Ο θρίαμβός του ήταν η εμφάνιση

Νύχτα μαγική και ονειρεμένη. Για τον θριαμβευτή Ολυμπιακό αλλά και συνολικά για ολόκληρο το ελληνικό ποδόσφαιρο που καμαρώνει για τον πρωταθλητή του: Δεν άλωσε (απλά) την Πόλη, κάνοντας ένα πολύ σπουδαίο βήμα για την πρόκριση στους «16» του Europa League. Ξεσ-άλωσε η ομάδα του Πέδρο Μαρτίνς στο καυτό «Σουκρού Σαράτσογλου», το λημέρι της Φενερμπαχτσέ (0-3). Σε μια παράσταση από εκείνες που δεδομένα αφήνουν σημάδι ανεξίτηλο. Και προφανώς απλώνουν την προσδοκία. Για το δικαίωμα στο όνειρο που σιγοκαίει στα αχαρτογράφητα νερά της Ευρώπης.

Πότε μελωδικά σαν καλοκουρδισμένη ορχήστρα και πότε με θόρυβο πολεμικής μηχανής, οι Ερυθρόλευκοι δεν νίκησαν τους Τούρκους: Τους ισοπέδωσαν. Σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού. Αγωνιστικά. Τακτικά. Ψυχολογικά. Ποδοσφαιρικά. Μια τέλεια επικράτηση, από εκείνες που σε κάνουν από την επόμενη και όλας στιγμή να αδημονείς: Για τη συνέχεια. Διότι αν μπορούν να κάνουν παιχνιδάκι στις ορέξεις τους τη Φενέρ μέσα στην Πόλη, τέλη Σεπτέμβρη, τότε τι μπορεί αλήθεια να τους φέρει η αυτονόητη πρόοδος εκεί στην άνοιξη των νοκάουτ των ευρωπαϊκών Κυπέλλων; Ιδού η απορία!

Τουρκοφάγος

Είναι μια καινούργια ομάδα ο Ολυμπιακός της season 4 του Πέδρο Μαρτίνς. Θέλει χρόνο. Υπομονή. Κόπο για να φτάσει στον προορισμό της. Από χθες βράδυ τα κέρδισε όλα με το σπαθί της. Και τρόπο πανηγυρικό. Η παρέα του ανεπανάληπτου Γιώργου Μασούρα που έγινε και επίσημα… Τουρκοφάγος (είχε σκοράρει και το καλοκαίρι του 2019 στην Πόλη κόντρα στην Μπασακσεχίρ). Η παρέα του «τανκ» που ακούει στο όνομα Τικίνιο Σοάρες και σκοράρει κατά ριπάς (4 γκολ από την περασμένη Τετάρτη μέχρι χθες). Η παρέα των… Καμαράδων, του Αγκιμπού και του Μαντί που χθες το βράδυ δεν πρέπει να άφησαν χιλιοστό απάτητο στον αγωνιστικό χώρο του «Σουκρού Σαράτσογλου» και που δεν αποκλείεται ακόμη και τώρα που διαβάζετε αυτές τις γραμμές κάπου να… τρέχουν. Μια ομάδα που «δαγκώνει» με ένα ποδοσφαιρικό στυλ όχι συνηθισμένο στα μέρη μας. Aggressive.

Τα μαθηματικά

Και όλα αυτά, όχι σε όποιο και όποιο, αλλά σε ένα ματς «σημαδιακό» στην οικονομία του ομίλου: Είναι έπειτα από δύο αγωνιστικές στο group D ο Ολυμπιακός στο +5 από τη Φενέρ (με 3-0… αβάντζο σε ενδεχόμενη ισοβαθμία) και στο +6 από την Αντβέρπ. Εχει και την Αϊντραχτ στο +2. Τους Γερμανούς με τους οποίους θα συναντηθεί στη Φρανκφούρτη στις 21/10. Είναι τεράστιο το πλεονέκτημα για την εποχή. Υπάρχουν δύο ματς στο Καραϊσκάκη (Φενέρ και Αϊντραχτ) στον δεύτερο γύρο. Υπάρχει το ταξίδι στην Αμβέρσα την τελευταία αγωνιστική που πιθανότατα θα γίνει με τους Βέλγους απογοητευμένους. Σχηματίστηκε λοιπόν ήδη ένα δεδικασμένο όχι απλά για την πρόκριση, αλλά για την κατάκτηση της πρώτης θέσης. Για τη μοναδική που δίνει απευθείας εισιτήριο για τους «16» του Europa League.

Λες και έπαιζε με… 12

Δεν είχε χθες βράδυ ο Ολυμπιακός τον στρατηγό και «μετρονόμο» του Γιαν Εμβιλά. Δεν είχε επί της ουσίας τον Γιουσέφ Ελ Αραμπί. Χρησιμοποίησε τον Ματιέ Βαλμπουενά ίσα για το χειροκρότημα. Και όμως ήταν λες και σε ολόκληρο το ματς να έπαιζε… με 12 κόντρα στην ομάδα του Βίτορ Περέιρα και του Δημήτρη Πέλκα. Παντού ένας παίκτης παραπάνω. Σε κάθε φάση transition. Σε κάθε ντουμπλάρισμα στον αντίπαλο. Σε κάθε «κόντρα» για την αντίπαλη εστία. Σε άλλη ταχύτητα. Είπαμε, κανονική παράσταση, μια στάση πριν από την «εθνική διακοπή» του Οκτώβρη. Α, ναι. Εχει και ντέρμπι την Κυριακή. Με τον Παναθηναϊκό στο sold out Καραϊσκάκη. Μη βιαστεί λοιπόν κανείς να απορήσει «πραγματικά τι άλλο να ζητήσεις». Η απάντηση είναι… προφανής.