Παρεκτροπές και σαμποτάζ

«Παρεκτράπην», είπε ψευτοκαθαρευουσιάνικα κάποια στιγμή ο Αλέξης Τσίπρας, εν τη ρύμη του λόγου του, στη χθεσινή παράστασή του από τη Βουλή, για να αποδείξει ακόμα μια φορά ότι για να μιλάς τη γλώσσα, είτε δημοτική είτε καθαρεύουσα, πρέπει να την ξέρεις, αλλιώς μάθαινε απέξω και λέγε τα ποιήματα που σου γράφουν οι λογογράφοι σου, για να μην εκτίθεσαι. Διότι, ως γνωστόν, τύπος «παρεκτράπην» στην ελληνική γλώσσα δεν υπάρχει. Στη δημοτική είναι «παρεκτράπηκα», στην καθαρεύουσα «παρεξετράπην».

Αλλ’ οι παρεκτροπές από την τάξη του λόγου του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν είναι μόνο γλωσσικές. Είναι, κυρίως, πολιτικές – και εκφράζονται με τη συνήθη διαστρέβλωση της πραγματικότητας, την υποκατάσταση των δεδομένων με πεποιθήσεις και, γενικώς, τη μετατροπή της αντιπαράθεσης σε ηθικολογία. Από την ευκολία με την οποία διαπράττει τόσα ρητορικά ολισθήματα, έχω πειστεί πλέον ότι έτσι αντιλαμβάνεται ο ίδιος την πραγματικότητα. Ο,τι για όσους επικαλούνται τα γεγονότα και τη λογική ηχεί ως διαστρέβλωση, γι’ αυτόν είναι ο κόσμος του. Και πώς να αντιπαρατεθείς σε ένα πρόσωπο που θεωρεί ότι ο κόσμος του είναι το παραμορφωμένο είδωλο που περιγράφει;

Οταν λοιπόν, χθες, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έλεγε στον Τσίπρα ότι όσα ανέφερε ως δεδομένα δεν απηχούσαν την πραγματικότητα, είναι βέβαιο ότι ο αντίπαλός του δεν τον κατανοούσε. Διότι ήταν βέβαιος ότι έλεγε το σωστό, άλλωστε το είχε διαβάσει στις αγαπημένες του εφημερίδες και στα εξίσου αγαπημένα του σάιτ, αυτά που είναι η αντήχηση της φωνής του. Οπως ήταν βέβαιος ότι πάντα έκανε το σωστό στη διάρκεια της πανδημίας: όταν στην αρχή επέκρινε την κυβέρνηση επειδή απαγόρευσε τα πάρτι στην Πάτρα, όταν αργότερα έκλεινε το μάτι στους νέους που συνωστίζονταν στις πλατείες, όταν επέκρινε την καμπάνια στα ΜΜΕ ως προσπάθεια εξαγοράς τους, όταν προέκρινε το υγειονομικό σαμποτάζ υποθάλποντας ανούσιες και άσκοπες διαδηλώσεις – και ιδίως τις διαδηλώσεις για τα δήθεν δικαιώματα του ισοβίτη δολοφόνου της 17 Νοέμβρη Κουφοντίνα, τα οποία στο τέλος διά δικαστικής αποφάσεως απεδείχθη ότι δεν παραβιάστηκαν. Κατόπιν, και ενώ έρχονταν τα εμβόλια, ο Τσίπρας ισχυριζόταν ότι εμβόλιο «δεν έχει ανακαλυφθεί» και στη συνέχεια, μέσω του Παύλου Πολάκη (που εκτός από ένας γραφικός ορεσίβιος υπήρξε και αναπληρωτής υπουργός Υγείας στις κυβερνήσεις του), τα εμβόλια καταγγέλθηκαν ως «μη δοκιμασμένα», ενώ γίνονταν συνεχώς καταγγελίες για φάρμακα που η κυβέρνηση σκοπίμως δεν εισάγει στις θεραπείες των ασθενών – με αποκορύφωμα την πρόταση για χρήση ιβερμεκτίνης, ενός φαρμάκου για ζώα! Το φάρμακο αυτό, μάλιστα, ο Πολάκης προέτρεπε να το πάρει ο Αδωνις Γεωργιάδης! Τέλος ο Τσίπρας αποκάλεσε «ξεσκαρτάρισμα» τον εμβολιασμό με Αστρα Ζένεκα ενώ συνέκρινε τα εμβόλια με «ρετσινόλαδο», γνωστό και ως υλικό βασανιστηρίων από την αστυνομία της δικτατορίας Μεταξά.

Οι πολιτικές αυτές εκ μέρους της αξιωματικής αντιπολίτευσης, και μαζί τα ήξεις-αφήξεις και η δήθεν «προοδευτική» στάση ανοχής των ανεμβολίαστων του Δημοσίου, ενίσχυσαν τους αμφισβητίες των εμβολιασμών. Με αποτέλεσμα ξεχωριστό: ενώ στην Ευρώπη το αντιεμβολιαστικό κίνημα το υπέθαλψε η Ακροδεξιά, στην Ελλάδα βρέθηκε να το υποκινεί και η Αριστερά!

Είναι ψιλά γράμματα όλα αυτά για τον Αλέξη Τσίπρα, που αισθάνεται αυτάρκης και σίγουρος ότι έπραξε το σωστό; Αδιάφορο. Είναι μια πολιτική απολύτως λανθασμένη. Καταστροφική και υπονομευτική. Κι αν δεν το καταλαβαίνει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, το καταλαβαίνουν με το παραπάνω οι πολίτες.