Για όλα (τούς) φταίει ο Τύπος

Για όλα (τούς) φταίει ο Τύπος

Ηταν αναμενόμενο, έγινε πράξη! Στην πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής στη Βουλή, που κατέθεσε χθες ο ΣΥΡΙΖΑ, με αφορμή την παραίτηση του αυστριακού καγκελαρίου Κουρτς, αναφέρομαι. Το είχα σχεδόν προαναγγείλει. Οπως το είχα εξηγήσει διεξοδικά χθες το έργο, ο ΣΥΡΙΖΑ δράττεται της ευκαιρίας που μας έρχεται απ’ έξω για να σηκώσει σκόνη για ένα θέμα που πολλές φορές έχει επικαλεστεί προκειμένου να δικαιολογήσει το γιατί, ενώ φθείρεται η κυβέρνηση, δεν εισπράττει τίποτε το κόμμα της χαράς. Δεν ευθύνεται λοιπόν ούτε η αναξιοπιστία του ηγέτη του, ούτε η ένδεια του πολιτικού του λόγου, ούτε η έλλειψη στρατηγικής, ούτε η πρόταση για το πρόβλημα της χώρας. Κατά τον ΣΥΡΙΖΑ και τον ηγέτη του, ευθύνεται ο… Τύπος!

Ο εξαγορασμένος, εξωνημένος, καθοδηγούμενος, εξαρτώμενος, «λαδιάρης» σαν ποντικός σε ελαιοαποθήκη, άθλιος ελληνικός Τύπος, που αποσιωπά τις ευθύνες της κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού προσωπικά για την κατάσταση στη χώρα, επειδή τον έχουν «λαδώσει» σε τέτοιο βαθμό ώστε επιπροσθέτως αποσιωπά και την τρομερή αντιπολιτευτική παρουσία (πού ‘ν’ τη;) του ΣΥΡΙΖΑ και του προέδρου του.

Αυτό είναι σε γενικές γραμμές το περίγραμμα της πρότασης, εξόχως συκοφαντικό και αδιανόητα χυδαίο για τον ελληνικό Τύπο και τους ανθρώπους του. Δεν ξεφεύγει γραμμή από τη διαχρονική θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο Τύπος στην Ελλάδα ευνοεί τους αντιπάλους του ΣΥΡΙΖΑ και επειδή «τα πιάνει» εκτελεί συμβόλαια για τη συκοφάντηση και την προς όφελος των εχθρών του απαξίωσή του. Γραμμή όμως…

Οταν δεν αρέσει η κριτική

Αντιγράφω, για του λόγου το αληθές, απόσπασμα από το ελεεινό κείμενο που προσυπέγραψαν όλοι οι βουλευτές του κόμματος, και πρώτος πρώτος φυσικά ο «Λεγάμενος»:

«Αμεση συνέπεια των παραπάνω ήταν καθ’ όλη αυτή την περίοδο (της διακυβέρνησης Μητσοτάκη) η κριτική των κυρίαρχων ΜΜΕ της χώρας απέναντι στην κυβέρνηση να συσχετίζεται ευθέως με την οικονομική τους στήριξη, εν μέσω πανδημίας και συρρίκνωσης των διαφημιστικών τους εσόδων, οδηγώντας στην εμφάνιση φαινομένων ανάλωσής τους στη φιλοτέχνηση θετικής εικόνας για τον Πρωθυπουργό προσωπικά και για την κυβέρνησή του συνολικά (…) Η κυβέρνηση, πράγματι, εδώ και καιρό, και ήδη ακόμη και σήμερα, χωρίς σταματημό σχεδιάζει και εκτελεί μια στρατηγική ποδηγέτησης του Τύπου, βάσει της οποίας παχυλά πακέτα χρηματοδότησης και κρατικής διαφήμισης χρησιμοποιούνται ως όπλο κατά των αντιπολιτευτικών δημοσιογραφικών φωνών και ως επιβράβευση για τις φίλιες προς την κυβέρνηση ή τις βολικά σιωπηλές δημοσιογραφικές πένες»!!

Ητοι, κατά την αντίληψη της Κουμουνδούρου, όταν στηρίζεται εξαιτίας των επιπτώσεων της πανδημίας για να τα βγάλει πέρα και ο τελευταίος ταβερνιάρης της χώρας, ένας μόνο κλάδος θα έπρεπε να αφεθεί να πεθάνει από τις επιπτώσεις αυτές – ο Τύπος! Ο Τύπος, τον οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ ποτέ δεν σεβάστηκε, ποτέ δεν αναγνώρισε, ουδέποτε βοήθησε, όπως και ποτέ δεν αποδέχθηκε τον κομβικό του ρόλο στη λειτουργία της Δημοκρατίας. Να βοηθηθεί λοιπόν για να επιβιώσει της πανδημίας κάθε μικρή ή μεγαλύτερη οικονομική μονάδα στη χώρα, αλλά ο Τύπος να αφεθεί αβοήθητος, και ειδικά εκείνος ο Τύπος που εξακολουθεί να μην υποτάσσεται στο «πνεύμα» του «Λεγάμενου». Που δεν τον αποθεώνει…

Ανατριχιαστικό; Οχι και τόσο για μας, που ζήσαμε το 2017 την απελπισμένη προσπάθειά του να ποδηγετήσει με χίλιους τρόπους τον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη προκειμένου να τον σύρει στο άρμα του. Το ήθελε τόσο πολύ, προκειμένου, πλην όλων των άλλων, να προχωρήσει σε εκκαθαριστική επιχείρηση εναντίον ορισμένων μη αρεστών δημοσιογράφων, όπως ο υποφαινόμενος…

«Τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα»

Και δεν είναι μόνο αυτά. Ο «Λεγάμενος» και η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κόμματός του επιχειρούν να παραδώσουν μαθήματα δημοκρατικής συνείδησης στο σύνολο σχεδόν του δημοσιογραφικού κόσμου της χώρας. Μεταφέρω εδώ σχετικό απόσπασμα, γιατί έχει μια αξία για μένα, προσωπικά. Γράφουν λοιπόν στην πρόταση για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής ο «Λεγάμενος» και οι βουλευτές του:

«Τα παραπάνω (περί του “λαδώματος” του ελληνικού Τύπου) δεν έχουν μόνο ιδιαίτερο δημοσιονομικό ενδιαφέρον, αλλά πολιτικό και ιδιαίτερα δημοκρατικό. Η αντικειμενική πληροφόρηση των πολιτών και η ερευνητική δημοσιογραφία και ο κριτικός έλεγχος της κυβέρνησης είναι η ψυχή της δημοκρατίας και όποιος τα αντιστρατεύεται εργάζεται κατά αυτής της ίδιας».

Την Πέμπτη που μας πέρασε, στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, εκδικάστηκε η αγωγή του «Λεγάμενου» για τη «βίλα του 500άρικου» στο Σούνιο, με την οποία απαιτεί αποζημίωση για την υποτιθέμενη τρωθείσα τιμή και υπόληψή του 1 εκατ. ευρώ. Ας συγκρίνει κάποιος αυτά που προσυπογράφει στο κείμενο για τη σύσταση εξεταστικής επιτροπής με την αλήθεια των πράξεών του. Οποιος το κάνει, φαντάζομαι θα καταλήξει στο ίδιο συμπέρασμα με εμένα – «τα ψεύτικα τα λόγια, τα μεγάλα»…

Για τα μπάζα

Και καταλήγω με το απίθανο, που πραγματικά θα έπρεπε να κινητοποιήσει τις δημοσιογραφικές ενώσεις, και δη την ΕΣΗΕΑ (αν υπήρχε ΕΣΗΕΑ): ο «Λεγάμενος» και η Κοινοβουλευτική του Ομάδα επιχειρούν να γίνουν… αρχισυντάκτες των ειδήσεων! Αρχισυντάκτες, προϊστάμενοι ειδησεογραφικών τμημάτων, διευθυντές ειδήσεων, ό,τι άλλο ήθελε προκύψει.

Μας λένε (άκουσον, άκουσον) πώς να κάνουμε τη δουλειά μας και… εγκαλούν δημοσιογράφους και μέσα ενημέρωσης διότι δεν έδωσαν τη δέουσα… προσοχή στην εργώδη παρουσία του ΣΥΡΙΖΑ στη δημόσια ζωή (αποτέλεσμα της οποίας προφανέστατα είναι η μνημειώδης αδυναμία του να εισπράξει έστω και μία μονάδα από την κυβερνητική φθορά). Αντιγράφω και πάλι από το μεγαλειώδες… λασποκείμενο της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ:

«Αποτέλεσμα των πρακτικών επιρροής και εξαναγκασμού που ασκεί η κυβέρνηση (στον Τύπο) είναι το ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση, από την αξιωματική μέχρι την ελάσσονα αντιπολίτευση, και οι δραστηριότητές τους περιορίζονται σε χαμηλή, περιθωριοποιημένη και ολιγόχρονη προβολή ή σε τυπικές αναφορές. Ελλιπής είναι η προβολή σημαντικών πολιτικών παρεμβάσεων, σημαντικών κοινωνικών φαινομένων, διαμαρτυριών και κινητοποιήσεων με μείζον πολιτικό ενδιαφέρον. Παραβλέφθηκαν τα λάθη, οι αντιφάσεις και οι καθυστερήσεις στην αντιμετώπιση της πανδημίας και η σύνδεση αυτών με τις τραγικές συνέπειες στους έλληνες πολίτες. Δεν προβλήθηκαν επαρκώς οι προτάσεις της αντιπολίτευσης για την ενίσχυση του ΕΣΥ και τη στήριξη των πληττόμενων. Ελειψαν οι καταγγελίες για τις διαστάσεις που έλαβε η διαφθορά, ιδίως στις προμήθειες υγειονομικού υλικού. Ελειψαν οι αναφορές στις κυβερνητικές ευθύνες σε σχέση με εθνικές καταστροφές, όπως οι πυρκαγιές του καλοκαιριού».

Από όλο αυτό, μια αναφορά θέλω να κάνω. Στο «έλειψαν οι καταγγελίες για τις διαστάσεις που έλαβε η διαφθορά». Εγώ ξέρω ότι αν κάποιος έχει στοιχεία για τη διαφθορά, αν είναι κόμμα, φέρνει τις καταγγελίες στη Βουλή και ζητάει από την κυβέρνηση εξηγήσεις. Αν είναι πολίτης, πηγαίνει κατευθείαν στον εισαγγελέα. Αρα, τι μας λέει ο ΣΥΡΙΖΑ; Να κάνει αναφορές σε σκάνδαλα ο Τύπος, να αντιμετωπίζει τις σχετικές, βαριές συνέπειες των καταγγελιών, και ο ΣΥΡΙΖΑ να κρύβεται πίσω από τις καταγγελίες του Τύπου. Ωραία αντιπολίτευση! Αλλά, κατά το κλασικό, αντιπολίτευση για τα μπάζα…