Γκάλοπ, φέρετρα, γυναικοκτονίες

Σύμφωνα με το τελευταίο κρούσμα, έλληνες δημοσκόποι ακολουθούν το παράδειγμα της Αυστρίας και ο Πρωθυπουργός ελέγχεται επειδή κατά το παρελθόν υπήρξε ομιλητής σε βράβευση του Σεμπάστιαν Κουρτς (ουάου, που θα ‘λεγε και ο πρώην σύντροφος). Εχει συμβεί κι άλλοτε η συζήτηση για την ευρωπαϊκή επικαιρότητα να διεξάγεται με όρους εσωκομματικών εκλογών. Τα ριφλέξ, όμως, αυτή τη φορά πρόδωσαν την έμπνευση. Την επιλογή του Αλέξη Τσίπρα να βάλλει προσωπικά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη με λεκτικές ρουκέτες απ’ όπου κι αν προέρχονται.

Είναι ένα μοτίβο που ενώνει τον ΣΥΡΙΖΑ του 2010 με τον σημερινό. Ενα μοτίβο που ποτέ δεν βγήκε από την εργαλειοθήκη της οξύτητας. Σε μια διαστροφή του γνωστού τσιτάτου, αν μια πεταλούδα χτυπήσει τα φτερά της κάπου στην Ευρώπη, το πιθανότερο είναι ότι ευθύνεται ο Μητσοτάκης. Στην Κουμουνδούρου εκτιμήθηκε ότι η εργαλειοποίηση της αυστριακής περιπέτειας θα προσφέρει ικανό άρτο και θεάματα – μέσω της Εξεταστικής – ώστε να συρθούν στο ίδιο κάδρο οι εγχώριοι κατηγορούμενοι. Εχει συμβεί άλλωστε και με τους 10 της Novartis. Σε δεύτερο επίπεδο ο ΣΥΡΙΖΑ συνεχίζει να ποντάρει εκεί που ξέρει να τοκίζει: στη διόγκωση του αισθήματος ότι «για όλα φταίνε τα ΜΜΕ». Οι δημοσιογράφοι είναι «πετσωμένοι» (εκτός από τους δικούς μας, που ασκούν λειτούργημα), άρα όλοι μπορούν να πέσουν στην αρένα για διαπόμπευση. Κοινωνικός αυτοματισμός, άλλωστε, υπάρχει, μόνο αν τον καταγγείλει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Πριν από τις δημοσκοπήσεις ήταν οι φρεγάτες. Ακόμη και αν η συζήτηση στη Βουλή επέβαλλε την έκθεση αντεπιχειρημάτων σε θεσμικό επίπεδο, η έξις έδειξε την πραγματική φύση της. Οι τίτλοι της επόμενης ημέρας έκαναν λόγο για «φέρετρα» που θα έρχονταν από το Σαχέλ. Αρκούσε η αναφορά αυτή του Αλέξη Τσίπρα για να πέσει σαν σπίθα στο χωράφι των φίλιων τρολ. Η επωδός αντηχεί ακόμη: με φωνή τσακισμένη από το ένστικτο ανθρωπιάς οι σχολιογράφοι των 30 λέξεων επέδειξαν την πλουμιστή ανάλυσή τους περί διεθνούς πολιτικής. Ολα είναι tweet. Ακόμη και οι ενστάσεις σε μια αμυντική συμφωνία δύο ευρωπαϊκών κρατών.

Στο ίδιο ύφος είχαν προηγηθεί τοποθετήσεις για την ταύτιση της νεοφασιστικής απειλής με την κυβερνώσα Κεντροδεξιά. Με αφορμή τα επεισόδια στο ΕΠΑΛ Σταυρούπολης ο εκπρόσωπος Τύπου Νάσος Ηλιόπουλος άνοιξε τον ευρυγώνιο στον ραδιοφωνικό σταθμό Στο Κόκκινο: «Οχι μόνο έχουμε να κάνουμε με αδυναμία αντιμετώπισης του προβλήματος της νεοναζιστικής δράσης στο πεδίο εκ μέρους της κυβέρνησης, αλλά ταυτόχρονα και τη δημιουργία χώρου για να ανθήσουν ανάλογες πρακτικές». Το ζήτημα μιας κοινωνίας που αναζητά ακόμη απαντήσεις για τη ριζοσπαστικοποίηση τμήματος της νεολαίας έπεσε κακήν κακώς στην πυρά της κομματικής αντιπαράθεσης. Λίγο νωρίτερα το αφήγημα απαιτούσε την ομολογία κυβερνητικής ενοχής για τις γυναικοκτονίες. Πριν αναλάβουν δράση οι «αλληλέγγυοι και οι αλληλέγγυες του πληκτρολογίου» ο τομεάρχης Προστασίας του Πολίτη Χρήστος Σπίρτζης είχε καταθέσει τη δική του ανάρτηση στο Twitter, με αφορμή τη δολοφονία της 31χρονης Δώρας στη Ρόδο: «Μια ακόμη γυναίκα σκοτώθηκε … αφήνοντας την ανασφάλεια να περιδιαβαίνει τις ψυχές των συμπολιτών μας, σε όλη τη χώρα. Πόσες ακόμη πρέπει να θυσιαστούν για να αντιληφθούν ότι η πολιτική Μητσοτάκη πρέπει να αλλάξει;». Οι αντιδράσεις δεν προήλθαν μόνο από την πλευρά της κυβέρνησης. Η Αννέτα Καββαδία, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, αντέκρουσε: «Οχι στην πλάτη μας, όχι στο όνομά μας! Η χονδροειδέστατη απόπειρα εργαλειοποίησης μιας ακόμη στυγερής γυναικοκτονίας, μας προσβάλλει βαθύτατα! Και ως γυναίκες και ως αριστερές. ΥΓ. Σοβαρά τώρα; Αυτόν τον τρόπο αντιπολίτευσης επιλέγουμε;».

ΜΑΓΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΛΙΠΟΘΥΜΙΕΣ. Στο υστερόγραφό της κρύβεται ο διάβολος. Η κεντρική επιλογή της κατά μέτωπο τοξικότητας υποδεικνύει την υποτροπή στην παλιά συνταγή με τα «μαγκάλια». Τότε που ο επελαύνων ΣΥΡΙΖΑ πρόσθετε μουσαμάδες στην πρόσοψη της ελληνικής πραγματικότητας. Μαθητές λιποθυμούσαν στα σχολεία επειδή δεν είχαν να φάνε. Δεκάδες άνθρωποι αυτοκτονούσαν και αιτία ήταν τα Μνημόνια που έφερναν οι «γερμανοτσολιάδες». Οι φοιτητές που πέθαναν στη Λάρισα από τις αναθυμιάσεις στο διαμέρισμά τους δεν θα μπορούσαν παρά να περάσουν στη μεγάλη διήγηση για τα πάθη της Ελλάδας επί νέας «Κατοχής». Είναι εκφάνσεις του αντιπολιτευτικού λόγου που επιβιώνουν στα ελάσσονα κόμματα, καθώς και στη γλυκερή διαφήμιση της ευαισθησίας που έχει κατακλύσει τις πολεμίστρες των social media. Επιβιώνει, ωστόσο, και τον Ιούνιο του 2020 σε μια ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα: «Η λιποθυμία ενός εννιάχρονου κοριτσιού λόγω ελλιπούς σίτισης, κόρης ξενοδοχοϋπαλλήλου που έμεινε άνεργη, γυρίζει τη χώρα μας χρόνια πίσω και φωτίζει με τα πιο σκοτεινά χρώματα αυτό που βιώνουν οι εργαζόμενοι εδώ και καιρό». Ο νατουραλισμός ως αντιπολιτευτικό πυροτέχνημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει ότι χάνει στις δημοσκοπήσεις, επειδή οι δημοσκοπήσεις είναι στημένες. Οτι η ελληνογαλλική συμφωνία πάσχει, επειδή ανοίγει την κούρσα των εξοπλισμών. Τα σχολεία γίνονται καταφύγια χρυσαυγιτών, επειδή κυβερνάει η Κεντροδεξιά στην Ελλάδα. Και τα αρσενικά παλαιάς κοπής δολοφονούν γυναίκες ορμώμενα από την εξουσιαστική αδρεναλίνη. Δεν είναι η πραγματικότητα, αλλά τόσο το χειρότερο γι’ αυτήν.