Εστίες διάδοσης {LF}απίθανων θεωριών

Οι ιερωμένοι εκ της φύσης του λειτουργήματός τους έρχονται σε στενές κοινωνικές επαφές με ευαίσθητα τμήματα του πληθυσμού (ηλικιωμένοι). Συνεπώς, επιδημιολογικά θεωρούνται άτομα με ψηλή πιθανότητα και να μολυνθούν αλλά και να μεταδώσουν τον ιό. Και όμως τη στιγμή που κοινωνικές ομάδες με ανάλογο προφίλ κοινωνικών επαφών έχουν εμβολιαστικά ποσοστά 80%-90% (φοιτητές, υγειονομικοί, εκπαιδευτικοί κ.λπ.) και υπάρχει πίεση και συζήτηση για υποχρεωτικότητα, οι ιερείς μόλις και φτάνουν στο 60% εμβολιαστικής κάλυψης (παραδοχή του υπουργείου Υγείας). Δεν θέλω καθόλου να φανταστώ το εμβολιαστικό ποσοστό των μοναχών που ενδέχεται να είναι μικρός διψήφιος ή και μονοψήφιος αριθμός. Οι περιπέτειες της υγείας διαφόρων επώνυμων ιεραρχών αλλά και ανώνυμων ιερέων και μοναχών που έδωσαν σκληρή μάχη με τον κορωνοϊό, και κάποιοι την έχασαν, είναι γνωστές ανά το πανελλήνιο. Αντί αυτό να ταρακουνήσει συθέμελα τον χώρο της Εκκλησίας και τις μοναστικές κοινότητες που έπρεπε να προστρέξουν από τους πρώτους να εμβολιαστούν, παρατηρούμε ότι επέφερε το ακριβώς το ανάποδο. Μερίδα του κλήρου και η συντριπτική πλειοψηφία των μοναστηριών όχι μόνο δεν εμβολιάζονται, αλλά αποτελούν εμμονικές εστίες αντιεπιστημονικής, αντικοινωνικής και αντιχριστιανικής διάδοσης απίθανων θεωριών και συνωμοσιολογικών μυθευμάτων για την ύπαρξη της COVID-19 και τη σύσταση των εμβολίων. Ετσι, όχι μόνο εκδηλώνουν ατομικώς επικίνδυνη υγειονομική συμπεριφορά, αλλά παρακωλύουν με οργανωμένο τρόπο την εθνική προσπάθεια εμβολιασμού, παρασύροντας στον όλεθρο πολίτες που τους εμπιστεύονται.

Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας αλλά και η αυτοκέφαλη Εκκλησία της Κρήτης έχουν ξεκάθαρη θέση στο θέμα. Η αναμφισβήτητη αλήθεια όμως είναι ότι σημαντικό μέρος των ιερωμένων δεν πειθαρχεί στις αποφάσεις τους. Η χλιαρή μέσω εγκυκλίων από άμβωνος υποστήριξη του εθνικού εμβολιαστικού προγράμματος δεν ήταν η αναμενόμενη από τους πολίτες συμβολή της επίσημης Εκκλησίας, του μεγαλύτερου και εγκυρότερου κοινωνικού και πνευματικού οργανισμού της χώρας, στην προσπάθεια που γίνεται. Τον βαθύτατα ανθρωπιστικό δρόμο που πρέπει να ακολουθήσει η Εκκλησίας μας τον έδειξαν ο σεβαστός πατήρ Ανδρέας από τις Αρχάνες Κρήτης και ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιερώνυμος. Δεν μπορεί και δεν γίνεται να αποτελέσουν τις εξαιρέσεις του κανόνα. Αλλως θα τρωθεί ανεπανόρθωτα το κύρος της Εκκλησίας μας. Δεν μπορούν οι μοναχές του Ιερού Κοινοβίου Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στην Ορμύλια Χαλκιδικής και της Ιεράς Μονής Αγίου Ιωάννου Σουρωτής, όπου αναπαύεται ο Γέρων Παΐσιος, να αποτελούν τη θλιβερή εξαίρεση στον εμβολιασμό των μοναχικών πολιτειών. Δεν μπορεί να γίνει ανεκτό η συντριπτική πλειονότητα των 1.000 και πλέον ανά την Ελλάδα μοναστηριών, γυναικείων, ανδρικών, παλαιοημερολογητών, φανατικών φονταμενταλιστών κατά τον πατριάρχη μας, να αποτελούν τη φωνή του αντιεμβολιασμού που μεταδίδεται και διηθεί τον κοινωνικό ιστό επικυρωμένη φευ με την «ευλογία του Θεού».

Οι κατά τόπους μητροπόλεις πρέπει όχι μόνο να ελέγξουν τη συμπεριφορά των μοναχικών κοινοτήτων, αλλά και να εγγυηθούν την πλήρη εμβολιαστική κάλυψη των ιερέων της ευθύνης τους. Αλλιώς, η πολιτεία πρέπει να επιβάλει τα όρια που μια σύγχρονη δημοκρατική κοινωνία οφείλει να θέσει προασπιζόμενη το ιερό δικαίωμα της υγείας και της ζωής. Είναι κοινοτοπία να αναφερθεί ότι μέρος της ελληνικής κοινωνίας έχει ισχυρούς δεσμούς με την Εκκλησία μας. Πολλοί από εμάς διαμορφώνουν τον τρόπο ζωής τους καθ’ υπόδειξη της θρησκείας μας. Τη διαπίστωση αυτή την επιβεβαίωσε πρόσφατα μεγάλη έρευνα που έδειξε ότι το 11% των ανεμβολίαστων προβάλλει θρησκευτικούς λόγους άρνησης. Περιττό να αναφερθεί ότι η Εκκλησία μας είναι ο μόνος κοινωνικός εταίρος που μπορεί, λόγω κύρους πνευματικότητας και λειτουργικού μηχανισμού, να επιφέρει τη μεγάλη ανατροπή στην εθνική προσπάθεια του εμβολιασμού. Η κοινωνία όχι μόνο προσδοκά αλλά και αναμένει τη θεάρεστη κίνηση ματ από την Εκκλησία μας. Οσο δεν το προσπαθεί και δεν το υλοποιεί τόσο η αντιχριστιανική συμπεριφορά των φανατικών θα θεριεύει και θα παρασύρει κόσμο στη θανατερή αγκαλιά της πανδημίας.

Ο Νίκος Τζανάκης είναι καθηγητής Πνευμονολογίας και αντιπρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας