Μια φορά κι έναν καιρό στη Σουηδία…

Η Εθνική μας παίζει απόψε στη Σουηδία ένα παιχνίδι που θα ξεδιαλύνει το μέλλον της στον όμιλο των προκριματικών του Μουντιάλ στον οποίο βρίσκεται. Γράφεται δεξιά κι αριστερά πως ανάλογα με το αποτέλεσμα αλλάζουν και οι πιθανότητές της. Πράγματι με νίκη κόντρα στη Σουηδία η Εθνική θα πιάσει στη βαθμολογία τους Σκανδιναβούς στη δεύτερη θέση και θα βρεθεί σε απόσταση μόλις ενός βαθμού από την Ισπανία. Θα έχει στα υπέρ της την ισοβαθμία με τη Σουηδία, θα καπαρώσει τη δεύτερη θέση και θα ελπίζει ακόμα και για την πρώτη θέση, αφού στην επόμενη αγωνιστική, στις 11 Νοεμβρίου, υποδέχεται, στο ΟΑΚΑ, την Ισπανία. Με ισοπαλία η Εθνική μας θα παραμείνει σε απόσταση τριών βαθμών από τη Σουηδία και θα πλησιάσει στους τρεις πόντους την Ισπανία. Για να έχει ελπίδες πρέπει οπωσδήποτε να κερδίσει τα δυο τελευταία ματς, που θα δώσει στο ΟΑΚΑ με την Ισπανία και το Κόσοβο και να τη βολέψουν κι άλλα αποτελέσματα. Αλλά και με ήττα, σημειώνουν οι αναλυτές των πιθανοτήτων, η Εθνική μας θα έχει μαθηματικές ελπίδες για να πάρει τουλάχιστον τη δεύτερη θέση. Η Σουηδία θα έχει 15 βαθμούς, η Ισπανία 13 και η Ελλάδα 9. Για να τερματίσει στη δεύτερη θέση η Εθνική μας θα πρέπει να κερδίσει την Ισπανία και το Κόσοβο, αλλά και να μην πάρει τη νίκη η Ισπανία στο εντός έδρας παιχνίδι της την τελευταία αγωνιστική με τη Σουηδία. Γίνεται; Μόνο θεωρητικά. Για αυτό και όλα αυτά ισχύουν, αλλά μόνο στα χαρτιά: στην πραγματικότητα, αν η Εθνική μας απόψε ηττηθεί, θα έχει μόνο μαθηματικές ελπίδες – δηλαδή θα κυνηγάει θαύματα που δεν γίνονται ποτέ. Το ίδιο περίπου ισχύει κι αν φέρει μια ισοπαλία: και σε αυτή την περίπτωση η πρόκρισή της είναι δύσκολη υπόθεση. Πρέπει π.χ. υποχρεωτικά να κερδίσει την Ισπανία στο ΟΑΚΑ: δεν μου μοιάζει πολύ πιθανό.

Δύσκολο

Μπορεί η Εθνική μας να κερδίσει τη Σουηδία στη Στοκχόλμη; Φαίνεται δύσκολο. Η Σουηδία εντός έδρας έχει χάσει τα τελευταία χρόνια μόνο από την παγκόσμια πρωταθλήτρια Γαλλία και την Πορτογαλία του Ρονάλντο. Εχει κερδίσει ομάδες όπως η Ιταλία και η Ισπανία – και μάλιστα το έχει κάνει με την πλάτη στον τοίχο κι όχι σε ματς αδιάφορα. Η Εθνική μας στη Σουηδία έχει καλή παράδοση: μετρά τρεις ισοπαλίες. Αλλά ποτέ δεν έδωσε με τους Σουηδούς ένα ματς όπως το αποψινό.

Ελεγαν

Ας ποντάρουμε στη μεταφυσική αφού αγωνιστικά οι ελπίδες δεν είναι πολλές. Στο πρόσφατο (μετριότατο) ντοκιμαντέρ για τον Οτο Ρεχάγκελ και το κατόρθωμά του στην Πορτογαλία το 2004 (που βγήκε στις αίθουσες με τον τίτλο King Otto) κάποιοι πρωταγωνιστές στις διηγήσεις τους θυμούνται την περίφημη νίκη της ομάδας εκείνης στη Σαραγόσα με αντίπαλο την Ισπανία – νίκη που ουσιαστικά είχε δώσει στην Εθνική μας την πρόκριση για τα τελικά του Euro του 2004. Υπάρχει μόνο μια ομοιότητα ανάμεσα στον Ρεχάγκελ και τον Φαν’τ Σιπ: τότε, το μακρινό 2003, όλοι έλεγαν πως αν η Εθνική του Γερμανού έχανε στη Σαραγόσα αυτός θα μας αποχαιρετούσε – ο Στράτος Αποστολάκης έχει ισχυριστεί πως ήταν έτοιμος να τον διαδεχτεί ο Γιάννης Κυράστας και τότε ο Αποστολάκης είχε σχέσεις με την ΕΠΟ γιατί ήταν προπονητής της Ολυμπιακής ομάδας. Κάτι ανάλογο ισχύει και με τον Ολλανδό: μετά την ισοπαλία της Εθνικής με το Κόσοβο στην ΕΠΟ είχαν αρχίσει να ψάχνουν τον αντικαταστάτη του. Τον άφησαν στην ησυχία του να παίξει το ματς με τους Σουηδούς στην Αθήνα πιστεύοντας πως δεν πρόκειται να το κερδίσει κι αυτός και η ομάδα του με κάμποση τύχη πήραν το ματς και μετά κι αυτό με τη Γεωργία. Απόψε έχουν τη δυνατότητα να παίξουν τα ρέστα τους στη Στοκχόλμη.

Σερί

Για να κερδίσει η Εθνική μας πρέπει να κάνει το καλύτερο παιχνίδι της: γίνεται, αλλά σπανίως κατά παραγγελία. Η δε άποψη ότι με τους δυνατούς παίζουμε καλά ενώ με τους μικρούς μπλέκουμε είναι μισή αλήθεια: με τους Ιταλούς στη Ρώμη τον καιρό του Φαν’τ Σιπ απλά χάσαμε αξιοπρεπώς. Γίνεται πολύς λόγος για το σερί των περίφημων 14 ματς χωρίς ήττα που τρέχει η Εθνική μας. Αλλά μέσα σε αυτά τα 14 αποτελέσματα υπάρχουν πολλά για τα οποία δεν μπορεί να είναι περήφανος κανένας – οι ισοπαλίες με το Κόσοβο και τη Γεωργία στην Τούμπα π.χ. μπορεί να κοστίσουν ακριβά στο τέλος της φάσης των προκριματικών. Θέλω να πω πως αν απόψε η ομάδα ηττηθεί δύσκολα κάποιος θα επικαλεστεί το προηγούμενο σερί ως κάποιο είδος επιτυχίας: η Εθνική μας έχει στόχο την πρόκριση στο Μουντιάλ του Κατάρ από τη μέρα που αποκλείστηκε από τα τελικά του Euro 2020, πάλι με τον Φαν’τ Σιπ στον πάγκο. Οταν έχασε τις ελπίδες της για πρόκριση μετά την ήττα από τη Φινλανδία και την ισοπαλία στο ΟΑΚΑ με το Λιχτενστάιν αυτός ήταν προπονητής. Ο Αγγελος Αναστασιάδης, στον οποίο χρεώνεται η προηγούμενη αποτυχία, είχε μεγάλη ευθύνη κι αυτός, αλλά η Εθνική μας όταν τον απέλυσαν δεν είχε αποκλειστεί – τουλάχιστον όχι μαθηματικά. Με τον Φαν’τ Σιπ στον πάγκο αποκλείστηκε και με αυτόν δεν κατάφερε να πάρει ούτε καν ένα εισιτήριο για τα μπαράζ του Euro 2020 δια μέσου του UEFA Nations League. Μέχρι τώρα ο Ολλανδός μετρά δυο συνεχόμενες αποτυχίες και 14 ματς στη σειρά χωρίς ήττα. Που θα του είναι χρήσιμα μόνο αν απόψε η ομάδα του καταφέρει να κερδίσει…

Τελικός

Στο μεταξύ το UEFA Nations League τελείωσε με τους Γάλλους να το κατακτούν και τους Ισπανούς να φωνάζουν για τη διαιτησία: κατά τη γνώμη τους το γκολ του Εμπαπέ με το οποίο κρίθηκε ο τελικός δεν θα έπρεπε να μετρήσει ποτέ. Δεν έχουν δίκιο διότι ο κανονισμός είναι σαφής: από τη στιγμή που ο εμπλεκόμενος στη φάση ισπανός αμυντικός Γκαρθία ακουμπά την μπάλα, ο γάλλος κυνηγός μπορεί να την κοντρολάρει και να σκοράρει. Ο κανονισμός είναι αστείος, διότι στην έναρξη της φάσης ο Εμπαπέ είναι ακάλυπτος, αλλά αυτός είναι ο κανονισμός και ορθά εφαρμόστηκε. Στη FIFA ο τρόπος που χρησιμοποιείται το VAR για τις εκτιμήσεις τέτοιων φάσεων δεν αρέσει και έχει ήδη ξεκινήσει συζήτηση για την αλλαγή του κανονισμού του οφσάιντ – το γκολ του Εμπαπέ που προκαλεί ερωτηματικά μπορεί να αποδειχτεί χρήσιμο.

Ηδη

(Σε δεύτερη σκέψη μάλλον είναι ήδη χρήσιμο. Τον τελικό του UEFA Nations League, αν αυτός δεν κρινόταν από μια διαιτητική απόφαση που σήκωσε άπειρες συζητήσεις σε όλη την Ευρώπη, αμφιβάλω αν σήμερα θα τον θυμόταν κανείς…).