον πούρο αντιεμβολιασμό.

n Αποσαφήνιση δεύτερη: ο αντιεμβολιασμός επίσης δεν συνιστά πουθενά ένα ενιαίο ρεύμα. Πάντως πιο ζωηρή αρχική παρουσία είχε στο Βερολίνο τον Αύγουστο του 2020, πριν το εμβόλιο για την Covid-19 αρχίσει να πηγαίνει στους λαούς. Στη γερμανική πρωτεύουσα ο πούρος αντιεμβολιασμός συνενώθηκε με ρεύμα ακροδεξιών ενώ από την άλλη μεριά το μεγάλο μέρος της Αριστεράς, με κορμό το De Linke, κάλεσε σε αντιδιαδηλώσεις. Το αντιεμβόλιο πάντως – το αμιγώς ρεύμα εννοούμε – δεν περίμενε τον κορωνοϊό για να δείξει τα δόντια του. Εξάλλου από τις ΗΠΑ ο διάσημος δικηγόρος και γόνος Ρόμπερτ Κένεντι JR είναι εδώ και χρόνια αρνητής ή σκεπτικιστής γενικά των εμβολίων και ηγείται διαφόρων εκδηλώσεων. Στη χώρα μας αυτό το πούρο ρεύμα δεν ήταν κυρίαρχο. Και επίσης φάνηκε από τις μέχρι τώρα διαδηλώσεις πως ενοποιήθηκε με μέρος της κοινωνικής και πολιτικής Ακροδεξιάς ενώ από τον Σεπτέμβριο του 2020, άρχισαν οι υπόγειες διεργασίες για «κόμμα κορωνοϊού» με συμμετοχή νέων αστέρων του αρνητισμού. Εδώ κανείς βρίσκει από φυλές που ασπάζονται συνωμοσιολογίες μέχρι το κλασικό κοινό των κοινωνικών δικτύων που λένε το εμβόλιο «μπόλι ή σκεύασμα» και διαχέονται σε διαλόγους και φόρουμ θέτοντας «ρητορικά ερωτήματα» για τον ιό.

Και η Αριστερά; Οι κλασικές δυνάμεις της, δεν τάχθηκαν κατά του εμβολίου – παρά τα φάλτσα. Είναι ενδεικτικό το παράδειγμα του ΚΚΕ που στο 21ο συνέδριό του, το καλοκαίρι, παρέθεσε στοιχεία στον Τύπο για τον αριθμό των εμβολιασμένων μελών του ενώ στελέχη του σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις υπενθύμιζαν την υποχρεωτικότητα στην ΕΣΣΔ σε άλλες ιστορικές περιόδους. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης, εμβολιάστηκαν live. Αφίσες οργανώσεων της Αριστεράς καλούσαν σε επίσης τήρηση των μέτρων τουλάχιστον στο πρώτο και δεύτερο κύμα της πανδημίας.

Και τα προβλήματα άρχισαν μετά την έναρξη της εμβολιαστικής ροής του πληθυσμού. Πώς η Αριστερά θα μιλάει για τα εργασιακά δικαιώματα, τα όρια των ελευθεριών αλλά και ταυτόχρονα την ιεράρχηση της δημόσιας υγείας; Το πρόβλημα το αντιμετώπισαν όσοι αποφάσισαν να κατέβουν σε διαδηλώσεις. Οι ίδιοι που ταυτόχρονα δεν ήθελαν να ταυτιστούν με το ρεύμα αρνητών και με ένταση διαχώριζαν τη θέση τους.

Η λεπτή ισορροπία είχε ένα επιπλέον πρόβλημα και αυτό περιγραφόταν και περιγράφεται από οργανώσεις αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ ως εξής: Πώς θα διαφοροποιηθείς στο πεδίο των ελευθεριών όταν έχεις δείξει την απόλυτη συναίνεση στον οδικό χάρτη περιορισμών της κυβέρνησης; Θύμιζαν ας πούμε μέχρι και την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα για υπουργό Υγείας κοινής αποδοχής. Από την άλλη οι πολιτικοί αντίπαλοι της Αριστεράς, έτριβαν τα χέρια τους όσο θόλωνε η γραμμή μεταξύ ακροδεξιάς άρνησης και αριστερού σκεπτικισμού. Ενα πρόβλημα που διαπερνά ακόμη τα κινήματα και βαθύτερα έχει να κάνει με την ίδια τη γραμμή της Αριστεράς και το πώς τοποθετείται στα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας, ακόμη και πριν από τον ιό. Εξάλλου έχει περάσει πολύς καιρός πια από την τελετουργία του ΚΚΕ στην Πρωτομαγιά του 2020 που επιχείρησε να συνδυάσει για πρώτη φορά την τήρηση των μέτρων με την έκφραση αντίστασης.

Κριτική στο σύνολο επίσης της κοινοβουλευτικής Αριστεράς γίνεται για το γεγονός πως η ίδια οριοθέτησε εντός υγειονομικής κρίσης τις ενστάσεις της και όχι στο μείζον θέμα του περιορισμού – μια αριστερή κριτική είναι αυτή. Μια πιο συστημική είναι πως φλέρταρε με τους αρνητές. Οι πρόσφατες διαδηλώσεις ακροδεξιών στη Ρώμη, κατά του πράσινου πάσου, εδώ ανοιχτά συμμετείχαν νεοφασίστες της Forza Nuova, και η εισβολή στα γραφεία του κεντροαριστερού μαζικότατου συνδικάτου Cgil, πυροδότησαν αντιδιαδηλώσεις κατά του νεοφασισμού. Ισως και την πρώτη μαζική διευκρίνιση πως οι δρόμοι και τα αιτήματα αρχίζουν να αποσαφηνίζονται με ταχύτητα.