Ακούω αναλύσεις

Οταν μας ξημέρωσε το Brexit, στα ελληνικά κανάλια εμφανίστηκαν πολιτικά πρόσωπα που έλεγαν ότι ο λαός της Μεγάλης Βρετανίας απέρριψε τις πολιτικές λιτότητας που επιβάλλει ο Σόιμπλε. Τους άκουγες και αισθανόσουν το κάτω χείλος σου να τρέμει ελαφρά. Τα χειρότερα, βέβαια, συμβαίνουν με τις αμερικανικές εκλογές. Βγαίνει ο άλλος και σου αναλύει τη Νεβάδα και την Αριζόνα με μια άνεση λες και μιλάει για τη Β’ Αθηνών. Διότι ο έλληνας αναλυτής ξέρει και πώς ψηφίζει ο γελαδάρης στο Φοίνιξ. Ενδεχομένως να γνωρίζει και τι σκέφτεται για την Ελλάδα. Διότι οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο επηρεάζει την Ελλάδα, αν φυσικά δεν γίνεται για την Ελλάδα.

Είναι μια πληγή αυτές οι αναλύσεις. Και τώρα αιμορραγεί ξανά, λόγω των γερμανικών εκλογών. Ακούγονται και γράφονται απίστευτα πράγματα. Και ασφαλώς τα πάντα καλουπώνονται στα δικά μας μέτρα. Τι σημαίνουν οι εκλογές για την Ελλάδα; Το «απολύτως τίποτα» με ένα σήκωμα των ώμων δεν γίνεται δεκτό ως απάντηση. Και κάπως έτσι, ακούς ότι το στραπάτσο του Die Linke θα επηρεάσει τις ελληνικές διεκδικήσεις για το χρέος και τις γερμανικές επανορθώσεις. Ε, ναι, μπορεί να άνοιγαν κανένα πανό, να έκαναν ημερίδα με τη συμμετοχή της Ζωής Κωνσταντοπούλου και επαναστατικό γκαλά με Βαρουφάκη – δεν το λες και λίγο. Βγαίνει μετά και η Φώφη και μας λέει, κλείνοντας το μάτι, ότι η Σοσιαλδημοκρατία ανεβαίνει στην Ευρώπη. Σαν να αναφέρομαι εγώ, ως φαλακρός, στις επιτυχίες του Μπρους Γουίλις και στα λεφτά του Τζεφ Μπέζος – μας ενώνει η φαλάκρα, αλλά αυτό δυστυχώς δεν φτάνει. Και ύστερα είναι οι πρωινές αναλύσεις για αυτά που θα γίνουν στην Ευρώπη ανάλογα με το ποιος θα πάρει την καγκελαρία, αν θα χαλαρώσουν ή θα σφίξουν τα δημοσιονομικά. Βαριέμαι. Προτιμώ τους ειδικούς στην Τουρκία που κοιμούνται το βράδυ στο μυαλό του Ερντογάν και ξυπνούν το πρωί για να μας πουν τι είδαν. Υπάρχουν, που λέτε, διεθνώς, κάτι think tanks, κάτι ακριβοπληρωμένοι σύμβουλοι στρατηγικής ανάλυσης, που βγάζουν μεροκάματο προσπαθώντας να καταλάβουν και να αναλύσουν τις εξελίξεις. Και πληρώνονται έναν σκασμό λεφτά από ανθρώπους που δεν ξέρουν ελληνικά και αδυνατούν να παρακολουθήσουν τις σωστές εκπομπές, να διαβάσουν τα καλά ενημερωμένα sites. Πεταμένα λεφτά.

Πάρτε το μηδέν

Η κουβέντα για τη ΔΕΗ μου έφερε στο μυαλό ένα πανό που είχε κρεμαστεί στο μέγαρο του ΟΤΕ στην Κηφισίας. Πώς κρεμάει πανό το ΠΑΜΕ στην Ακρόπολη; Ακριβώς έτσι. Ενδεχομένως να είναι κοινή η τεχνογνωσία. Το σύνθημα πάνω στο πανό είχε μόνο τρεις λέξεις. «ΤΟΝ ΟΤΕ; ΠΟΤΕ!». Δια του πανό οι συνδικαλιστές δήλωναν ότι δεν θα επιτρέψουν ιδιωτικοποίηση του Οργανισμού, προτάσσοντας και τον εθνικά ευαίσθητο χαρακτήρα των τηλεπικοινωνιών. Σύμφωνα με το επιχείρημα, αν επιτρέπαμε την είσοδο ιδιωτών στον ΟΤΕ, την κρίσιμη στιγμή θα σήκωναν οι στρατηγοί μας το τηλέφωνο και θα τους απαντούσε η τηλεφωνήτρια από την Αγκυρα. Τώρα φανταστείτε πού θα ήταν σήμερα ο ΟΤΕ αν δεν είχε μπει εγκαίρως σε τροχιά ιδιωτικοποίησης. Θα παίρνατε το μηδέν από τα κέρδη και θα το γυρνούσατε στο καντράν, μήπως και ακούσετε πάλι τον συνομιλητή σας.

Πριν απ’ τους Αυτόχθονες Ιθαγενείς

Ελληνες Αυτόχθονες Ιθαγενείς. Γελάτε. Καλά κάνετε, έχει την πλάκα του. Και αν πέσεις πάνω σε καμιά καλή σελίδα στο Facebook, εθίζεσαι στο χάζι. Λίγο το άρθρο 120 του Συντάγματος, λίγο κάτι δηλώσεις περί ιδιοκτησίας επί της πατρίδας και των εθνικών συμβόλων, συν μερικές νομικές εγκλήσεις, σου επιτρέπουν να στοχάζεσαι πάνω στην άβυσσο του μυαλού και τα όρια της φαντασίας. Απλώς να θυμίσω ότι πριν από μερικά χρόνια κάποιος έγραψε στο Facebook ότι μπορούμε να περάσουμε στο δολάριο, να κάνουμε κολεγιά με τη Ρωσία και την Κίνα, να διαγράψουμε το εθνικό χρέος και να μην πληρώσουμε δεκάρα τσακιστή. Και αυτός ο τύπος έκανε κόμμα, μπήκε στη Βουλή και έγινε κυβερνητικός εταίρος. Μετά δεν είχε πλάκα.