Επιστροφή στις ρίζες

Τζορτζ Τσούνης: η πρόταση του προέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν για τη θέση του αμερικανού πρεσβευτή στην Αθήνα, στη θέση του Τζέφρι Πάιτ. Μετανάστης δεύτερης γενιάς με καταγωγή από τον Πλάτανο της ορεινής Ναυπακτίας. Οι γονείς του έφυγαν κυνηγώντας το «αμερικανικό όνειρο» και ο Τσούνης, για πολλούς, το κατέκτησε. Η επιλογή του από τον Μπάιντεν για την πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα είναι πολιτική. Και θα ισχύσει εφόσον εγκριθεί από την Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Γερουσίας, της οποίας προεδρεύει ο καλός φίλος του Τσούνη, Ρόμπερτ Μενέντεζ, ο οποίος φέρεται να είχε ρόλο και στο να καταλήξει ο Μπάιντεν στο πρόσωπό του.  Ο Τζορτζ Τζέιμς Τσούνης είναι επιχειρηματίας. Ιδρυτής, πρόεδρος και CEO του ομίλου Chartwell Hotels, μιας εταιρείας που έχει την ιδιοκτησία και τη διαχείριση των ξενοδοχείων Hilton, Marriott και Intercontinental στις ΗΠΑ. Και το όνομά του φιγουράρει μεταξύ των πλουσιότερων μελών της Ομογένειας.

Γνήσιο τέκνο της ελληνικής κοινότητας της Νέας Υόρκης, με ό,τι σημαίνει αυτό, έχει στενή σχέση με την ελληνορθόδοξη Εκκλησία και με την Ομογένεια ενώ και η σύζυγός του είναι ελληνικής καταγωγής. Είναι μέλος του Αρχιεπισκοπικού Συμβουλίου της Ελληνορθόδοξης Αρχιεπισκοπής Αμερικής, του Faith and Leadership 100, του Συμβουλίου Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC) και της Ελληνικής Πρωτοβουλίας (THI). Εχει παρασημοφορηθεί με την υψηλότερη αναγνώριση που απονέμει η Ελληνορθόδοξη Εκκλησία της Αμερικής, το Μετάλλιο του Αγίου Παύλου, από τον πρώην Αρχιεπίσκοπο Δημήτριο, ενώ έχει πάρει το βραβείο «Justice for Cyprus», της Ομοσπονδίας Κυπριακών Αμερικανικών Οργανισμών, από τον πρώην πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Δημήτρη Χριστόφια, αλλά και το βραβείο Athens-Wishner, το οποίο απονέμεται από κοινού από την Αμερικανοεβραϊκή Επιτροπή (AJC) και το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC).

Χαρακτηρίζεται ισχυρό μέλος του ελληνοαμερικανικού λόμπι και είναι ένας από τους χρηματοδότες σειράς Δημοκρατικών και το 2012 ήταν πρόεδρος των «Ελληνοαμερικανών για τους Ομπάμα – Μπάιντεν». Σε καμπάνια του Μενέντεζ είχε ρόλο οικονομικού διευθυντή. Ο γερουσιαστής όταν τον βράβευσε στην Ελληνική Ενωση Δικηγόρων δήλωσε ότι «ο Γιώργος Τσούνης είναι η προσωποποίηση του “αμερικανικού ονείρου” και η ιστορία του ένα εντυπωσιακό αμερικανικό success story», με τον Τσούνη να χαρακτηρίζει τον Μενέντεζ τον μεγαλύτερο φιλέλληνα της εποχής του (thenationalherald.com). Η σχέση του με τον Μπάιντεν χαρακτηρίζεται μακροχρόνια, ενώ γνωρίζει και τον ΥΠΕΞ των ΗΠΑ Αντονι Μπλίνκεν. Αυτές οι σχέσεις είναι που τον κάνουν να θεωρείται ένας άνθρωπος με διασυνδέσεις, ο οποίος έχει παρακολουθήσει τα προβλήματα τόσο στα ελληνοτουρκικά όσο και στο Κυπριακό και θα μπορούσε να παίξει ρόλο σε μια κρίση.

Η ανάρτησή του για την 4η Ιουλίου το 2020 στο Twitter δείχνει ότι ο Τσούνης είναι ένας αμερικανός πολίτης, με ελληνική καταγωγή, χωρίς δεύτερες σκέψεις. «Ευχαριστώ, μαμά και μπαμπά, που είχατε το κουράγιο να αφήσετε το μικρό χωριό στην Ελλάδα και ήρθατε στις ΗΠΑ» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Τα συγχαρητήριά του στον Μπάιντεν για την επιλογή Τσούνη έδωσε και ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος, λέγοντας ότι είναι «διακεκριμένο μέλος της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, ένα αγαπημένο μέλος της Εκκλησίας μας και συμπρόεδρος των Εορτασμών της Αρχιεπισκοπής μας για τα 200 χρόνια της Επανάστασης του 1821».

Ωστόσο η πρόταση Μπάιντεν έχει προκαλέσει τόσο θετικά όσο και αρνητικά σχόλια. Με τα δεύτερα να πηγάζουν κυρίως από την παλαιότερη πρόταση Ομπάμα να διοριστεί ο Τσούνης πρεσβευτής των ΗΠΑ στο Οσλο, το 2014, που έληξε άδοξα, καθώς απορρίφθηκε στην ακρόαση. Η αντιπαράθεση για το πρόσωπό του αποτυπώνεται και στα ΜΜΕ, καθώς οι σχέσεις Αθήνας – Ουάσιγκτον βρίσκονται σε εξαιρετικά υψηλό επίπεδο και η Ελλάδα θεωρείται ότι έχει τον δικό της ρόλο στην περιοχή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα πρόσωπα που αποτελούν πολιτική επιλογή είναι ένα σημαντικό ποσοστό των αμερικανών πρεσβευτών που διορίζονται κάθε χρόνο και συνήθως φτάνει το 30%-35% σύμφωνα με τα στοιχεία της Αμερικανικής Ενωσης Εξωτερικών Υπηρεσιών (AFSA). Ποσοστό που δεν είναι δεσμευτικό, καθώς επί Τραμπ οι πολιτικές προτάσεις εκτοξεύθηκαν, όπως σημείωνε ο «Guardian».

Αρμόδιες πηγές σχολιάζοντας την πρόταση Τσούνη σημείωναν ότι, αν εγκριθεί, η θητεία του και μόνο θα δείξει αν μπορεί να τα καταφέρει. Με την περίπτωσή του ασχολήθηκε και το Reuters, καταγράφοντας οπαδούς και πολεμίους. «Μιλάει άπταιστα ελληνικά και είναι μέλος πολλών ελληνικών οργανώσεων. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ταιριάζει πολύ» δήλωνε αξιωματούχος της κυβέρνησης Μπάιντεν.

Ο Μπομπ Σέρμαν, πρώην πρεσβευτής των ΗΠΑ επί Ομπάμα στην Πορτογαλία, επίσης πολιτική πρόταση, ο οποίος γνώρισε τον Τσούνη κατά την εκπαίδευση των υποψηφίων στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, τον χαρακτήρισε «μυαλό πρώτης κατηγορίας», που έχει, όπως είπε, «φοβερές αναλυτικές ικανότητες και πνεύμα διπλωμάτη». Αναφερόμενος στην υπόθεση του Οσλο, μίλησε για «μια κακή μέρα σε μια δημόσια σκηνή», για να προσθέσει ότι αυτή η περίπτωση είναι διαφορετική, καθώς «πρόκειται για κάτι που έχει βαθιές ρίζες μέσα του, που γνωρίζει από μέσα και έξω, και αυτή είναι η Ελλάδα, η σχέση των ΗΠΑ με την Ελλάδα».

Στον αντίποδα, ο βετεράνος διπλωμάτης Τσας Φρίμαν υποστήριξε πως «εκτός από την ελληνική του κληρονομιά, δεν υπάρχει κανένας λόγος να πιστεύουμε ότι είναι πιο κατάλληλος για να εκπροσωπήσει τις ΗΠΑ στην Αθήνα από ό,τι στο Οσλο». Φρόντισε δε να τονίσει ότι η ελληνική πολιτική συνδέεται μεταξύ άλλων με την Τουρκία, την ΕΕ, τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο και το Ισραήλ. Αντίθετος και ο Ρίτσαρντ Μπούτσερ, επίσης διπλωμάτης καριέρας με θητεία στην Κύπρο, εκπρόσωπος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ επί σειρά ετών και πρώην βοηθός ΥΠΕΞ, ο οποίος τονίζει ότι «το ζήτημα δεν είναι υπηρεσιακός ή πολιτικός διορισμός αλλά θέμα ικανότητας ή μη».