Προβάδισμα… μέσω Κέντρου

Στο γήπεδο τα πράγματα είναι ξεκάθαρα, λένε οι λάτρεις της μπάλας. Ο καλός έλεγχος στο κέντρο με σφαιρική ανάγνωση του ματς από τους ποδοσφαιριστές στην καρδιά του γηπέδου, ανάμεσα σε επιθέσεις και άμυνες, δίνει προβάδισμα για τη νίκη και σίγουρα πάντως το τέμπο του παιχνιδιού. Σε μια… ελεύθερη μετάφραση περίπου το ίδιο διεκδικούν οι αρχηγοί και στο πολιτικό γήπεδο: τον έλεγχο του Κέντρου, χαράσσοντας μια τακτική αποτελεσματικών ανοιγμάτων πέρα από τα σημεία ασφαλείας στο παραταξιακό τερέν τους – στον κομματικό πυρήνα τους, κοινώς.

Αυτός ο ιδεολογικός αγώνας με στρατηγικά χαρακτηριστικά εκ μέρους του Κυριάκου Μητσοτάκη και του Αλέξη Τσίπρα έχει περιγραφεί ποικιλοτρόπως από τις δύο πλευρές, καταγράφεται σε δημοσκοπήσεις που δείχνουν κυριαρχία Μητσοτάκη στο Κέντρο και αυξημένη επιρροή του μέχρι την Κεντροαριστερά και πλέον εντείνεται παράλληλα με την εξελισσόμενη μάχη για τη μεσαία τάξη ενόψει της επόμενης κάλπης, όποτε και αν στηθεί. Με περισσότερη αμεσότητα πρώτος ο Πρωθυπουργός έχει σπεύσει να στείλει το μήνυμα – το πολιτικό στίγμα του – προς πολλές κατευθύνσεις, όπως στο εσωτερικό του κόμματός του και ίσως όχι τόσο στον πολιτικό αντίπαλό του τον οποίο, προφανώς, θέλει να εγκλωβίζει στα κομματικά του στεγανά χωρίς να του χαρίζει ευκαιρίες ανάκαμψης στο «παιχνίδι».

Ηταν τη στιγμή που ο Μητσοτάκης τοποθέτησε ευθέως τη ΝΔ στο πολιτικό Κέντρο, ενάμιση χρόνο αφότου είχε κάνει τις πρώτες κινήσεις του (μεταγραφές από την Κεντροαριστερά στο Υπουργικό Συμβούλιο και τη Δημόσια Διοίκηση, η επιλογή της Κατερίνας Σακελλαροπούλου για τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας κ.λπ.). «Ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες μας που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντρώοι, αυτή τη στιγμή εκφράζονται πολιτικά από τη Νέα Δημοκρατία. Αν αυτό κάποιους τους ενοχλεί, είναι δικό τους πρόβλημα» είχε πει στις αρχές του έτους.

Εκτοτε μετρήσεις τις κοινής γνώμης, όσο και αν αποτελούν φωτογραφία της στιγμής αφού οι κάλπες θα δώσουν στο τέλος της μέρας απαντήσεις, αποτυπώνουν ότι το εν λόγω παιχνίδι εξακολουθεί να κυλάει υπέρ του Μητσοτάκη με αυξημένα ερείσματα στους κεντρώους ψηφοφόρους. Εξού και ο Πρωθυπουργός δείχνει να μην υποχωρεί από στρατηγικές επιλογές του, θεωρώντας ουσιαστικά ότι του βγαίνουν, αλλά και αγωνιά μεταξύ άλλων για την ικανότητα της κυβερνητικής μηχανής να δίνει άμεσες «λύσεις στα προβλήματα» των πολιτών, να τρέχει με περισσότερη ταχύτητα τα πρακτικά της πολιτικής, δηλαδή την εφαρμογή (όχι απλώς την ψήφιση) μεταρρυθμίσεων ώστε να έχουν ορατό αποτύπωμα στους πολίτες, να χρεώνει πόλωση και ανακρίβειες στον πολιτικό του αντίπαλο.

Στη μεγάλη δημοσκόπηση της Metron Analysis (για το MEGA), οι καμπύλες δημοτικότητας του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Αλέξη Τσίπρα και της Φώφης Γεννηματά, όπως παρουσιάζουν τα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», συναντιούνται… ανάμεσα σε κεντρώους και κεντροαριστερούς. Στους πρώτους ο Πρωθυπουργός διατηρεί υπεροπλία με 58%, ξεπερνώντας το ποσοστό δημοτικότητας του Τσίπρα στους αριστερούς και ακολουθούμενος από τη Γεννηματά (48%) και τον Τσίπρα (32%). Στην Κεντροαριστερά οδηγεί την κούρσα ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ (52%), ακολουθεί η Γεννηματά (39%) και ο Μητσοτάκης (31%). Σε υψηλότερα ποσοστά κινούνται, με βάση την ίδια μέτρηση, τα όρια εκλογικής επιρροής της ΝΔ σε κεντρώους (62%) σε σχέση με εκείνα του ΣΥΡΙΖΑ (39%).

Ετερη δημοσκόπηση της Marc (για το «Πρώτο Θέμα») αποτυπώνει απήχηση των εξαγγελιών της ΔΕΘ σε όσους τοποθετούνται στο πολιτικό Κέντρο, οι οποίοι ακούν ως ρεαλιστικές τις πρωθυπουργικές ανακοινώσεις (48,8%) σε σχέση με εκείνες του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης (12,5%).

Στα «παιχνίδια» της κάθε πλευράς με το Κέντρο και στη δοκιμή των ορίων τους προδιαγράφεται συνέχεια δεδομένου ότι τα κομματικά επιτελεία – ΝΔ, ΣΥΡΙΖΑ και Κινήματος Αλλαγής – μπαίνουν σε τροχιά ανασύνταξης δυνάμεων με σειρά εσωκομματικών διαδικασιών στους επόμενους μήνες (εκλογές, συνέδρια) που θα διαμορφώσουν τελικά τη φυσιογνωμία τους για τις επόμενες εθνικές εκλογές.

Τέσσερις φόβοι. Ταυτόχρονα με τα εσωκομματικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι αποφασισμένος να κινείται με όχημα την οικονομία, ως ισχυρό χαρτί του για την καλλιέργεια προσδοκιών, αντιμετωπίζοντας όμως τέσσερις φόβους, όπως συζητιούνται εκτενώς ενδοκυβερνητικά προς αναζήτηση «έκτακτων σχεδίων» εφόσον χρειαστούν.

Η ανησυχία εστιάζει πρώτον σε τυχόν αρνητικές εξελίξεις στο υγειονομικό πεδίο που θα επιβάρυναν τη δυσαρέσκεια που αποτυπώνεται ήδη και δημοσκοπικά για τους κυβερνητικούς χειρισμούς στην πανδημία. Δεύτερον, μετά την αυγουστιάτικη καταστροφή η κυβέρνηση θέλει να δείξει αντανακλαστικά μπροστά σε ενδεχόμενες μεγάλες φυσικές καταστροφές (σε πλημμύρες, πόσω μάλλον αστικές). Η διαχείριση της ακρίβειας και οι τρόποι ανακούφισης νοικοκυριών και επιχειρήσεων είναι το τρίτο πεδίο προβληματισμού και τέταρτον ο «συναγερμός» παραμένει σε σχέση με τα ελληνοτουρκικά, εν αναμονή του νέου γύρου των διερευνητικών επαφών εντός της επόμενης εβδομάδας στην Αγκυρα.