Μοντέλο

«Φέτος δεν είναι όπως ήταν πέρυσι». Αυτό το κυβερνητικό μότο των ημερών αποτελεί τον πυρήνα οποιασδήποτε απάντησης στην αντιπολιτευτική κριτική πάνω στα νούμερα που συνοψίζουν τους χειρισμούς της κυβέρνησης στο μέτωπο της πανδημίας. Αλλά και το σκεπτικό της απόφασής της να παρουσιάσει νέα «προνόμια» για εμβολιασμένους. Ετσι, επειδή ο φετινός Οκτώβριος είναι πολύ διαφορετικός από τον περσινό χάρη στο εμβόλιο, στη Θεσσαλονίκη – που τώρα έχει μίνι λοκντάουν – θα συγχρωτιστούν οι κάτοικοι την 28η για να ανεμίσουν γαλανόλευκα σημαιάκια ενόσω παρελαύνουν μαθητές και φαντάροι. Και στην ίδια πόλη – όπου μόλις το 50,08% έχει εμβολιαστεί – θα συνωστιστούν οι πιστοί για να γιορτάσουν τον πολιούχο της με λιτανείες και μεταλήψεις. Με βάση το εν λόγω μοντέλο διαχείρισης λοιπόν, παρότι πληθαίνουν οι περιοχές οι οποίες αναμένεται να βαφτούν με βαθύ κόκκινο, η νυχτερινή απαγόρευση κυκλοφορίας θα μπορούσε να ισχύει μόνο για ανεμβολίαστους όταν επιβάλλεται, ενώ οι εμβολιασμένοι ενδεχομένως να έχουν το ελευθέρας να διασκεδάζουν μετά μουσικής όσο οι υπόλοιποι θα υποχρεώνονται να μένουν σπίτι.

Ρίσκο
Το μήνυμα που θέλει να στείλει η κυβέρνηση με τις παραπάνω «ελευθερίες», λένε οφ δε ρέκορντ μέλη της, είναι πως «αλλάζουμε σελίδα». Πως η περιλάλητη κανονικότητα βρίσκεται προ των πυλών. Δεν είναι ωστόσο η πρώτη φορά που στην απόπειρά της να φιλοτεχνήσει το προφίλ της επαρκούς διαχειρίστριας κινδυνεύει να εκπέμψει αντιφατικά σήματα στην κοινή γνώμη. Ρισκάρει, με άλλα λόγια, να τη διαβεβαιώνει έμμεσα ότι τελείωσε με την Covid-19 την ώρα που οι επιστήμονες μιλούν ευθέως για το ξέσπασμα του πέμπτου κύματος μόλις πέσει η θερμοκρασία. Θα ήταν ένα θεμιτό ρίσκο αν δεν είχε προηγηθεί μια χρονιά καθ’ όλη τη διάρκεια της οποίας «οι δύο επόμενες εβδομάδες» ήταν «κρίσιμες». Αν, δηλαδή, η υπεραισιόδοξη προσέγγιση που παραβλέπει την επιβεβαιωμένα πια απρόβλεπτη φύση του ιού δεν είχε ήδη ανατρέψει αρκετές φορές τον ανακοινωμένο σχεδιασμό. Κυρίως, όμως, θα ήταν λελογισμένο εφόσον κάποιος διασφάλιζε στους φέροντες πιστοποιητικό εμβολιασμού ότι δεν θα συνυπάρχουν αμάσκωτοι στους κλειστούς χώρους με όσους αρνούνται το «μπόλι». Γιατί η εφαρμογή τέτοιων πολιτικών προϋποθέτει πολίτες και – το βασικότερο – κρατικούς μηχανισμούς με βορειοευρωπαϊκή εμμονή στην πειθαρχία.