ΤΑ ΕΥΘΥΜΑ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΕΙΚΟΣΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΔΕΝ ΤΟ ΞΑΝΑΚΑΝΟΥΜΕ κ. ΠΟΛΙΣΜΑΝ

Το εδώλιον του κατηγορουμένου δεν το κατέχει κανείς. Διότι απλούστατα οι κατηγορούμενοι είνε πολλοί και δεν χωρούν. Εις δύο στοίχους, μία δεκάς στέκεται ορθία μπροστά εις τα κάγκελα που χωρίζουν το προεδρείον από το κοινόν και άλλη μία δεκάς καθισμένη σταυροπόδι! Είκοσι περίπου κατηγορούμενοι 7-14 ετών παιδάκια όλα, φοβισμένα, τρομοκρατημένα, άλλα ντυμένα με τρόπον που δείχνουν καλήν οικογενειακήν κατάστασιν, άλλα ντυμένα φτωχικά και δύο- τρία αλητόπαιδα. Για ποιο κοινόν έγκλημα λοιπόν κατηγορούνται τα δύσμοιρα παιδάκια, επάνω από τα οποία άγρυπνον περιφέρεται το βλέμμα του φύλακος αγγέλου-πόλισμαν, που αποτελεί και τον μοναδικόν μηνυτή τους; Αλλοίμονον, το έγκλημα είναι θανάσιμον! Εκαβάλλησαν πίσω από το τραμ, αθώοι και άψιλοι λαθρεπιβάται που δεν είχαν να πληρώσουν το σχετικόν δίφραγκον! Η εταιρεία μεταφορών είναι εκείνη που ωργάνωσε το σατανικόν σχέδιον της συλλήψεώς των. Ενα αυτοκίνητον-μπόγιας με μυστικούς(!) εγκαινιάσθη από πολλού καιρού, που παρακολουθεί τα τραμ κι’ όταν δει από πίσω κρεμασμένα παιδάκια, ειδοποιεί τον οδηγόν, ο οποίος σταματά ξαφνικά κι’ οι μυστικοί ορμούν κατά των λιλιπουτείων λαθρεπιβατών, τους πιάνουν από το αυτί και τους εισάγουν στην κλούβα! Θρήνος και οδυρμός.

– Κύριε πόλισμαν δεν το ξανακάνω!

– Κύριε πόλισμαν να συγχωρεθούν τα πεθαμένα σου! Με περιμένει η μαμμά μου!

– Κύριε πόλισμαν άφησέ μας για τελευταία φορά!

Αλλά ο νόμος είναι αυστηρός. Και ο εκπρόσωπός του ακόμη αυστηρότερος. Η κλούβα γεμίζει συνεχώς και το φορτίον της εκφορτώνεται, πλούσιον, εις το αυτόφωρον, για να πληρώσουν οι παραβάται του νόμου τα επίχειρα της παραβάσεώς του. Τι τραγική στιγμή!