«Η ποιοτική δημοσιογραφία θα επιζήσει»

Η Emma Tucker είναι από τον Ιανουάριο του 2020 διευθύντρια σύνταξης των «Sunday Times». Και είναι η πρώτη γυναίκα σ’ αυτό το πόστο, μετά τη Rachel Beer το μακρινό 1901. Εχει περάσει από τους «Financial Times», όπου κάλυπτε τα ευρωπαϊκά θέματα από τις Βρυξέλλες. Κατά συνέπεια, και τη μεγάλη οικονομική κρίση της Ελλάδας. Από την ταράτσα του Δήμου Αθηναίων, όπου ήταν καλεσμένη στο πλαίσιο του συνεδρίου που διοργάνωσε το περιοδικό «Monocle», εξηγεί στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» πώς βλέπει το μέλλον της δημοσιογραφίας, αλλά και το πόσο η κρίση στην Ελλάδα επηρέασε τις εξελίξεις στη Βρετανία.

Οταν ήσασταν στους «Financial Times», από τις Βρυξέλλες, ασχοληθήκατε και με την Ελλάδα. Πώς σας φαίνεται που είστε εδώ σήμερα; Πώς βρίσκετε την κατάσταση;  

Νιώθω έναν θετικό αέρα. Είναι σαν να έχουμε ξεχάσει τι έγινε πριν από δέκα χρόνια. Η Ελλάδα φαίνεται να άλλαξε. Από τη μια βλέπουμε βέβαια μια πολύ «φορτωμένη» Αθήνα, από την άλλη, όμως, είναι μια ευρωπαϊκή πρωτεύουσα. Νιώθουμε την Ευρώπη εδώ, οι κάτοικοί της μιλάνε άψογα τα αγγλικά και έχουν ευρωπαϊκό αέρα.

Σε συνέντευξη που μας παραχώρησε πρόσφατα ο συγγραφέας Τζόναθαν Κόε, μας έλεγε ότι οι οπαδοί του Brexit επηρεάστηκαν από την ελληνική κρίση. Συμμερίζεστε την άποψή του;

Κοιτάξτε, σίγουρα έπαιξε ρόλο. Ξέρετε, στην Αγγλία λέγαμε ότι η Γερμανία κάνει bullying στην Ελλάδα και ότι η Ελλάδα δεν μπορούσε να αντιδράσει διότι είχε ανάγκη την Ευρώπη. Προσωπικά πιστεύω ότι αυτό που βλέπαμε, οι εικόνες από την Ελλάδα που μας ερχόντουσαν, βοήθησαν το αντιευρωπαϊκό αίσθημα στην Αγγλία. Σήμερα, όπως σας είπα, νιώθουμε ότι στη χώρα σας είναι διαφορετικά τα πράγματα και ότι έχει γυρίσει σελίδα, αλλά βέβαια δεν νομίζω ότι άλλαξαν οι περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, οπότε μπορεί να είναι δύσκολη η κατάσταση, αλλά αυτό δεν φαίνεται τόσο.

Με την ελληνική κρίση είδαμε πολλά fake news στην Ευρώπη. Σήμερα, έχουμε την εντύπωση ότι αυτά συνιστούν μεγάλη απειλή για τη δημοσιογραφία, μαζί ενδεχομένως με την υπερκατανάλωση των ειδήσεων. Κι όλα αυτά με μια ταχύτητα ανεξέλεγκτη, όπου αμφισβητείται πολλές φορές και η γνησιότητα του περιεχομένου. Τελικά, έχει μέλλον η δουλειά μας;

Και όμως, υπάρχει μέλλον, αλλά, ναι, διαφορετικό. Η ποιοτική δημοσιογραφία θα επιζήσει. Αλλά η πιο σημαντική και η πιο στέρεη. Η καλή δημοσιογραφία έχει μέλλον, και σίγουρα έχει πιο λαμπρό μέλλον από τις ίδιες τις εφημερίδες.

Σήμερα ο κόσμος έχει ανάγκη να διαβάσει κάτι, κάποιον που πιστεύει. Είναι θέμα εμπιστοσύνης. Χρειαζόμαστε καλά ρεπορτάζ, με πολλούς ειδικούς να μιλάνε, αλλά και αναλύσεις. Οι αναγνώστες λατρεύουν τα άρθρα γνώμης, αλλά εκεί πρέπει να κάνουμε τη διαφορά μεταξύ του άρθρου γνώμης και του ρεπορτάζ. Το σημαντικό είναι να τα χωρίσουμε μέσα στην εφημερίδα για να δημιουργήσουμε μόνοι μας μια άποψη για ένα γεγονός. Και αυτό το βρίσκουμε σε εφημερίδα ακόμα.

Οπότε έχουν μέλλον οι εφημερίδες…

Ναι, αν μιλάμε με αυτούς τους όρους, έχουν. Αλλά και τα άρθρα γνώμης πρέπει να είναι καλής ποιότητας, διότι οι επιπτώσεις στους αναγνώστες είναι άμεσες. Για παράδειγμα, εμείς, στην Αγγλία, δεν έχουμε πολλές διαδηλώσεις κατά του εμβολιασμού. Μπορώ να πω ότι ήμασταν οι πρώτοι που θέλαμε να εμβολιαστούμε. Αλλά στην αρχή της εκστρατείας εμβολιασμού κάποιοι δεν συμφωνούσαν με τη γραμμή μας, υπέρ του εμβολιασμού δηλαδή. Ετσι ήμασταν υποχρεωμένοι να επιχειρηματολογήσουμε. Μερικές φορές, κλεισμένοι μέσα στα γραφεία μας, διότι έξω υπήρχαν πολλές διαδηλώσεις κατά των εμβολιασμών, που μας κατηγορούσαν. Γι’ αυτόν τον λόγο επιμένω, η ποιότητα μετράει. Πάντα.