Αγριεύει η παρτίδα στη σκακιέρα της Ταϊβάν

Τις προηγούμενες εβδομάδες, στην παγκόσμια γεωπολιτική σκακιέρα κυριαρχούσε η κίνηση της τριμερούς συμφωνίας AUKUS μεταξύ ΗΠΑ, Βρετανίας και Αυστραλίας. Μια κίνηση η οποία, πρακτικά, αποτέλεσε ένα διπλό ρουά – τόσο απέναντι στην Κίνα όσο και απέναντι στη Γαλλία. Την εβδομάδα που πέρασε, είδαμε στην ίδια σκακιέρα την απάντηση του ενός εκ των δύο απειλούμενων, του Πεκίνου, το οποίο πέρασε στην αντεπίθεση.

Τα δεκάδες – κάπου 150, σύμφωνα με τις πληροφορίες – κινεζικά μαχητικά αεροσκάφη που έκαναν «κόσκινο» τον εναέριο χώρο της Ταϊβάν είναι προφανές ότι είχαν σκοπό να δοκιμάσουν και την υπομονή της και τις άμυνές της. Μαζί, φυσικά, με την αντίδραση των συμμάχων της και κυρίως των Ηνωμένων Πολιτειών. «Εστάλη το σήμα προς τις ΗΠΑ και την Ταϊβάν να μην περάσουν τις κόκκινες γραμμές της Κίνας. Και μαζί ασκήθηκε έντονη πίεση στην αεροπορία της Ταϊβάν, την ανάγκασαν να κινητοποιηθεί, να καταπονήσει τα αεροσκάφη και τους πιλότους» σχολίασε ο διευθυντής του ασιατικού προγράμματος του German Marshall Fund.

Ειδικά δε όσον αφορά στην ψυχολογία, φαίνεται πως οι Κινέζοι πέτυχαν διάνα, καθώς οδήγησαν την Ταϊπέι σε κατάσταση πανικού, όπως φάνηκε και από τις σχετικές δηλώσεις που έκαναν η πρόεδρος και ο υπουργός Αμυνας. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι αμφότεροι έσπευσαν να απευθυνθούν προς τη διεθνή κοινότητα και να ζητήσουν τη βοήθειά της, με βασικό επιχείρημα ότι «εάν η Ταϊβάν πέσει, τότε θα απειληθεί όλος ο δημοκρατικός κόσμος». Προχωρώντας δε ένα βήμα παραπέρα, ο υπουργός Αμυνας ισχυρίστηκε πως το Πεκίνο θα αποκτήσει, μέσα στην επόμενη πενταετία, τη δυνατότητα να εισβάλει και να κατακτήσει τη νησιωτική χώρα, χωρίς μάλιστα το κόστος που θα καταβάλει να είναι υπερβολικό.

Το σίγουρο, ύστερα από όσα έχουν συμβεί, γραφεί και ειπωθεί, είναι πως όλοι δείχνουν να προετοιμάζονται για μια σύγκρουση, την οποία μάλλον θεωρούν αναπόφευκτη: η AUKUS, η επέκτασή της και σε διαστημική συνεργασία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Αυστραλία, οι κινεζικές παραβιάσεις, ο πολλαπλασιασμός των αεροναυτικών γυμνασίων στην ευρύτερη περιοχή, η αποκάλυψη ότι Αμερικανοί στρατιωτικοί βρίσκονται εδώ και τουλάχιστον ένα χρόνο στην Ταϊβάν και εκπαιδεύουν τις δυνάμεις της -ακόμη και οι νέες πυραυλικές δοκιμές της Βόρειας Κορέας, που είναι φανερό πως δεν κάνει τίποτα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη ή την προτροπή του Πεκίνου. Αποδεικνύοντας, έτσι, ότι η προειδοποίηση που είχε απευθύνει την άνοιξη ο ναύαρχος που ηγείται των αμερικανικών δυνάμεων στην Ασία και στον Ειρηνικό – ότι η Κίνα είναι πιθανό να εισβάλει στην Ταϊβάν εντός της επόμενης εξαετίας – κάθε άλλο παρά κεραυνό εν αιθρία αποτελούσε.

Η παραπάνω εκτίμηση ενισχύεται και από το γεγονός ότι στον χορό μπαίνει πλέον και η CIA. Οπως ανακοίνωσε την Πέμπτη ο διευθυντής της Ουίλιαμ Μπερνς, η υπηρεσία προχωρεί στην ίδρυση ενός νέου τμήματος με την ονομασία China Mission Center. «Η CMC θα ενισχύσει το συλλογικό έργο μας όσον αφορά τη σημαντικότερη γεωπολιτική απειλή που αντιμετωπίζουμε τον 21ο αιώνα: Μια κινεζική κυβέρνηση ολοένα πιο εχθρική» όπως είπε ο ίδιος. Υπενθυμίζεται ότι τον Ιούνιο είχε συγκροτηθεί ανάλογο τμήμα και στο αμερικανικό Πεντάγωνο, με αποκλειστικό αντικείμενο την Κίνα και την οργάνωση του σχεδίου αντιπαράθεσης μαζί της και με στρατιωτικά μέσα.

Σε αυτό το φόντο, η τηλεφωνική επικοινωνία του Τζο Μπάιντεν με τον Σι Τζινπίνγκ και οι συνομιλίες που συμφώνησαν να πραγματοποιήσουν τις επόμενες εβδομάδες – ίσως και διά ζώσης, μια και έπονται δύο σημαντικές διεθνείς σύνοδοι, των G20 στη Ρώμη και COP26 στη Γλασκώβη – δύσκολα μπορεί κανείς να φανταστεί πώς θα συμβάλουν στην εκτόνωση της έντασης.

Αλλωστε, με την παρτίδα να αποκτά ολοένα πιο «άγρια» χαρακτηριστικά (και την Ταϊβάν να εξακολουθεί να μην αναγνωρίζεται τυπικά από καμία χώρα, ούτε τις ΗΠΑ), το ζητούμενο για όλους είναι είτε ένα ρουά-ματ είτε η παραίτηση του αντιπάλου. Οσο για την εκδοχή της ισοπαλίας, χάνει διαρκώς έδαφος.